|
|
|
|
WS78 opnieuw in sprookjesland |
Nadat op 5 januari 1985 al met sneeuw en matige tot strenge vorst in Bussum een WS78 tocht was verlopen was het op 19 januari de beurt aan Ede. Echter met meer sneeuw en bij matige vorst. De sneeuwhoogte bedroeg ongeveer 25 cm. De sneeuw lag nu ook nog op de bomen, hetgeen een sprookjessfeer creëerde.
Na de start uit het Protestants Militair Tehuis liepen we bijna meteen in de bossen. De schaapsherderin met haar schaapjes troffen we door de koude niet aan op de Ginkelse heide. De in de vele zandpaden afgedrukte voetstappen waren stevig vastgevroren. Door de sneeuwlaag werd het lopen hierop bemoeilijkt waarbij we regelmatig uitgleden. Na 12 km bosparkoers kwam een stuk met weilanden. Een fraai gezicht was de Doesburgermolen uit 1507.
De grote rust was in zaal Floor(hoe komen ze aan zo'n naam) te Lunteren. Vlak voorbij de rust was een vijver waar een fonteintje water omhoog spoot. Door de strenge vorst van de voorgaande weken had zich hier een grote ijsklomp gevormd met een blauw schijnsel.
Op 24 km bereikten we na een klim de top van de Lindenboomsberg, het geografische middelpunt van Nederland. Vlak daarna liepen we over een helling waar de sneeuw opgewaaid was. Hierdoor zakten we bijna tot onze knieën in de sneeuw. Na het natuurgebied "de Planken Wambuis" troffen we bij de Kogelvanger, een buiten gebruik zijnde militaire schietbaan, enige langlaufers die een uitgezette tocht maakten.
Even daarna konden we onze ogen niet geloven. We haalden namelijk Sjaak, de kilometervreter in. Een sensatie van de eerste orde omdat je normaal gesproken van goede huize moet komen om hem in te halen. Na 39,625 km kwamen we voldaan bij de finish. Het was de hele dag zwaar bewolkt maar droog geweest. Na Putten en Bussum behoort deze tocht te Ede tot de 3 mooiste tochten tot nu toe in dit seizoen.
| Henri Floor |