Herfstwandeling van Amerongen naar Rhenen/Veenendaal.
Donderdag 30 oktober 2025 was volgens de weersvoorspellingen de mooiste dag van de week.
Hoewel de zon zich niet liet zien, besloten wij toch op pad te gaan ― vastbesloten om te genieten van de herfstkleuren en de rust van het bosgebied.
De lucht was bewolkt, maar de natuur had haar eigen licht: tinten van goud, koper en roest kleurden het landschap.
Een samengestelde route
Eerder dit jaar hadden wij twee wandelingen gemaakt: een rondwandeling vanuit Veenendaal en een lijnwandeling van Maarn naar Rhenen, eindigend bij café-restaurant De Drie Zussen.
Deze dag besloten wij twee trajecten samen te voegen tot een nieuwe route van ongeveer 8 kilometer. Een compacte tocht, maar rijk aan afwisseling en sfeer.
Start bij bushalte Amerongse Berg
We namen de bus naar bushalte Amerongse Berg, waar onze wandeling begon. Al snel liepen we langs een oude begraafplaats, stil en verstild tussen de bomen. De herfstbladeren bedekten de paden als een tapijt, en de sfeer was sereen.
Langs Mas Montagne en De Eenzame Eik
Bij café-restaurant Mas Montagne was een groep trimmers aktief. Zij deden dezelfde oefening op het moment van passeren alsdat ik de voorgaande dag met SV Spirit had gedaan.
Mas Montagnewas nog nog gesloten was en bovendien was het nog te vroeg op de wandelroute.
Verder trokken we verder richting de Eenzame Eik ― een markante boom die als een wachter op de heuvel staat op 62½ meter boven NAP.
Hier voelden we de stilte van het bos, slechts onderbroken door het ritselen van bladeren.
Egelmeer en Prattenburg
We vervolgden onze route naar het mysterieuze Egelmeer, een ven dat in de herfst een sprookjesachtige uitstraling heeft. De weerspiegeling van de wolken in het water gaf het geheel een melancholische schoonheid. Daarna bereikten we Landgoed Prattenburg, waar de lanen zich uitstrekken onder hoge beuken en eiken. De geur van vochtige aarde en gevallen bladeren begeleidde ons tot het einde van de route.
Eindpunt bij De Drie Zussen
Het eindpunt van onze wandeling lag nabij café-restaurant De Drie Zussen, een vertrouwde plek waar eerdere wandelingen waren geëindigd. Hoewel we deze keer niet binnenstapten, gaf de herkenning een gevoel van afronding.
Vanaf bushalte Rhenendael-West namen we de bus naar station Driebergen-Zeist en dronken daar koffie.
Via Landgoed Beerschoten Willinkshof, de Heidetuin en de Lourdesgrot liepen we huiswaarts.
Ondanks het grijze weer was het een prachtige wandeling geworden ― een ode aan de herfst, aan herinneringen, en aan het samenstellen van nieuwe paden uit oude routes.
Klik
HIER voor de betekenis van de buttons die boven aan dit verslag staan.
Henri Floor
