Tocht om de Noord, oostroute

Verslag van de Tocht om de Noord van zaterdag 27 september 2025.

De start was bij Op Roakeldaishal in Warffum, het startpunt van een bijzondere tocht door het Groningse landschap. De sfeer was verwachtingsvol, de wandelschoenen stevig gestrikt.

Van Warffum naar Den Andel
Na het bereiken van de doorgaande weg in Warffum liepen we in westelijke richting over de Juffer Marthastraat. We sloegen af over Helpman. Op de daaropvolgende splitsing zag ik Coos, mijn vrouw, in de verte verkeerd lopen. Zij had de afslag gemist. Ik kon haar nog net terugroepen, enerzijds omdat mijn stem luid was en anderzijds omdat de weg een bocht maakte. Verderop voerde de route langs het Aviko Rixona complex. Hier begon het landschap zich te openen: uitgestrekte velden, grazende schapen, en het silhouet van Den Andel zichtbaar vanaf de Oude Dijk.

In Den Andel troffen we een oude Peugeot 403 uit 1963, een nostalgisch beeld dat paste bij de rust van het dorp. Langs de Sagitariusweg hield een muziekband een rust en even verderop stond een bankje dat betegeld was met kleurrijke bloemenprint.

Rust en ontmoeting in Den Andel
Bij rustpost Andledon aan de Kruisweg werden we warm onthaald. Een vrouw bood zich aan om een knuffel te geven. Een onbemande stand maakte reclame voor Magnesium, dat ideaal voor een voetenbad is. Een buisje met Magnesium was voor 1 euro te koop en kon betaald worden door het scannen van een QRcode. Aan de rand van Den Andel, nabij tankstation Halma, stond Hans de troebadoer en speelde het lied met bijgaande tekst:

Tocht om de Noord
We lopen de tocht om de Noord,
magnifiek is hij wel in zijn soort.
Zo zie je je provincie veel beter.
Kom op, ik loop graag nog een kilometer.

In beweging zijn is goed
heel goed voor de conditie.
Steeds sneller stroomt je bloed
't gaat van ietsiepietsie.

En samen in de groep
ontmoet je heel veel mensen.
Dan hoor ik steeds jouw roep:
"wat hebben we nog meer te wensen!?"

Jaaaaaaa.......


Westernieland en Pieterburen
Via de Tammensweg liepen we richting Westernieland, waar koeien ons nieuwsgierig aankeken. Bij de Dirk Wieringastraat en camping Maereheerd ontvouwde zich een dorpsbeeld vol rust en karakter. De Mariakerk torende statig boven het dorp uit.

In Pieterburen wachtte een reeks hoogtepunten: de molen De Vier Winden, het kabbelende water van de Pieterbuurster Maar, en de gastvrije ontvangst bij Tammensheerd aan de Oosterweg 19, waar we konden oetbloazen — even uitrusten en genieten.

Over een Hoogholtje kwamen we bij het voormalige Zeehondencentrum. Een wegwijzer wees in de richting van verschillende Unesco Werelderfgoed lokaties zoals de Dolomieten. Verder kwamen we bij Hotel Waddengenot en het Bezoekerscentrum Waddenkust. In het hotel heb ik van 5 op 6 november 2021 overnacht vanwege de deelname aan de Diederick Sonoy FLAL-tocht op 6 november. In de Petruskerk bewonderden we de preekstoel en schilderijen, een moment van bezinning.

Wadloopcentrum en verder
Het Wadloopcentrum herinnerde ons aan de unieke ligging van Pieterburen aan de rand van het Wad. De route langs de Pieterbuurstermaar bracht ons in een meditatieve cadans, het water als gids.

Eenrum, Rasquert en Baflo
In Eenrum genoten we van de Laurentiuskerk, de molen De Lelie, en het charmante hotel Gemeentehuis. Via het Ernstheesterspad bereikten we Rasquert, waar een koeienstal en het kanaal Baflo-Mensingeweer het agrarische karakter onderstreepten. In Baflo kwamen we langs de Immanuelkerk en de imposante Laurentiuskerk, en liepen langs de Havenweg en Meijmaweg, richting Wier 17.

Breede en terug naar Warffum
In Breede stond de kerk centraal, een rustpunt voor de ziel. Via de Brijsterloan keerden we terug naar Warffum, waar we langs de Havenstraat, Spoorzicht, en de Kunstkerk liepen. Het Openluchtmuseum Het Hogeland bood een blik op het verleden, met tientallen waarnemingen van het museumcomplex.
Tot slot genoten we van de Sebastiaankerk, het Noorderkerkpad, en een welverdiende rust op een bankje in Warffum.

Een tocht vol verhalen, ontmoetingen, erfgoed en natuur. De Tocht om de Noord verbindt niet alleen dorpen, maar ook mensen met het landschap dat hen draagt. Wat een dag!