Fotoreportage alle foto's in het klein van de tocht diavoorstelling foto's nabestellen Picasa de ingetekende route zoals deze op www.afstandmeten.nl staat Terug naar de homepage van Henri Floor Roderland wandeltocht met de Roderlandstappers vanuit Kerkrade

Roderland wandeltocht met de Roderlandstappers vanuit Kerkrade op pinkstermaandag 13 juni 2011

Rolduc Op pinkstermaandag 13 juni 2011 werd de Ro­der­landwandeltocht georganiseerd vanuit Kerkrade. De start was vanuit het Catharinahoes. Deze start­lo­ca­tie lag op slechts enkele honderden meters vanaf de grens met Duitsland. De route voerde dan ook voor meer dan 90% door Duitsland.

We verlieten de start in Kerkrade-Holz over de Lambertisstraat en de Schleidenstraat. Via de rotonde, waarop onder andere de Rolduckerstraat uitmondde, kwamen we bij Rolduc. We liepen hier even van de route af en liepen het terrein van Rol­duc op. We hadden al vaak van Rolduc gehoord, maar we waren er nog niet eerder geweest. Op het terrein zagen we een informatiepaneel over het Her­tog Limburgpad, die door dezelfde par­koers­uit­zet­ter was gemaakt als bij deze wandeltocht. Bij de toegang van het terrein staat een standbeeld van Sjang.

Het Hertog Limburgpad is een lange afstandswandeling (140 km.) door het oude Hertogdom Limburg. De route start in het residentiestadje Limbourg sur Vesdre (in België) en voert (via 's Hertogenrade in Duitsland) naar Rolduc in Kerkrade (Nederland) en weer terug via Val Dieu naar Limbourg. De Limburgse hertogen voerden over de voormalige abdij Kloosterrade in de 12e en de 13e eeuw de voogdij. De kerk van de abdij Rolduc, toen Kloosterrade geheten, was de grafkerk van de Hertogen van Limburg.
Het standbeeld stelt Sjang (J.H.Derix) voor. Hij was portier van Rolduc gedurende 55 dienstjaren (1902-1957). Het beeld werd opgericht door reünisten van Rolduc. Jean Derix overleed in november 1973 op 84 jarige leeftijd.


Roderland wandeltocht met de Roderlandstappers vanuit Kerkrade op pinkstermaandag 13 juni 2011

langs het terrein (links) 
waar vroeger bruinkool 
werd gedolven nabij Pley Onze wandeling vervolgend liepen we om het gebouw heen. Het was hier al meteen flink heuvelachtig. En op de markeringen moesten we goed letten. Vrijwel overal was een markering aangebracht, maar je moest de markering wel herkennen.

We staken de grens met Duitsland over. Daarop werd Herzogenrath bereikt. Via een achteraf paad­je werd de Klosterratherstraße bereikt vanwaar we uitzicht hadden op kasteel Rode.

Midden in het kleine stadje Herzogenrath, vlakbij Aken, ligt het romantische kasteel Rode. De eerste officiële ver­mel­ding van dit kasteel stamt uit het jaar 1104.

We volgden de Schütz von Rode Straße tot aan de onderdoorgang van de spoorlijn die naar Aken liep.

Langs de spoorlijn liepen we zuidwaarts. Nu kwamen we in natuurgebieden die ons door bossen en langs weilenden voerden. Voor de plaats Bardenberg was de splitsing met de 12 km. Onze route, de 25 km en ook de 18 km voerde wel door Bardenberg. Echter wel over rustige wegen. Zo liepen we onder andere over de straten Am Mühlenhaus, Dorfstraße, Kirchenstraße, Am Kuckhof en de Auf der Komm. Langs de zuidrand van Bardenberg werd de bebouwde kom over de Bardenberger Gäßchen verlaten. De weg ging over in de Von Goerschenstraße. Nu bevonden we ons in Morschbach.

Roderland wandeltocht met de Roderlandstappers vanuit Kerkrade op pinkstermaandag 13 juni 2011

Auf der Komm te Bardenberg 
met Elchenrath op de achtergrond Aan het eind van de Waldstraße stond een bankje en we besloten de korte broek aan te doen. Even ver­der was de eerste rustpost bij een hondencentrum, dat aan de Gouleystraße was gelegen. Het centrum was door de organisatie van de Rolandstappers af­ge­huurd, zodat we nu geen last hadden van blaf­fende honden en dergelijke.

Na een welverdiende rust, waarbij wij de soep goed lieten smaken, vervolgden we onze wandeling. We werden nog geïnformeerd dat we op deze rustpost nog een tweede keer zouden komen na de rond­wan­de­ling van de 25 km lus. Ons pad bleef maar stijgen en dalen. Op een heuvel hadden we een fraai ver­ge­zicht naar het zuidwesten. Na de splitsing met de 18 km kruisten we de Rolandstraße / Schweil­bach­straße bij een manege en een restaurant in buurtschap Teuterhof.

Het was hier best druk met toeristen. Later hoorden we dat de prijzen van consumpties en warme maaltijden in vergelijk bij ons in Nederland erg schappelijk waren. De lus van de 25 km liep globaal door het natuurgebied rondom de slingerende rivier de Worm, westelijk van Würselen. Het zuidelijkste puntje van de 25 km lus was op korte afstand van de A4-snelweg, die noordelijk om Aken loopt en de B57-verkeersweg met de naam Aachenerstraße. Dit zorgde natuurlijk voor hoorbare geluiden.

