Op 8 februari 2025 organiseerde WS78 een wandeltocht vanuit Oss.
De start was vanuit Café en zaal Wittenberg.
De eerste kilometer liepen we door de bebouwde kom.
Daarna volgde een bosparkoers parallel aan een verkeersweg.Daarna volgde zo'n 2 km langs een industriegebied.
Voordat de eerste snelweg werd gekruisd door een tunnel kwamen we bij het Vorstengraf Oss met zijn Paalkransheuvels.
Bronzen grafurn met luxe voorwerpen
Een kleine drieduizend jaar geleden werd in een gebied dat nu ten zuiden van Oss ligt een man begraven. Hij was zo’n dertig tot veertig jaar oud, en moet bij leven een indrukwekkende verschijning zijn geweest. Zoals gebruikelijk in de Vroege IJzertijd werd hij gecremeerd en bijgezet in een urn. Bijzonder is dat de urn van brons was en dat er prachtige objecten werden meegegeven in het graf: paardentuig, jukversieringen, textiel, slachtgerei, scheermessen, een houten kom en een indrukwekkend lang zwaard met rijke versiering. Deze grafgiften zijn veelal importen uit de Centraal Europese Hallstattcultuur. De overledene onderhield dus een indrukwekkend contactnetwerk. Samen met de crematieresten waren de grafgiften zorgvuldig in de bronzen grafurn geplaatst.
Nieuw onderzoek, nieuwe inzichten
De grafurn werd bijgezet in een voorouderlijke grafheuvel uit de Bronstijd. Deze heuvel werd overdekt met een nieuw en imposant grafmonument dat zijn gelijke in de verre omgeving niet kende. Het is het Vorstengraf van Oss, een icoon van de Nederlandse prehistorie. Het graf werd in 1933 herontdekt. Het werd sindsdien bestudeerd en behandeld door ruim twintig materiaalspecialisten, drie generaties restauratoren en vier generaties archeologen. Onze assistent-conservator Sasja van der Vaart-Verschoof vormt daarin de meest recente schakel. Ze stelde vast dat het zelfs tachtig jaar na de opgraving nog mogelijk was nieuwe inzichten te verwerven over deze kloeke krijger en de set grafgoederen waar hij mee begraven was.
Naast de toegang tot de eerder genoemde genoemde tunnel waren de muren versierd met prachtig schilderwerk.
Ook de wanden van de tunnel zelf waren mooi versierd.
Kort nadat de A59 was gekruist, vlgde de kruising van de A50-snelweg.
Nu dwaalden een kleine 3 km over natuurgebied De Maashorst.
Bij een boerderij hingen een heleboel klompen aan een hekwerk.
Op 10 km was de soep/koffiepost in buurtschap Menzel.
Dit was een uitstekende lokatie voor een verzorgingspost.
Er waren zowel binnen- als buiten zitmogelijkheden.
Buiten stond een korf waarin brandend hout zorgde voor verwarming.
De wind kwam hier uit verschillende richtingen waardoor sommigen werden uitgerookt.
In Nistelrode kwamen we langs een opvallend kapelletje.
Van buiten was het helemaal niet als zodanig herkenbaar.
Het kapelletje zag er erg modern uit met opvallend blauw en gele kleuren.
DE GILDEN VAN NISTELRODE
Over het Antoniusgilde en Catharinagilde is van hun laat middeleeuwse periode weinig bekend. In een archiefstuk uit 1390 is beschreven dat door de schout van het Kwartier Maasland aan de 'scutte van Nystelre' om assistentie werd gevraagd voor het bewaken van de Brabantse grens.
In een inventarisatielijst uit 1825 zijn bezittingen van beide Nistelrodese gilden vastgelegd.
Het Antoniusgilde was eigenaar van de Teuniskapel (1645). De kapel is afgebroken in 1839 om te wijken voor de huidige parochiekerk.
Van het Catharinagilde is bekend dat het een gildealtaar had in het voormalige kerkgebouw dat op Kleinwijk stond. Deze werd in 1840 ontmanteld.
Beide gilden werden in 1856 onder kerkelijke drang ontbonden en waren niet meer actief.
Met het zo nu en dan luiden van de bronzen klok (319 kg) uit 1706 afkomstig uit de Teuniskapel, die thans in de kerktoren hangt, bleef de herinnering aan de Nistelrodese gilden leven.
Door leden van de ingeslapen gilden werd in 1864 de schuttersactiviteit voortgezet met de oprichting van de handboogschutterij: 'ONS GENOEGEN'.
De, door de toenmalige gildeleden, gekozen naam spreekt boekdelen over het ongenoegen dat leefde vanwege het gedwongen inslapen van beide gilden.
Ter herinnering aan de eertijdse Nistelrodese gilden werd bij de herinrichting in 1991 de naam gekozen:
Gilde St. Antonius Abt - St. Catharina
In Heesch was nog de fruitpost. Er kon gekozen worden tussen een mandarijn en een appel.
Klik HIER voor de betekenis van de buttons die boven aan dit verslag staan.
Henri Floor |
