Huilende en Juichende Bruiden wandeltocht

Aankomst in Bad Nieuweschans

Met de eerste trein na 9.00 uur reisden wij op vrijdag 28 augustus 2026 vanuit NS Driebergen-Zeist via Utrecht en Groningen naar Bad Nieuweschans. In Groningen hadden we een overstap van 26 minuten. Rond 12.30 uur kwamen we aan bij ons overnachtingsadres, waar we de eigenaar troffen en alvast de sleutel van onze kamer ontvingen.

Daarna liepen we naar De Poort van Groningen, waar we tijdens lunchtijd dineerden. Dankzij een Social Deal-aanbieding kregen we 50% korting. Vervolgens bekeken we de startlocatie van de wandeltocht Huilende en Juichende Bruiden van 29 augustus. Vanaf ons overnachtingadres was het 130 meter lopen naar de start. Later maakten we een kleine verkennende rondwandeling in Bad Nieuweschans.

Start van de wandeltocht

Op zaterdagochtend 29 augustus waren we rond 7.45 uur bij de start. Om 8.30 uur sprak organisator Ronald de wandelaars toe, gevolgd door wethouder Klein van de gemeente Oldambt, die een korte tekst voorlas en als zodanig de tocht officieel opende. Dit alles vond plaats vanuit dorpscentrum MFC De Akkerschans. Daarna gaf Tom Tieman, bekend van de NPO-documentaire Huilende Bruiden, een toelichting. Om 8.40 uur konden wij op pad gaan.

Langs de Westerwoldse Aa

Kort na de start verlieten we Bad Nieuweschans en volgden we de Westerwoldse Aa. We liepen onder de A7-snelweg door. Bij de afslag naar De Waterval stond Hans de troebadoer, die het lied “Ik heb je voor het eerst ontmoet daar bij de waterval…” zong.

We werden gewaarschuwd voor een spiegelglad plankje, waarop we besloten een alternatieve route te nemen. Volgens de vooraf aangeleverde GPS kwamen we op een traject van de 25 km-route, maar tot onze verbazing troffen we daar geen wandelaars. Vermoedelijk was de route aangepast. Later bleek dat er naast deze wijziging nog een wijziging was doorgevoerd.

De Hamdijk – Hartpunt van de tocht

Aan de Hamdijk in Bad Nieuweschans staan diverse herenboerderijen die onderdeel uitmaken van de route. Deze weg vormt het hartpunt van de wandeltocht, waar de geschiedenis en cultuur van het gebied tot leven komen.

Verderop langs de Hamdijk troffen we, tussen Booneschans en Klein Ulsda op verschillende plekken in totaal drie huilende bruiden aan. Ze huilden niet letterlijk, maar hun uitstraling was droevig en ingetogen. Na Booneschans staken we het BL Tijdenskanaal over

Na de splitsing met de 15 km route, leek het alsof wij de laatste wandelaars op de 25 km-route waren.

Klein Ulsda en Oudeschans

In Klein Ulsda hoorden we dat een traject was verlegd vanwege een afgesloten dijk met grazende schapen. Via Koudehoek bereikten we Oudeschans. Een tegemoetkomende wandelaar vertelde ons dat de koffie in het Vestingmuseum heerlijk smaakte.

Na een rustpauze en een kleine rondwandeling verlieten we Oudeschans weer. Door omstandigheden liepen we nu gedeeltelijk een alternatieve route terug naar Klein Ulsda.

We staken achtereenvolgens de Westerwoldse Aa, de A7-snelweg en een spoorlijn over. Net na de spoorlijn zochten we beschutting in een bospassage om onze poncho’s aan te trekken vanwege een regenbui.

Bij Ulsderweg 37 was een rustpost waar we genoten van chocomelk.

Nieuw Beerta en de Waterstaatskerk

Bij de nadering van Beerta liep ik even verkeerd: ik had voor een sloot moeten afslaan in plaats van erna. Bij Hoofdstraat 2 in Nieuw Beerta was opnieuw een boerderijrust van de organisatie. Vlak daarvoor regende het al flink, maar bij aankomst regende het pijpenstelen. In de deel stond een prachtige oude auto.

In het zicht van de Waterstaatskerk was een niet-officiële rustmogelijkheid, namelijk De Cleyne Hortus Tuinen, Theetuin waar we een blikje sinas dronken. De Waterstaatskerk was helaas gesloten. De boerderij aan Hoofdweg 103 was de laatste boerderij op onze wandelroute route.

Nabij Oudezijl liepen we nog langs een groot veld waarop uien lagen te drogen.

Terug in Bad Nieuweschans

Via Oudezijl bereikten we Bad Nieuweschans. Vijf minuten voor sluitingstijd meldden we ons af. We ontvingen een prachtige medaille, kregen de laatste stempel op onze stempelkaarten en sloten af met een kommetje tomatensoep.

We brachten onze rugzakken terug naar ons overnachtingsadres en liepen opnieuw naar De Poort van Groningen om nog wat te eten.

Slot

De tocht Huilende en Juichende Bruiden was een indrukwekkende en veelzijdige wandelervaring, rijk aan cultuur, historie, natuur en bijzondere ontmoetingen. Ondanks de regen en routewijzigingen kijken we terug op een geslaagde en memorabele wandeldag.

De terugreis – 30 augustus 2026

Na het ontbijt op zondag 30 augustus reisden we via Groningen en Schiphol terug naar huis. We wilden deze dag nog optimaal profiteren van onze Nederland Dal Vrij-maandkaart van €49. Op Schiphol maakte ik nog 8 foto's

Het was een zware wandeling, waardoor we besloten om eind september niet mee te doen aan Tocht om de Noord.

Op station Bad Nieuweschans was het zwaar bewolkt, maar in Groningen scheen de zon. Tijdens de treinreis naar Schiphol regende het lange tijd.

In Zwolle stapte een vrouw met drie kleine kinderen in. Het jongste jongetje heette IJsbrand, het oudste Rinus, en het meisje Klara. De vrouw vertelde dat ze zich had verloofd op de Seiser Alm in de Dolomieten en nu onderweg was naar Leiden voor een kinderactiviteit.

Op Schiphol bezochten we nog het panorama-platform.