met WS78 vanuit Rijen op 22 november 2025
Op een frisse zaterdagmorgen stond de Leemputtentocht op het programma. Deze tocht, georganiseerd door WS78 vanuit Rijen, beloofde een dag vol natuur, kapelletjes en verrassende ontmoetingen.
Aankomst en start
Na een reis van ruim anderhalf uur met het openbaar vervoer arriveerden we in Rijen. Het was nog een kleine wandeling van 1200 meter naar de startlocatie, waarbij we een gemarkeerde route van 1,5 km konden inkorten met een slimme afsnijding van een kwart kilometer. Rond half tien zetten we onze eerste stappen op het 20 km lange parcours.
Eerste kilometers door het bos
De tocht begon sfeervol: drie kilometer door een bosrijk gebied, waarna we de Oosterhoutseweg en de N282 overstaken. Al snel kwamen we in Boswachterij Dorst, een gebied dat ons leidde richting Molenschot. Bij de Sint Annakapel werden we verrast door een open kerk, waar talloze kaarsjes brandden — stille getuigen van de vele wandelaars die hier al even binnen waren geweest.
Langs golfbanen en dorpen
De route voerde ons langs de Noord Brabantsche Golfclub Toxandria, waar een bord aangaf dat betreden was toegestaan, zij het op eigen risico. Via buurtschap Vaerenbosch bereikten we Dorst. Hier trokken de Sint Marcoenkerk en een bijzonder bankje bij het winkelcentrum onze aandacht. Het bankje droeg de naam Marcoen en was versierd met een afbeelding van de kerk — een charmant detail dat de lokale verbondenheid benadrukte.
Soep- en koffiepost
Bij Tennisvereniging Tendo wachtte ons een welkome pauze: soep en koffie. Dit was een dubbele post, want we zouden hier later nogmaals terugkeren. Eerst maakten we een lus van zo’n 4 km. Onderweg zagen we wandelaars die een afslag hadden gemist en terugkeerden — een klein avontuur dat bij zulke tochten hoort.
Langs bosranden en de Mariakapel keerden we terug naar Dorst en opnieuw naar Tendo, waar een tweede rustmoment ons energie gaf voor de volgende etappe.
Runderen en plassen
Opnieuw door Boswachterij Dorst wandelend, troffen we wit- en zwartgekleurde runderen die vredig graasden. Daarna kwamen we langs een reeks plassen met poëtische namen: de Oude Zwemplas, de Lelievijver en de Roeivijver. Elk wateroppervlak had zijn eigen sfeer, van stille reflecties tot levendige rimpelingen.
Laatste etappe
Een telefoontje van Coos liet weten dat zij alvast richting station was vertrokken. Voor ons wachtte nog een fruitpost bij manege Vijf IJken, waar we konden kiezen tussen een appel of een peer — een eenvoudige maar welkome verfrissing.
Bij de spoorwegovergang besloten we de kortste route naar het station te nemen in plaats van naar de officiële finish. Om 15.31 uur stapten we in de trein huiswaarts, voldaan en met een hoofd vol indrukken.
Eindindruk
De Leemputtentocht bleek een afwisselende wandeling met kapelletjes, bossen, plassen en dorpsgezichten. Ondanks de vele verharde trajecten was het een tocht met charme en karakter, waarin natuur en cultuur elkaar voortdurend afwisselden.
De Leemputten bij Rijen zijn een historisch en natuurlijk gebied dat ooit ontstond door de winning van leem, en tegenwoordig een geliefd recreatie- en wandelgebied vormt.
Rond 1892 begon men in de omgeving van Rijen en Dorst met het afgraven van leem, een kleiachtige grondstof die gebruikt werd voor de steen- en baksteenindustrie.
Het gebied kreeg hierdoor zijn kenmerkende plassen en kuilen, die later bekend werden als de Leemputten.
In de loop van de tijd nam Staatsbosbeheer het gebied in beheer. Om zandverstuivingen tegen te gaan werden vanaf 1899 grote delen beplant met dennen.
Het gebied maakt deel uit van Boswachterij Dorst, een natuurgebied van ruim 1.100 hectare met bossen, heidevelden, vennen en stuifzandheuvels.
De Leemputten zelf bestaan uit plassen en vijvers die door de leemwinning zijn ontstaan. Ze vormen nu een gevarieerd landschap waar water, bos en zand elkaar afwisselen.
Klik HIER voor de betekenis van de buttons die boven aan dit verslag staan.
Henri Floor
