Voor zaterdag 28 januari 2023 was een mooie droge dag voorspeld met weinig wind en enkele graden boven het vriespunt.
Met de trein reden we eerst naar station Rotterdam Alexander.
Daar aangekomen hadden we de keus om verder met bus 31 tot vlak bij de start te reizen.
Daarvoor moesten we wel 23 minuten wachten op het busstation bij station Rotterdam Alexander.
Het alternatief was om meteen over te stappen op de metro naar Hoek van Holland Haven en bij metrohalte Prinsenlaan uit te stappen.
Dit laatste deden we.
Van de Prinsenlaan halte was het een kleine 1½ km lopen naar de start.
Het bleek dat de start niet was bij het adres Capelselaan 37 maar bij nummer 39.
De wijk Schollevaart werd opgezocht. Daarna liep de route door het Schollebos.
Tot de zeventiende eeuw lag er tussen Capelle aan den IJssel, Nieuwerkerk aan den IJssel en Zevenhuizen het IJsselmeer, benoemd naar de rivier De Hollandse IJssel, die in het gebied stroomde. In 1634 werd het meertje met dijken omringd en delen werden drooggemalen. Zo ontstond de Wollefoppenpolder.
De later ontstane veenplassen waren vooral bekend vanwege de grote kolonies moerasvogels, waaronder aalscholvers. Aalscholvers werden vroeger schollevaars genoemd. Deze plassen zijn vervolgens weer ingepolderd om het verlies aan land binnen de perken te houden.
Aan het eind van de zeventiger jaren van de twintigste eeuw verandert het gebied nogmaals dramatisch van karakter, ditmaal door verstedelijking. Langs de zuidelijke rand van het gebied is het Schollebos aangelegd.
Het schollebos nu, is het groene hart van Capelle aan den IJssel en vormt samen met het ’s-Gravenweggebied een groene buffer tussen de wijken Schollevaar, Middelwatering en Oostgaarde. Het Schollebos is rond 1980 aangelegd als groen parkgebied voor de wijk Schollevaar en de rest van Capelle aan den IJssel. Het park is aangelegd in Engelse landschapsstijl die zich kenmerkt door een afwisseling tussen open en gesloten in een geaccidenteerd terrein.
De route door Schollevaart was nodig omdat anders de heenroute naar het Schollebos dezelfde zou zijn als de terugroute.
Een man uit de omgeving kwam op de route gelopen en maakte een kort praatje met een voorligger.
Van de man hoorde ik even later dat de wandelaar voor ons verwachtte om de 25 km route in 4 uur af te leggen.
Wij zeiden dat we zeker 6 uur nodig hadden.
Met het tweede deel door Het Schollebos liepen we langs de Nieuwerkerkse Tocht.

Na de splitsing met de 15 km liepen we onder de Burgemeester Van Beresteijnlaan door.
De ondersteuningspalen van de brug waren fraai versierd met vrolijke verfkleuren.
De spoorlijn Rotterdam - Gouda werd gekruist.
Ook bij deze brug waren de ondersteuningspalen fraai versierd.
Vervolgens liepen we ongeveer een km langs de Hoofdweg, een verkeersweg naar Nieuwerkerk aan den IJssel.
Voordat we afsloegen, we hadden inmiddels bijna 6 km afgelegd, hadden we in een bushaltehokje een korte rust.
Daarna werd het Buckeburg Park opgezocht.
Bij sportcomplex Dorrestein werd druk gesport door jeugdigen.
Er waren onder andere meisjes die aan het voetballen waren.
Na de Bomenwijk werd de spoorlijn opnieuw gekruist.
Meer dan een km liepen we over de Bermweg langs de Ringvaart.
We kwamen weer, even, op de route van de 15 km maar spoedig daarna sloegen we af naar Golfbaan Hitland voor de grote rust op 12 km.
Voor de rust liepen we al even door recreatiegebied Hitland en na de rust vervolgden we ons pad door Hitland.
Het landinrichtingsplan Hitland is opgesteld naar aanleiding van twee aanvragen tot ruilverkaveling. De herinrichting van Hitland is het eerste project in Nederland, dat onder de Landinrichtingswet (1985) is uitgevoerd. Dankzij een geslaagd herinrichtingsplan dat in de jaren 1981-1998 gestalte heeft gekregen, heeft Hitland een voorbeeldfunctie gekregen voor plannenmakers, inrichters, beheerders en gebruikersgroepen van andere multifunctionele gebieden. Voor omwonenden is een toegankelijk gebied ontstaan met veel recreatiegebieden. Cultuurhistorische elementen bleven bewaard en werden geaccentueerd. Voor de natuur ontstonden nieuwe kansen. Hier doorheen zijn recreatiemogelijkheden voor de omwonenden verweven.

