Op vrijdag 29 augustus 2025 begonnen wij aan de Twee Valleien wandeling, die ons door een prachtig stukje natuur zou leiden. We startten vanuit Grand-Petit, waar we een route van 800 meter moesten afleggen om bij een beginpunt van de wandeling te komen. Dit was niet het formele startpunt, maar voor ons was het een prima plek om de wandeling aan te vangen.

Kort na het begin van de wandelong kwamen we bij de Degive Kapel. De kapel werd op de folder gepromoot met een foto van de fraaie toegangsdeur, maar deze zag er nu verwaarloosd uit. Ook het interieur van de kapel zag er verwaarloosd uit.

Vervolgens kwamen we langs de Kasteelhoeve van Petit-Hallet, een historisch gebouw dat zijn naam dankt aan de familie Lefranc die in de 18e eeuw de heerlijkheid Petit-Hallet bezat. De huidige eigenaar heeft het terrein omgetoverd tot een luxeplek voor professionele ruiters, de zogenaamde Petit-Hallet stoeterij. Er zijn plannen om er luxeappartementen, een gîte met zwembad, een fitnessruimte en zelfs een bistro-restaurant te bouwen.

Bij het Stadsplein was het officiële beginpunt van de wandeling. We volgden nu het Pad van Petit-Hallet (Sentier de Petit-Hallet) richting Orp-le-Petit. Dit pad is een van de mooiste wandelroutes in de regio, en we konden niet anders dan genieten van de rust en de schoonheid van de natuur. Het pad slingert door uitgestrekte weilanden, waarbij de beek van Henri-Fontaine door het landschap meandert, omzoomd door imposante populieren. De route voert ons verder langs een heuvel, bedekt met bomen, en langs een klein bosje. Hier doemt de oude molen van de Caïade op, die ooit een meelfabriek was en teruggaat tot 1841. Het grote schoepenrad aan de achterzijde van de molen werd door de stroming van de beek aangedreven, en zelfs tijdens de Eerste Wereldoorlog bleef de molen in werking.

Toen we verder liepen, kwamen we langs een plek waar elk jaar in augustus de motorcross van de Petite Gette wordt gehouden. Dit jaar zou de wedstrijd op 31 augustus plaatsvinden, en we zagen dat de voorbereidingen al in volle gang waren. Het parkoers was al uitgezet en beveiligd met balen stro, klaar voor het spektakel.

De motorcross van de Petite Gette verwijst naar motorcrosswedstrijden die plaatsvinden op het Circuit de la Petite Gette in Orp-Le-Grand, België. Dit circuit is een van de laatste historische, natuurlijke motorcrosscircuits van België en staat bekend om zijn spectaculaire hellingen en uitdagende terrein. Er zijn speciale edities, zoals de 875 Trophy, die een eerbetoon brengt aan voormalige motorcrosskampioenen, zoals André Malherbe in 2023 en Georges Jobé in 2024.

We verlieten snel het kleine dorpje Orp-le-Petit en vervolgden onze weg langs de lange Rue de Merdorp richting het Jandrain waterpompstation. Dit pompstation, dat water levert aan twaalf gemeenten en zo’n 25.000 inwoners, werd in de loop der jaren flink gemoderniseerd. Het water, dat uit de Krijt van Haspengouw komt, voldoet aan de strikte drinkwaternormen en hoeft alleen gechloreerd te worden om bacteriën en organische stoffen te elimineren.

De zon begon inmiddels zo vel te schijnen dat we er warm van werden en zochten derhalve een beschut plekje op om even uit te rusten. Na een korte stop op een bankje langs de Rue d'Orp, vervolgden we onze route langs de Wansinbeek, die we later ook overstaken.

In Wansin aan de achterkant van het huis op nummer 15 in de rue de la Drève, aan de rechterkant, bevinden zich de overblijfselen van een voormalige kalkwinningsplaats. Gebroken krijt wordt gebruikt om de gewassen te verbeteren en de grond zuur te maken. Deze steengroeve, uitgegraven in de heuvels, werd vroeger ook als champignonkwekerij gebruikt. De tunnels strekten zich tot 4 km uit, maar heden is slechts een 160 meter lange galerij met verschillende vertakkingen toegankelijk. Het is privé-bezit en een bezoek kan gevaarlijk zijn vanwege de mogelijkheid van instortingen. Een zeldzame vleermuissoort heeft hier een schuikplaats gevonden. Het gaat hier vermoedelijk om de volgende vleermuizen: de Watervleermuis, Tweekleurige vleermuis, Natterer’s vleermuis, Meervleermuis / Pondbats en/of de grote of kleine hoefijzerneus.

Verderop in Wansin bezochten we de indrukwekkende Kerk van St. Apolline. Deze kerk is gewijd aan de heilige Apolline, die in het verleden werd aangeroepen tegen kiespijn.

Na Wansin leidde de route ons weer terug naar Petit-Hallet, waarbij we genoten van het prachtige panorama over de vallei van Henri-Fontaine. De wandelroute bood ons weer een schitterend uitzicht op het pittoreske dorp. Bij aankomst zagen we een camper met het kenteken MAUD, wat een interessant detail was, aangezien in België kentekenplaten met persoonlijke woorden of namen mogelijk zijn.

De wandeling eindigde met een laatste stop bij een paar gevlekte aronskelken, een zeldzame en prachtige plant. De laatste 800 meter terug naar ons overnachtingsadres was uiteraard dezelfde route als de eerste, maar nu in tegengestelde richting. Het was een dag die ons niet alleen door mooie natuur leidde, maar ook door geschiedenis en lokale cultuur. Het was een prachtige wandeling geworden die ons een goed gevoel van voldoening gaf.

Klik HIER voor de betekenis van de buttons die boven aan dit verslag staan.