Inleiding
Donderdag 21 mei 2026 was voor mij waarschijnlijk de laatste gelegenheid, vóór de 4-daagse van Diever, om nog een langere tocht van ongeveer 15 tot 20 kilometer te lopen bij echt aangename temperaturen. Met dat idee in mijn achterhoofd besloot ik er een mooie, gevarieerde route van te maken in en rond Driebergen-Rijsenburg, met veel aandacht voor de bekende plekken in de bossen en op de landgoederen.
Vroege start vanuit huis
Om 7.00 uur vertrok ik van huis. De lucht was al helder en het voelde meteen als een veelbelovende wandeldag. Ik liep eerst richting restaurant Het Wapen van Rijsenburg, een vertrouwd punt in het dorp en een mooi begin van de route.
Vanaf daar vervolgde ik mijn weg naar de inrit van Kraayenbeek, bereikbaar vanaf de Diederichslaan. Hier pikte ik de geplande route op, omdat het officiële vertrekpunt van de tocht eigenlijk station Driebergen-Zeist zou moeten zijn. Door iets eerder in te haken, kon ik de route mooi inpassen in mijn eigen woonomgeving.
Langs Lourdesgrot, Heidetuin en Zwitserse brug
De volgende markante plek op mijn route was de Lourdesgrot. Tot mijn verrassing brandden er al twee kaarsjes, wat de plek een extra verstilde en bijna plechtige sfeer gaf zo vroeg op de ochtend.
Daarna bracht ik een bezoek aan de Heidetuin. Het is een gebied waar je makkelijk wat langer blijft hangen: de paden, de beplanting en de openheid geven een heel eigen karakter aan dit deel van het bos.
Vervolgens stak ik de Arnhemse Bovenweg over en kwam ik even later onder de Zwitserse brug door. Dat blijft een bijzonder punt op de route.
Door het Driebergse Bos en het Mollebos
Voordat ik het Driebergse Bos verliet, passeerde ik nog twee bekende plekken: de Koekenpan en de Acaciavijver. Beide geven het bos een eigen gezicht en zijn mooie oriëntatiepunten tijdens het wandelen.
Daarna liep ik het Mollebos in en doorkruiste dit gebied in een rustig tempo.
Vanaf camping Het Grote Bos zette ik koers naar de bosvijver. Dit is een fijne plek om even stil te staan en te genieten van de rust en de weerspiegeling van de bomen in het water.
Onder A12 en spoor naar Bornia en Heidestein
Na de bosvijver kruiste ik zowel de A12-snelweg als de spoorlijn Utrecht–Arnhem. Het contrast tussen het drukke verkeer en de stilte van de natuurgebieden eromheen blijft altijd opvallend.
Eenmaal aan de andere kant dwaalde ik verder door de landgoederen Bornia en Heidestein. Dit zijn gebieden waar je echt het gevoel hebt even helemaal weg te zijn, met slingerende paden, heidevelden en bosranden die elkaar afwisselen.
Via landgoed De Breul bereikte ik uiteindelijk station Driebergen-Zeist, het officiële vertrek- en eindpunt van de geplande route.
Pauze bij station Driebergen-Zeist
Bij het station nam ik een welverdiende koffiepauze. Coos was hier naartoe gefietst, zodat we samen even rustig konden zitten en bijpraten. Het was een prettig moment van ontspanning, precies op het goede punt in de tocht.
Terug via Eendenplas en Rijsenburgse Bos
Na de pauze liep ik langs de hockeyvelden en vervolgde mijn weg naar de Eendenplas. Hiermee bevond ik mij in het Rijsenburgse Bos, een vertrouwd gebied met mooie, rustige paden.
Na de Groentetuin van Kraaybeekerhof bereikte ik opnieuw de Diederichslaan. Vanaf daar koos ik de kortste weg huiswaarts. De benen waren inmiddels goed gebruikt, maar voelden nog steeds sterk genoeg, wat vertrouwen geeft met het oog op de 4-daagse van Diever.
Terugblik op de tocht
Het was een mooie en afwisselende tocht geworden, met veel bekende plekken en een paar momenten van echte verstilling, zoals bij de Lourdesgrot en de bosvijver. De zon liet zich regelmatig zien en met een maximumtemperatuur van ongeveer 20 graden waren de omstandigheden ideaal om te wandelen.
Als dit inderdaad de laatste langere trainingstocht was vóór de 4-daagse van Diever, dan was het er eentje om tevreden op terug te kijken: goed voor de conditie, maar zeker ook voor het hoofd.
Landgoed Dubbeldijk
In de namiddag liep ik nog naar Landgoed Dubbeldijk helemaal tot aan de Langbroekerdijk en dezelfde route weer terug.
