Bergherbostocht vanuit Beek (Montferland)

Op zaterdag 5 mei 2012 en tevens Bevrijdingsdag organiseerde de Stichting Omloop Beek haar jaar­lijk­se lentetocht. De start was vanuit hotel res­tau­rant 't Heuveltje te Loerbeek. Nadat wij met de auto 74 km hadden afgelegd, arriveerden wij hier rond kwart over acht. Tien minuten later begaven wij ons op pad. Er was regen voorspeld, maar voor­als­nog was het droog.

We liep over een verkeersweg in de richting van het centrum van Beek. Bij de rotonde sloegen we af en volgden de Arnhemse weg in de richting van Zed­dam. Bij de Oude Eltenseweg sloegen we af en meteen werd deze weg weer verlaten en volgden we een zand- en grintweg het Zonderbosch in. We liepen in de richting van Stokkum, maar nog voor de rand van het dorp boog ons pad er van af in de richting van het oosten.

Na anderhalf uur gelopen te hebben besloten we op een bankje een rust te nemen. Dat was rond 10 uur in de nabijheid van ´s-Heerenberg. We hadden het tijdstip zo goed onthouden omdat we de plaatselijke kerkklok 10 uur hoorden slaan. We bevonden ons inmiddels in het bosgebied met de naam Plak Slag.

We vervolgden onze wandeling weer. We liepen nu weer noordwaarts en passeerden aan onze rech­ter­hand de 62,2 meter hoge Galgenberg. Even ver­der­op, ter hoogte van Zed­dam, lag op een 66,8 meter hoge heuvel aan onze linkerhand res­tau­rant Graaf van den Bergh. Aan de voet van de heuvel sloegen we af. Dit res­tau­rant was geen rust op deze route. Door het bosgebied met de naam Montferland kwa­men we nu langs een waterpompstation. Via de 77,5 meter hoge Rijsberg liepen we naar de Beek­se­weg en via de Berkelaan werd de verzorgingspost op het grond­ge­bied van Zed­dam bereikt. De af­ge­leg­de afstand bedroeg 12,5 km. Deze rustpost zou ook onze tweede rustpost worden. We maakten twee organisatie-leden attent op fouten in de rou­te­be­schrij­ving. De eerste man zei eerst dat het allemaal wel klopte, maar toen ik te lang bleef aanhouden, verwees hij mij naar iemand anders die er meer vanaf wist. En die andere man moest uiteindelijk toegeven dat de punten 29 en 30 niet klopte. Waar RA stond moest LA zijn en waar LA stond moest RA zijn.

Ook na de rust klopte de rou­te­be­schrij­ving van de 40 km niet. Omdat we hier het zelfde traject liepen als de 30 km , volgden we deze rou­te­be­schrij­ving voor­als­nog omdat deze hier wel klopte. Voor het zelfde traject van twee verschillende trajecten zou toch dezelfde omschrijving moeten gelden. Maar zoiets maken we helaas wel vaker mee. Op zaterdag 4 mei 2002 liepen wij deze tocht ook al eens en toen klopte de rou­te­be­schrij­ving wel voor zover we ons konden herinneren.

De markeringen waren echter wel te volgen zodat we wel goed uitkwa­men. We liepen over de Keur­vor­sten­heu­vel en er werd plaatselijk een hoogste punt van 83,3 meter bereikt. Opnieuw steeg het pad. Nu beklommen we de 86,6 meter hoge Hettenheuvel. We kwa­men bij uitkijkpunt Kale Jacob in bosgebied Groot Beekermark. Hier hadden we prachtige ver­ge­zich­ten in de richtingen van Zevenaar, Duiven en Doesburg. We lasten hier een pauze in en hadden een rust op een bankje. Hier kwam een bekende wan­de­laar ons achterop. Toen we het hadden over de par­koers­be­schrij­ving zei hij dat we daar niet naar moesten kijken. Volg alleen de markeringen was zijn advies.

We kwa­men op de Hoog Eltense weg uit die op zijn beurt uitkwam op de Zed­damseweg te Kilder. We kregen op afstand zicht op een groot wit huis.

Aan de weg van Kilder naar Braamt staat een kapitaal wit pand, dat in de jaren zeventig door de familie Aleven werd verkocht aan ene Horsting, die het vervolgens renoveerde. Op deze plek begon Harmanus Huntink omstreeks 1879 / 1880 een “tapperij”.

We verlieten nabij Kilder het bos even en volgden de Zed­damse weg / N815. Ter hoogte van Braamt betraden we het bos weer. Nu dwaalden we door het Zed­damse Bosch en over de Hettenheuvelseweg liepen we naar Zed­dam. Aan de bosrand stond uitnodigend een bankje en we besloten de uitnodiging aan te nemen. Verder dan de bosrand verlieten we het bos niet. We liepen nu weer noordwaarts door het Zed­damsche bos tot aan de Grote Kruis Allee. Hier ontbrak een gele markering ten teken dat we LA moesten slaan. Want op de kruising aangekomen stond in de linker bosweg een witte markering. Bovendien waren vier wan­de­laarsters van rechts gekomen en we dachten dat zij ook met de lentetocht meededen, maar dat zij een andere afstand liepen.

