|
|
|
|
|
|
14e Drents Friese Wold Wandelvierdaagse, 1e wandeldag, donderdag 22 mei 2008. |
Op donderdag 22 mei voerde de route in west noordwestelijke richting en had als verste plaats de Friese plaats Boijl. Hoewel er al om 7 uur gestart kon worden vanuit het Dingspielhuus (een soort dorpshuis) te Diever, vertrokken wij om 8 uur.
We vervolgden ons pad door de oostrand van het Doldersumse Veld. Daarbij kwamen we op korte afstand langs een oorlogsmonument. Dit lag op korte afstand van de hoofdroute.
Op die plaats werden op 8 september 1944 zes jonge mensen omgebracht. Zij waren gevlucht uit het Arbeidskamp te Vledder. De Gestapo vond hen en fusilleerden hen allen.
Verder liepen we door de noordkant en westkant van het Doldersumse Veld. Daarop werd het uitgestrekte bosgebied van Landgoed Boschoord bereikt. In Hoeve Boschoord was op 14,2 km de derde rustpost.
Hoeve Boschoord bestaat uit het forensisch psychiatrisch centrum “de Beuken” en het orthopedagogische behandelcentrum “‘t Wold”. Er worden licht verstandelijk gehandicapten met ernstige gedrags- en psychiatrische stoornissen behandeld. In de praktijk is Hoeve Boschoord vooral het ‘dorp’ waar de tijdelijke bewoners zich thuis voelen. Een kleine samenleving op zich, met alles wat daarbij hoort. Met rechten en plichten, duidelijke regels én vrijheden. Om samen op een verantwoorde en toekomstgerichte manier te wonen, werken en leven.
We troffen hier een wandelaar die een foto aan het maken was. Omdat we niet gewoon zijn om zo maar namen te noemen willen hem als volgt omschrijven. Zijn voornaam is de taal die veel in Frankrijk wordt gesproken. Zijn artiesten-achternaam is Hobby. Hij heeft ook een eigen website waar, naast zijn eigen foto’s, ook foto’s van anderen op staan, ook van deze vierdaagse. Hij woont in een gemeente waarin het middelpunt van Nederland ligt.
Vlak voor deze rust brachten we trouwens nog een bezoek aan het terrein van de plaatselijke kerk. Naast de kerk stond een oude klokkenstoel, oorspronkelijk uit 1600 en in 1984 voor de laatste keer gerestaureerd. Verder stond er op het infobordje: Luidklok behoort tot de oudste van ons land met randschrift: “Ende lut bequame, Martinus Klocke is mijn name. In ’t jaar van ons Heere 1399”. Rondom de kerk was de begraafplaats. Hier stonden heel oude grafstenen.
Zoals zo vaak is ook nu weer het geval dat naarmate de tocht over de helft is er minder over het parkoers wordt verteld. Er is toch een zekere vermoeidheid dat dit veroorzaakt. We staken nog de Vledder Aa over op het punt waar we op de heen-route begonnen waren met langs het riviertje te lopen. Op 33,8 km werd dorpshuis Oens Huus te Wapse bereikt. Door het warme weer, ongeveer 21 graden, besloten we hier ook te rusten.
|
|
Henri Floor |