Het Woldbos ligt tussen de wijken Horst en Beukenhof in het oosten van Lelystad. Het is deels in 1968 geplant als deel van het Gelderse hout. Maar gedeeltelijk is het Woldbos nog jong: dat werd aangeplant door kinderen tijdens de landelijke Boomplantdag.

Het ontwerp van de Anaconda brug doet Didi Reynders denken aan een enorme lange slang. Daarom vindt zij Anaconda een toepasselijke naam voor deze brug. In 2004 deden wijkraad Waterwijk en de gemeente Lelystad een oproep om een originele naam voor deze brug te bedenken. De Anaconda-brug ligt in de nieuwe wijk Landerijen.

Przewalskipaarden, wilde zwijnen, ooievaars, Pater Davidherten en visotters vormen slechts een greep uit de bonte dierenverzameling van Natuurpark Lelystad. In dit bijzondere park in de voormalige Zuiderzee, lijkt het alsof alle wilde dieren in de vrije natuur leven. Wie door het gebied wandelt of fietst, zal ogen tekort komen, zoveel is er te zien. Dit jaar zijn er 7 biggetjes, 2 tweelingen van de elanden, 2 przwalskipaarden, 2 pater davidsherten, een aantal edelherten en ooievaars geboren.

We zagen hier wilde zwijnen met jonkies en Coos zag ook nog 4 otters. Verder hebben we geen bijzondere dieren gezien, wel aankondigingsborden met dieren die we daar zouden kunnen zien. Vervolgens stond een bezichtiging van een scheepswrak, het Groninger tjalk ‘De Zeehond’ op het programma. Maar een dag tevoren was het bruggetje, van dat in 1972 opgegraven wrak, afgebroken en doordoor liepen we nu niet hierlangs. We hoorden van drie Groningers, die het altijd zo gezellig vinden bij WS78, dat die Groninger Tjalk een belangrijke reden was om naar Lelystad af te reizen. Anders waren ze wellicht naar Wijnjewoude afgereisd waar de FLAL een prachtige tocht heeft georganiseerd. We zagen foto’s op internet van deze tocht. Zo voerde de FLAL-tocht naar Bakkeveen met de Bakkeveense duinen en bosgebied De Slotplaats. Natuurpark Lelystad werd aan de noordwest kant bij natuurgebied De Belt verlaten. Opnieuw kruisten we de A6-snelweg, gevolgd door kruising met de Lage Vaart. Hier werd de route met een wijde boog over een verharde weg geleid naar de brug over de Lage Vaart. Verschillende wandelaars liepen hier steil het talud op om zo een minder aantrekkelijk deel van de route af te steken. Ondergetekende bevond zich ook onder bovengenoemde groep.
Opnieuw staken we het Gelderse Diep over en bevonden ons toen in natuurgebied het Gelderse Hout. Daarna volgde het Oostrandpark.
Aangekomen bij de Polderdreef, aan de noordoostkant van de Atolwijk, volgde nog een lusje door een bospassage. Later hoorden we dat wandelaars hier afstaken omdat ze verderop wandelaars uit het bos zagen komen. Deze wandelaars hebben een mooi traject gemist.
De grote rust was op 20 km in De Heeren van Stael, gelegen naast Sportcentrum De Koploper. Het was hier binnen donker. Door de zonneschijn waren onze meekleurende glazen ook al donker, waardoor het nu extra donker voor ons was.
Na een rust van ongeveer een kwartier vervolgden we ons pad door de wijk Oldenhof naar de ijsbaan. De natuurijsbaan was natuurlijk niet geopend, maar bij een grote stad met een groot oppervlakte als Lelystad hoort natuurlijk een ijsbaan. Niet veel verder passeerden we het crematorium Olandhorst. We zagen hier een wandelaar uit Voorburg lopen met een heleboel roze veters met opdruk www.sunnywalk.nl. Later zagen we op internet een foto van de naamgeefster van die opdruk van die veters. De wandelaar uit Voorburg had van haar natuurlijk een heleboel veters gekocht vanwege het goede doel (KWF).
Door het Paardenbos met natuurlijk een manege vervolgden we ons pad en kwamen vervolgens langs de Onstervaart en langs het Oostvaartbos. Door de wijk Oostervaart werd vervolgens koers gezet naar het Dierenhotel in het Bergbos. De honden hebben we luidkeels horen blaffen. Langs de Wortmandtocht werd langs het Jagersveldbos de 30 km post bereikt in een grote burenschuur.

