Doornse Berg tocht

Een vroege ochtendwandeling van Driebergen naar Maarn Nog voordat de zon zich boven de horizon liet zien, begon mijn wandeling in de stille ochtend van Driebergen. Het was vooralsnog bewolkt, terwijl ik mijn eerste stappen zette — een kwartier vóór zonsopgang. De wereld sliep nog, maar de natuur begon voorzichtig tot leven te komen.

Langs de rustgevende Oranjevijver liep ik het Mollebos in, waar de geur van dennen en vochtig mos me tegemoet kwam. Het bos was stil, op het zachte geritsel van bladeren na. Wel trof ik meerdere trimmers aan en enkele personen lieten hun hondje uit. Daarna volgde een open vlakte begroeid met gras: in het verleden stond hier maïs en wordt daarom maïsveld genoemd. Maar daarvoor stond het ook bekend als het aspergeveld. De dauw lag nog op de planten, en het uitzicht was weids en vredig.

De route bracht me verder langs de oude landgoederen Stameren en Zonheuvel, waar de geschiedenis haast tastbaar is. Hier en daar brak het zonlicht nu echt door, en verlichtte de kronkelende paden tussen de bomen. Daarop kwam ik bij Chalet Sint Helenaheuvel, dat hoog op de heuvel ligt, omringd door stilte en bos en uitzicht bied op heide en zandverstuiving.

Niet ver daarvandaan rees De Kaap op — de uitkijktoren op de top van de Doornse Berg. Net toen ik op een bankje ging zitten begon het licht te regenen. Aan de andere kant van De Kaap stond een bankje onder een bladerdak en ging toen daar zitten.

Via het prachtige landgoed Huis te Maarn liep ik uiteindelijk richting het station van Maarn. De ochtend was intussen overgegaan in dag, en met lichte vermoeide benen, maar een voldaan gevoel, sloot ik de wandeling af. Bij het station had ik nog wat tijd over om naar de koffietent te gaan. Niet om wat te drinken, maar om het te bekijken. Kortgeleden had in een landelijke krant over deze koffietent wat geschrevven. De oppervlakte van de koffietent bedroeg 5¼m2. Het was zo klein dat je de consumptie buiten moest opdrinken. Er was ook geen ruimte voor een toilet. Daarvoor moest zij zelf bij de buren zijn. Met de trein reisde ik terug naar NS Driebergen-Zeist.

Klik HIER voor de betekenis van de buttons die boven aan dit verslag staan.

Henri Floor