Toen we (weer) bij de Beek­se­weg aankwa­men, ging onze route naar rechts. De vier hiervoor genoemde dames staken de weg over. En omdat we hier ook een traject van het Pieterpad liepen, werd het duidelijk dat zij het Pieterpad liepen. De Beek­se­weg volgend kwa­men we weer bij de verzorgingspost uit. De af­ge­leg­de afstand bedroeg hier 25,5 km. Hier troffen we de drie wan­de­laars die ons al eerder gepasseerd waren. Twee van hen zullen we het komend weekend ook treffen met de Ronde van Zuid-Limburg, een driedaagse wan­del­tocht vanuit Heerlen. De vierde wan­de­laar was ook een bekende. Hij loopt altijd met een vlag met de tekst Er is Hoop. De rou­te­be­schrij­ving van de 30 km gaf hier aan dat de af­ge­leg­de afstand 18,3 km was. Om de 30 km vol te maken hoefden de 30 km loper dan nog maar 11,7 km af te leggen en de 40 km lopers moesten nog 14,5 km afleggen. We kregen hier al het vermoeden dat de 40 km route een kortere afstand zou kunnen zijn.

We liepen opnieuw door het Zonderbosch en kruisten, ongemerkt de heenroute. Door het Korterbosch en de Keulse Slagen werd nabij Stokkum de Boterweg bereikt. Langs de Hulzenberg werd nabij een Mariakapel Stokkum bereikt. Het was inmiddels al even licht aan het regenen, maar nu begon het wat harder te regenen. We besloten we de paraplu te voorschijn te halen en de cape om de rugzak heen te doen.

In Stokkum staat een paddestoel van het type ANWB waarop allemaal plaatsnamen staan die op de plaats Stokkum lijken met de bijbehorende afstand in kilometers. Dat zijn de volgende plaatsen:
Stockem (Clervaux, Lux.) 206
Stockem (Nebraska, VS) 10.600
Stockheim (Borna, D.) 335
Stockheim (Düren, D) 129
Stockheim (Heilbronn, D.) 378
Stockheim (Mellrichstadt, D.) 330
Stockheim (Mindelheim, D.) 537
Stöckheim (Klötze, D.) 339
Stöckheim (Einbeck, D.) 255
Stockum (Arnsberg,D.) 132
Stockum (Kempen-Krefeld, D.) 68
Stockum, Lüdinghausen, D.) 102
Stockum (Soest, D.) 139
Stockum (Willecke, D.) 180
Stokeham (Nottingham, Eng.) 522
Stokhem (Wijlre, L.) 110
Stokkem (Dilsen, B.) 100
Stokkum (Markelo, Ov.) 45

We volgden nu de geasfalteerde Eltenseweg en even later zagen we de spitse kerktoren van de kerk in het Duitse Elten. Bij de afslag van het Pieterpad volgden we nu deze route. Door bos- en heidegebied Hooge Heide en het Korterbosch liepen we nu naar café 't Peeske waar de laatste rust was. Het was nu niet zo ver meer naar de finish waarop we besloten om deze rust over te slaan.

Buiten het bos besloten we de regenbroek aan te trekken omdat het gebied nu open werd. Door het centrum van Beek werd de finish bereikt. De 40 km route was slechts 37 km lang. We deden 7 uur en drie kwartier over de tocht. De eerste vijf en een half uur was het droog gebleven en enkele malen probeerde de zon door te breken. Met een maximum temperatuur van 10 graden was het aan de frisse kant. Het was een hele mooie route, maar de par­koers­be­schrij­ving was slecht en de markering was niet optimaal.

Op elke splitsing, waar de route rechtdoor liep, was pas na 30 meter een ondersteunende markering aan­ge­bracht. Omdat op elke splitsing de mo­ge­lijk­heid be­stond, dat een markering voor een afslag ontbrak, moest je op elke splitsing de zijpaden in turen naar een ondersteunende markering.

Er werd bij deze wandeling gewerkt met bordjes met de kleuren rood (RA), wit (RD) en geel (LA). Naast het feit dat de par­koers­be­schrij­ving niet klopte, was de omschrijving zelf ook niet duidelijk. Voor asfaltwegen, zandwegen, grintwegen en bospaden werd dezelfde omschrijving gebruikt namelijk het woord WEG. De verzorgingspost was prima ingericht. Er waren stoelen en banken. Je kon koffie, thee, soep en frisdranken krijgen. Bovendien stonden er twee dixies. Er waren 406 deelnemers waarvan 61 de 40 km route liepen.

Henri Floor