Roderland wandeltocht met de Roderlandstappers vanuit Kerkrade op pinkstermaandag 13 juni 2011

langs de kalkhelling Teuterhof We kruisten tweemaal, ongemerkt, de Trans Europa Naturgas Pijplijn LTG 450. Want de pijplijn lag onder de grond.

De Trans-Europa-Naturgas-Pipeline is in de jaren 1972 tot 1974 aangelegd. Dit aardgas trans­port­sys­teem loopt van de Duits Nederlandse grens nabij Aken naar de Duits-Zwitserse grens bij Schwörstadt. Het dient om Nederlands aardgas naar Italië, Zwitserland en Duitsland te trans­por­te­ren. De aardgaspijplijn voert door Nordrhein-Westfalen, Rheinland-Pfalz en Baden-Württemberg. Zij behoort tot de belangrijkste Noord-Zuid as van het Europese aardgas-verbindingssysteem

De route van de lus van de 25 km was grotendeels ook erg in trek bij trimmers. De trimmers liepen de route tegengesteld waardoor we veel trimmers tegenkwamen. We kwamen uiteindelijk weer bij dezelfde rustpost uit.
We waren laat gestart, namelijk om 10:25 uur. We konden tot 11:00 uur startten, maar met het openbaar vervoer konden we niet eerder bij de start arriveren. Vanaf de start was het ook nog ruim 15 minuten lopen via een ingetekende route, die we van viamichelin.nl hadden gedownload.

Roderland wandeltocht met de Roderlandstappers vanuit Kerkrade op pinkstermaandag 13 juni 2011

in het Wormdal, langs het Wiedbos Bij het bestellen van een consumptie viel onze uitspraak op door de parkoers-architect. We had­den namelijk een niet-Limburgs accent. De parkoers-architect was geïnteresseerd hoe wij het parkoers vonden en van het een kwam het ander. We moesten het gesprek op een gegeven moment afbreken, omdat wij weer verder moesten lopen. We hadden nog ongeveer 10 km te gaan, waarvoor we nog 2 uur en drie kwartier de tijd hadden. Voor een vlak parcours is dat een eitje, maar hier was het bepaald niet vlak.

Na de rust was het eerste traject, tot de splitsing met de 18 km hetzelfde. We kwamen op de Wald­straße uit, maar een markering ontbrak of was verplaatst door baldadigen. We volgden de Wald­stra­ße tot de splitsing met de Zechenstraße. Toen we hier geen markering vonden besloten we de Waldstraße terug te lopen. tot de afslag van het lange afstandpad A4. We kregen, achteraf redenerend, de indruk dat de markeringen verhangen waren. Ons GPS apparaat gaf aan dat de route hier over een steile helling liep.

We besloten de A4 hier niet te volgen maar de Waldstraße weer te volgen tot het begin van huizen. Hier liepen we over een pad achter huizen langs. Op een volgende splitsing troffen we een trimmer en aan hem vroegen we of hij oranje gekleurde markeringen had gezien. Die had hij inderdaad gezien, maar hij liet ook de naam Alte Mühle ontvallen en we hadden gehoord dat we daar langs zouden komen. Hij wees ons de richting Alte Mühle aan. Nog voor de Alte Mühle kwamen we gelukkig weer op de route uit. Alte Mühle bleek geen oude vervallen molen te zijn maar een groot oud restaurant.

Roderland wandeltocht met de Roderlandstappers vanuit Kerkrade op pinkstermaandag 13 juni 2011

Wormdal We volgden de Worm weer een tijdje en staken de Oststraße (K1) over. We verlieten de Worm en de bossen voor een bezoek aan de laatste rustpost. Daardoor voerde de route door het plaatsje Kohlscheid.

We staken de Worm nogmaals over via een houten brug. Bij de spoorlijn voerde ons pad door een lange smalle donkere tunnel waar in het midden slechts één lampje brandde. Om 16:40 uur werd de finish bereikt. Het was een zeer pittige wandeltocht. Het IVV nummer was 16937.

Bij de finish kleedden we ons snel om, waarbij we de korte broek voor de lange trainingsbroek verwisselden. Na de afmelding verlieten we spoorslags de finishlocatie. Met een zeer stevige tred liepen we naar het station van Kerkrade-centrum en haalden daardoor nog net de trein van 17:00 uur. Tegen acht uur kwamen we thuis.

Het was een goed georganiseerde tocht, die over het algemeen goed gemarkeerd was. Wel moest je steeds goed opletten waar de markeringen zaten. Het is, dat de startlocatie zo ver van ons huisadres is, maar het is beslist de moeite waard om deze tocht vaker te lopen. Denk daarbij wel aan het sterk geaccidenteerde terrein en staar je niet blind op de afstand van 25 km. Want deze 25 km is beslist niet vergelijkbaar, voor wat de zwaarte betreft, met een doorsnee 25 km tocht.

Wij willen de organisatie met alle vrijwilligers hartelijk danken voor het mogelijk maken van deze tocht.

naar de top van deze pagina

Henri Floor