Mariapeeltocht met OLAT vanuit Helenaveen

Op dins­dag 9 de­cem­ber 2014 or­ga­ni­seer­de OLAT de Ma­ri­a­peel tocht. De start was van­uit Ho­tel café res­tau­rant De Halte te He­lenaveen. Met 56 wan­de­laars be­ga­ven wij ons op pad. He­lenaveen werd langs de He­lenavaart in noor­de­lij­ke rich­ting ver­la­ten. Daar­bij werd wis­selend aan bei­de zij­den langs de He­lenavaart ge­lo­pen.

De eer­ste keer werd de He­lenavaart o­ver de Eierloodsbrug o­ver­ge­sto­ken. De twee­de keer was dat bij Brug Kamp. De Deurnse Peel werd betre­den o­ver een gras­pad. Bij een paar plassen op het pad lie­pen we ach­terel­kaar om de schoe­nen zo droog en schoon mo­ge­lijk te hou­den.

We kwa­men weer op de ver­har­de weg langs de He­lenavaart uit, hier Kaasweg geheten. Op de weg la­gen twee hand­schoe­nen. Een wandelaar voor ons had haar hand­schoe­nen al een keer ver­lo­ren. Toen wij de hand­schoe­nen aan de rechtma­tige ei­ge­naar o­verhandigden, stopte de wandelaar de hand­schoe­nen nu beter weg. Want het was niet heel erg koud en lastig bij het fo­to­gra­fe­ren.

Op­nieuw sta­ken we de He­lenavaart o­ver. Nu was dat bij brug Emmahoeve, ge­noemd naar de ge­lijk­na­mi­ge boer­de­rij uit 1910. Nu volg­de een mooi gras­pad door de Ma­ri­a­peel. Hoe­wel ook droevig, ston­den hier fraai kale boomstam­men in het wa­ter. Door het wat nevelige weer vormde dit toch een heel apart decor. Bij een hekwerk met o­verstapmo­ge­lijk­heid was een opstopping. Toen ruim de helft o­ver het hekwerk was geklommen, zet­te de groep zich in beweging, want ver­der was op­nieuw een hek waar o­ver­heen geklommen moest wor­den.

Bij een parkeerplaats was nog een rust. Daar­na ver­lie­ten we via een grenspaal na­tuur­ge­bied Ma­ri­a­peel. Langs de He­lenavaart werd de door­gaan­de weg van Se­venum naar He­lenaveen be­reikt en ge­volgd naar de gro­te rust, dat te­vens start- en fi­nishlo­ca­tie was. Daar­bij kwa­men we nog langs een huis waar­voor een opgeblazen kerstman op een opgeblazen motor zat. We lie­ten ons de erw­ten­soep en de Lat­te Mac­chi­a­to goed sma­ken. De Lat­te Mac­chi­a­to smaak­te ech­ter naar kof­fie ver­keerd, maar dat smaak­te ook goed.

Na de rust zet­ten we aan­van­ke­lijk koers in zuidelijke rich­ting. Maar spoe­dig werd de koers in wes­te­lij­ke rich­ting veranderd en niet veel la­ter in noor­de­lij­ke rich­ting. O­ver de Aardbeiweg en de Doug­las­weg werd de Deurnse Peel weer be­reikt. Hier dwaal­den we fraai door het Broe­meer­bos en om de visvij­ver. Het pad langs de visvij­ver was af en toe heel smal en er hingen tal­rij­ke tak­ken o­ver het pad. O­ver de Rector Nuijtsstraat en de Soemeersingel werd de fi­nish be­reikt.

Bij de fi­nish werd de par­koersuitzetster ge­hul­digd. Met een medewandelaar reed ik mee naar sta­tion Vught en reisde ver­der met het o­pen­baar vervoer huiswaarts. Het was een he­le mooie tocht ge­wor­den. Het was de he­le dag droog ge­ble­ven.

Klik HIER voor de betekenis van de buttons die boven aan dit verslag staan.

Henri Floor