Aan het eind van Hitland werd de Hollandse IJssel bereikt.
Deze rivier bleven we nu een tijdlang volgen.
Daarbij kwamen we langs de haven van Capelle aan den IJssel waarin talrijke pleziervaartuigen lagen.
Verder op kwamen we langs monument Dukdalf.
Het monument op de Groenedijk, de Dukdalf is neergezet ter herinnering aan Leidens
ontzet op 3 oktober 1574. Voorafgaand aan dat ontzet liet Prins Willem van Oranje op vier
plaatsen de dijken van rivieren doorsteken. Waaronder hier bij Capelle aan den IJssel. Het
leger van de Spanjaarden dat Leiden omsingelde was niet op water ingesteld. Daarnaast
maakte Prins Willem gebruik van platboomde schepen om door het ondergelopen land te
varen. Na enige maanden konden de Geuzen de Spanjaarden verdrijven en de stad Leiden
weer voorzien van voedsel. Haring en wittebrood. Het monument op de Groenedijk is
ontworpen door ing. J. Nieuwehuis, die bij Rijkswaterstaat werkte. Het onderwerp van de
dukdalf is gekozen met een glimlach naar de commandant van de Spanjaarden de Graaf
van Alva of wel le Duc d’Alve. Het woord dukdalf is door de Geuzen bedacht. Een dukdalf
moet schepen tegenhouden die een sluis invaren.
De beide bankjes waren hier bezet door wandelaars.
Het was per slot van rekening prachtig zonnig weer en de gevoelstemperatuur was aangenaam vanwege weinig wind.
We vervolgden ons pad over het Rinus Terlouwpad.

Even voor de 2e grote rust, dat was dezelfde grote rust voor de 15 km lopers, was bij Brasserie l'Oeuf bij Tennispark 't Hooghe Dorp.
Wij besloten hier vlak voor, ons meegenomen kartonnen pakje limonade te nuttigen op een bankje.
Later bleek dat een goed idee want bij de brasserie kon je alleen buiten op het terras pauzeren. Binnen was alles gereserveerd.
Verder liepen we door het oude centrum van Capelle aan den IJssel.
Langs het Oude Raadhuis, thans restaurant Perceel met 1 Michelin ster met daartegenover het borstbeeld van Johan van Veen.
Johan van Veen, de vader van het Deltaplan, heeft bijna zestig jaar na zijn overlijden een standbeeld gekregen in Capelle aan den IJssel. Dit staat bij de Hollandsche IJsselkering, het enige Deltawerk dat hij nog zelf heeft zien bouwen.
Dr. Ir. Johan van Veen (1893-1959) geldt als grondlegger van de Deltawerken, Europoort I en II en de Eemshaven. Hij werkte bijna dertig jaar als waterstaatkundig ingenieur bij Rijkswaterstaat en waarschuwde lange tijd vergeefs dat de dijken slecht eraan toe waren. Van Veen maakte op eigen initiatief het Deltaplan en diende dat twee dagen voor de Waternoodramp in bij de minister van Waterstaat. Daarna vormde het plan de basis voor de Deltawerken.
Ook kwamen we langs de fundamenten van het oude kasteel met een ringvaart eromheen.
Na metrohalte Slotlaan was de kruising met de N219/Abram van Rijckevorselweg.
Daarop werd het Liefdeslaantje bereikt.
Het Oude Laantje, nabij de kruising 's-Gravenweg/Schenkelse Dreef, is één van de 12 Capelse natuurparels.
Het was ooit een laantje naar het Slot van Capelle en werd gebruikt om naar de kerk te gaan.
In de loop der jaren veranderde de route en het aanzicht van het laantje.
Sinds 2018 staat het pad tussen de ’s-Gravenweg en Abram van Rijckevorselweg bekend als het Liefdeslaantje.
Inmiddels is het laantje bestraat met 304 tegels van Capelse liefdeskoppels.
Het is altijd weer hartverwarmend om te zien hoe Capellenaren hun liefde uitspreken op zo'n tegel. En die prachtige verhalen over hoe mensen elkaar vinden, vervelen nooit.
Capellenaren kunnen een eigen liefdestegel bestellen. Iedere tegel vertelt een verhaal met een bijzondere herinnering voor stellen, families en vrienden.
Jaarlijks wordt het Oude Laantje op Valentijnsdag en in september met de liefdestegels bestraat.
Capelse echtparen die 50, 60, 65 of 70 jaar getrouwd zijn, ontvangen een tegel cadeau van de gemeente Capelle aan den IJssel.

Opnieuw kwamen we langs een golfbaan, ditmaal van de Golf & Country club Capelle.
Door het Babybos en het Schollebos liepen we weer terug naar de finish.
De totale afstand bedroeg ruim 23 km.
Klik HIER voor de betekenis van de buttons die boven aan dit verslag staan.

Henri Floor |