![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
NS‑wandeling Belmonte
Soms loopt een dag anders dan gepland, maar juist dan ontvouwt zich iets onverwacht moois. Zo begon ook onze zaterdag 7 februari 2026. Oorspronkelijk stond de FLAL‑tocht Tussen Hemel en Aarde vanuit Borger op het programma, maar de weersverwachting gooide roet in het eten. Een alternatief lag klaar: de RS80‑tocht vanuit Alblasserdam. Alleen bleek de bereikbaarheid met het openbaar vervoer zo slecht dat ook deze optie afviel.En zo besloten we – bijna vanzelf – terug te keren naar een vertrouwde klassieker: de NS‑wandeling Belmonte. Twee weken eerder had ik deze route al alleen gelopen, en nu kon ik hem samen met Coos opnieuw beleven. Soms is dat precies wat een dag nodig heeft.
![]()
Een rustige start
Na aankomst op station Ede‑Wageningen begonnen we de dag met koffie in de stationshuiskamer. Het was zo’n moment waarop je voelt dat de dag nog helemaal open ligt, alsof de wandeling nog even op adem komt voordat ze begint.
We kozen er bewust voor om de oude NS‑route te volgen. Die brengt je sneller op onverharde paden, en dat is voor mij altijd een pluspunt. Het tempo lag laag, maar dat was geen probleem. De eerste kilometers werden al meerdere keren onderbroken door korte pauzes op bankjes, alsof de omgeving ons uitnodigde om niet te haasten.
![]()
Langs sprengen en beken
Onze eerste binnenrust hielden we bij het NIVON‑huis De Bosbeek, waar we warme chocolademelk uit de zelfbedieningsautomaat dronken. Daarna werd het landschap steeds mooier en intiemer. De route slingerde langs de Bosbeekspreng, Paradijsspreng, Oliemolenbeek en de Molenbeek.
De paden werden smaller, het bos dichter, het water helderder. Het was precies het soort landschap dat een wandeling bijzonder maakt: stil, beschut en vol kleine details die je alleen ziet als je de tijd neemt.
Bij Huize Quadenoord stonden de beelden weer in het gras, zoals altijd. We hadden ze eerder al gezien, maar ze blijven een charmant onderdeel van de route.![]()
We Will Remember Them.
Op landgoed Quadenoord staat dit monument voor de bemanning van Short Stirling EF298 V8-T. Hun toestel werd op 23 september 1944 tijdens een bevoorradingsvlucht voor de Airborne divisie getroffen door FLAK (Flugzeugabwehrkanone). Bij de crash in de nabije omgeving van het monument, kwamen alle bemanningsleden en de air despatchers om het leven. Het monument is een initiatief van Paul Brooker, neef van boordwertuigkundige Richard Bond.
De bemanning van de Stirling bestond uit:
Pilot F/O William Baker (RCAF)
Air Gunner F/Sgt Dennis James Blencowe
Flight Engineer Sgt Richard Bert Bond
Air Bomber F/O Robert Carter Booth
Navigator F/O John Dickson DFM
Wireless Operator P/O Francis George Totterdell
RASC dispatchers – Robert William Hayton & Reginald Shore
We staken de Bennekomse weg over.
Toen Coos een keer deze NS wandeling liep, trof heel toevallig mijn zus Gerda. Daarna liepen we opnieuw langs de Molenbeek.
![]()
nieuwe Netflix serie TOOS
In het Hoekelumsche Bos hielden we onze tweede binnenrust bij HCR Nol in ’t Bosch. Op de parkeerplaats lagen twee weken tevprem grote borden met de tekst café restaurant en Hotel Vught. We vroegen nu of het hotel binnenkort van naam zou veranderen in hotel Vught. Dat was niet het geval, maar al snel bleek waarom.
Netflix had in januari 2026 opnames gemaakt bij Nol in ’t Bosch voor de nieuwe Nederlandse serie Toos, gebaseerd op de ontvoering van Toos van der Valk in 1982. Het hotel had dienstgedaan als filmdecor, compleet met op de parkeerplaats een blauwe Volkswagen Kever, een zwarte Citroën CX, een Cadillac en figuranten in kleding uit de jaren tachtig.
Na een muntthee vervolgden we ons pad.![]()
Oranje Nassau’s Oord en de laatste kilometers
We trokken verder over landgoed Oranje Nassau’s Oord, waar de zon inmiddels volop scheen. De lucht was helder, het bos licht en vriendelijk. Na de kruising met de N225 besloten we – vermoeid maar tevreden – de officiële route over de Wageningse Berg over te slaan en er onderlangs te lopen.
Daarna kozen we de kortste weg naar busstation Wageningen, waar bus 350 ons weer huiswaarts bracht.
![]()
Een dag die toch bijzonder werd
Wat begon als een dag vol afgelaste plannen, eindigde als een prachtige zonnige wandeling. De rust, de beken, de bossen, de onverwachte filmgeschiedenis – alles viel op zijn plek.
Omdat ik twee weken eerder al foto’s had gemaakt, bleef het aantal foto’s deze keer beperkt tot vier. Wie de beelden van 24 januari wil zien, kan ze HIER bekijken
Klik HIER voor de betekenis van de buttons die boven aan dit verslag staan.
![]()