Texel 2-daagse
Dinsdag 21 juli 2026 – Naar Texel en langs Loodsmansduinen
Op dinsdagochtend 21 juli 2026 begon de dag vroeg. Lopend ging ik op weg naar station Driebergen‑Zeist, nog in de koelte van de ochtend. Ik checkte in vóór , zodat ik ruim op tijd was voor de trein richting het noorden.
Met de trein reisde ik naar Den Helder, waar de oversteek naar Texel op mij wachtte. Vanaf het station in Helder liep ik naar de boot. Daar moest ik ruim een half uur wachten, een rustige pauze waarin de overgang van vaste wal naar eiland al voelbaar was.
Rond kon ik beginnen aan de wandeling op Texel. De route voerde eerst langs de Mokbaai. Daarna werd camping Loodsmansduinen bereikt. Bij een picknickbank aan het eind van de camping heb ik gerust.
Door de vele zonneschijn werd het wandelen zwaar. De warmte drukte op het tempo en maakte elke klim in het duin intensiever. Op weg naar Bospaviljoen Turfveld passeerde ik slechts 2 bankjes.Bij het Turfveld heb ik ongeveer een half uur gerust. Daarna begon het weer te veranderen: het werd bewolkt, waardoor de temperatuur daalde en het wandelen merkbaar prettiger werd. Met hernieuwde energie ging ik verder.
Via een steile duinovergang bereikte ik het strand. De overgang van duin naar zee blijft indrukwekkend: eerst het zandpad omhoog, dan het uitzicht en vervolgens de afdaling naar het brede strand. Bij paal 17 heb ik opnieuw een rust genomen. De naburige parkeerplaats stond vol, een teken dat het ook voor anderen een aantrekkelijke stranddag was.
Na de strandpauze liep ik door naar De Koog. In het dorp ben ik naar de Jumbo gegaan, waar ik een liter melk kocht. Daarna heb ik ingecheckt bij het Fletcher hotel en heb ik de melk opgedronken—een eenvoudige maar zeer verfrissende afsluiting van de wandeldag.
De dag sloot ik af met een diner bij Restaurant Eigeweis!. Na een lange dag met vroege start, treinreis, boot, duinen, strand en dorp was het een fijne plek om de eerste dag van deze tweedaagse rustig af te ronden.
Woensdag 22 juli 2026 – De Slufter, buien en terug naar huis
Woensdagochtend begon ontspannen. Om was er ontbijt in het hotel. Daarna haalde ik bij de Lidl brood en limonade, zodat ik onderweg voldoende proviand had voor de tweede wandeldag.
Rond begon ik aan de wandeling. De route voerde naar en langs de Slufter, een bijzonder natuurgebied waar zee en land elkaar ontmoeten. Het lopen door dit gebied, met de open vlakte en de kreken, gaf de dag een eigen karakter.
Onderweg zag ik de Jan Plezier‑wagen, getrokken door twee trekpaarden. Het klassieke beeld van een paardentram in het duinlandschap gaf de wandeling een bijna tijdloze sfeer.
Op weg naar het Landal‑park kreeg ik een bui over mij heen. In een duinpan heb ik beschutting gezocht, wachtend tot de regen weer wegtrok. De duinen boden een natuurlijke schuilplaats, waardoor de bui meer een onderbreking dan een probleem werd.
Bij Landal heb ik koffie gedronken, een aangename pauze na de regen. Later op de dag ben ik naar het torenrestaurant gegaan, waar ik een uitsmijter heb gegeten. Het restaurant sloot om 16.00 uur, waardoor de middag een duidelijk eindpunt kreeg.
Na sluitingstijd heb ik een Texelhopper‑busje gebeld om terug richting de boot te gaan. Het duurde ongeveer 45 minuten voordat ik aan de beurt was voor de reservering. Daarna duurde het nog eens 45 minuten voordat het busje kwam aanrijden. Tenslotte duurde de busrit naar de boot ook nog eens 45 minuten.. Met zo'n Texelhopper-busje reden meerdere mensen mee. Derhalve reed het busje niet rechtstreeks naar de boot, want er werden ook mensen in Oudeschild en Den Hoorn opgehaald..
Daarna volgde de vertrouwde route: de overtocht naar Den Helder en vervolgens met de trein huiswaarts. Zo kwam er een einde aan deze tweedaagse op Texel.
Slotbeschouwing
Het was een mooie tweedaagse. De combinatie van vroege vertrek, lange wandelingen, duinen, strand, dorp en de Slufter maakte het tot een afwisselende ervaring. Zon en warmte, gevolgd door bewolking en een enkele bui, zorgden voor een dynamisch weerbeeld dat de wandelingen extra karakter gaf.
Met rustmomenten bij picknickbanken, op het Turfveld, bij paal 17 en in duinpannen ontstond een goed ritme tussen inspanning en ontspanning. De overnachting in het Fletcher hotel, de eenvoudige aankopen bij supermarkt en Lidl, en de maaltijden bij Eigeweis! en het torenrestaurant vormden samen een prettig kader rond de wandeltochten.
Zo blijft deze tweedaagse op Texel in herinnering als een goed opgebouwde, intensieve maar mooie wandelervaring.
Henri Floor