Wandelen door Zeist – een herfstige ontdekkingstocht
Op vrijdag 24 oktober besloten wij om onze geplande boswandeling af te zeggen. De wind gierde door de bomen en maakte het onverstandig om de bossen in te gaan. In plaats daarvan kozen wij voor een alternatieve route: een rondwandeling door de buitenwijken van Zeist. Een keuze die ons uiteindelijk een verrassend rijke en afwisselende dag zou opleveren.
Regen voorspeld, maar wij gingen toch
De volgende ochtend, zaterdag 25 oktober, werd er veel regen voorspeld. Coos besloot daarom om niet mee te lopen. Oorspronkelijk zouden wij samen met de bus naar Zeist reizen, maar door de gewijzigde plannen vertrok ik lopend vanuit huis. Daardoor sloeg ik het eerste deel van onze oorspronkelijk geplande route over.
Even voor negen uur gingen wij op pad. De lucht was nog droog, en de eerste regen liet op zich wachten tot 11.15 uur. De eerste 2,5 kilometer voerde ons richting station Driebergen-Zeist, een vertrouwd vertrekpunt voor vele wandelingen.
Landgoederen en tuinen
Vanaf het station liepen wij over landgoed De Breul, langs de gelijknamige scholengemeenschap. De herfstkleuren begonnen zich te tonen en gaven het landschap een warme gloed. In het Molenbosch kwamen wij langs het VAT-complex van de Vereniging van Amateurtuinders Zeist, een charmant stukje volkstuincultuur midden in het groen.
Onze route leidde ons verder over landgoed Sparrenheuvel en vervolgens naar Hoog Beek en Royen, waar de karakteristieke vuurtoren ons begroette. Bij de rotonde met de Piramide D’amour werden wij verrast: het kunstwerk was in renovatie en de rotonde was volledig afgesloten voor verkeer.
Kerken, parken en rustmomenten
We vervolgden onze tocht langs het Wilhelminapark, een groene long in het hart van Zeist. Daarna passeerden wij de Doopsgezinde kerk en de Rafaelkerk, elk met hun eigen architectonische charme. Bij de bushalte Nepveulaan namen wij een lange rustpauze in het bushokje, schuilend voor een stevige regenbui.
Na de bui trokken wij verder langs het Jacob van Lennepplein, en bij de Sint Josephkerk besloten wij de Mariakapel binnen te gaan. Daar troffen wij twee mensen in gebed, geknield in stilte. Tussen de kerk en de kapel stond een gesloten hekwerk, wat de serene sfeer versterkte. Omdat de kerk van binnen niet verlicht was, maakten wij een foto. Dankzij de automatische belichting werd het een verrassend mooie opname.
Koffie, kunst en Slot Zeist
Na een bezoek aan de Markt en het Emmaplein genoten wij van een welverdiende rust bij Bagels & Beans, waar wij ons tegoed deden aan een heerlijke Latte Macchiato. De warmte van de koffie en het gezellige interieur gaven ons nieuwe energie.
We trokken verder richting Slot Zeist, dat wij aan de achterzijde passeerden. Hier kwamen wij ook langs de VAT-locatie Slottuinen. Achter het slot troffen wij een beeld met de titel “Bewondering – het eerste stadium van de liefde”, een poëtische afsluiter van het culturele deel van onze wandeling.
Terug naar het begin
Via de Bunzing, Bunzinglaan, Perenlaantje, Laan van Rijnwijk en de Koeburgweg bereikten wij uiteindelijk weer station Driebergen-Zeist. Daar dronken wij nog een kop koffie met Coos, een fijne afsluiting van een bewogen dag. Daarna liep ik huiswaarts, voldaan en verkwikt.
Totale afstand: 20 kilometer
Ondanks de wind en de regen werd het een prachtige wandeling vol natuur, cultuur en onverwachte ontmoetingen. Wij ontdekten hoe rijk Zeist is aan verborgen parels — en hoe een alternatieve route soms juist de mooiste verhalen oplevert.
Klik
HIER voor de betekenis van de buttons die boven aan dit verslag staan.
Henri Floor