Het Jagersveldbos maakt deel uit van het Overijsselse hout en omsluit de gelijknamige villawijk aan de noordzijde van Lelystad, grenzend aan het tuindorp de Groene Velden en het biologisch akkerbouwgebied De Bronsweg. Het bosje wordt al jaren als natuurbos beheerd en begint een heel natuurlijk karakter te krijgen. Een rijke struik- en kruidlaag, veel dood hout en relatief hoge grondwaterstand maken het tot een insecten- en vogelrijk gebiedje.

Buiten stonden naast banken nu ook tafels, een luxe die we bij WS78 niet gewend zijn. Een paar toiletcabines en een open vier-in-één urinoirs voor de mannen waren beschikbaar. Maar hier kwamen ook bijna alle 1057 wandelaars langs.
Er volgde een parkoerswijziging. En dat was niet de eerste parkoerswijziging. Maar in het traject van deze parkoerswijziging gebeurde er iets bijzonders. Opeens kwamen van rechts 3 wandelaars gelopen, die ook de 40 km liepen en in de veronderstelling verkeerden dat zij goed liepen. Daarop vroegen zij aan ons waar wij vandaan kwamen. Wij zeiden dat we nu ook een traject van een parkoerswijziging liepen. Er waren dus twee verschillende parkoersen om één parkoerswijziging op te vullen. Na de Zuigerplasdreef staken we de spoorlijn over
Door het Zuigerplaspark liepen we naar de noordkant van het Zuigerplasbos. Hier was de 35 km rustpost. Deze werd verzorgd door Peripatóo, de wandelvereniging uit Lelystad. Hier troffen we ook de voorzitter van Peripatóo. Hij had zijn jas van zijn werk (van Rijkswaterstaat) aangetrokken omdat dat wat lijkt op het uniform van een politieagent. Op de straat waar de rustpost aanlag, reden automobilisten nog wel eens hard en hij hoopte dat automobilisten op deze manier langzamer zouden rijden. Opnieuw voerde het parkoers door het Zuiderplaspark. Na nog wat volkstuintjes werd de finish bereikt.
Zoals gemeld hebben we verschillende keren parkoerswijzigingen gehad. Het was deze dag overwegend droog geweest met flinke zonnige perioden. Op de verzorgingsposten kon met consumptiebonnen van 50 cent worden betaald. Deze consumptiebonnen waren vooraf voor 50 cent per stuk te koop.
Wij hebben op deze tocht geen foto's gemaakt. Bij de start was het zwaar bewolkt en we vonden derhalve dat er te weinig licht was. Verder moesten we om 5 uur binnen zijn en we hadden zoiets van liever geen foto's maken en op tijd binenkomen dan andersom. Ook was het een test hoe snel ik eigenlijk wel kan lopen, als ik geen foto's maak. Er waren onderweg verschillende keren opmerkingen zoals "nu al hier", "normaal loop je toch helemaal achterin" en derdelijke. Want na 7 uur en 10 minuten bereikten we de finish. De bijgaande foto's zijn afkomstig van Hans Noordover. Hij staat ook hierboven afgebeeld. Hij kijkt hier naar één van zijn broers, die op de 30 km post een foto maakt.
We troffen bij de finish nog een wandelaar, die als enige, aan alle 14 lustrumtochten had deelgenomen. Nou zult u zeggen dat er toch 13 lustrumtochten waren? Welnu, de Rotterdamse Wandelsport Vereniging (RWV) organiseerde een lustrumtocht van Nijmegen naar Rotterdam van in totaal 180 km. Eerst was er een 100 km tocht. Na een korte nachtrust volgde nog eens 80 km. De RWV organiseerde deze tocht mede vanwege haar 80 jarig jubileum. Er waren bij deze 180 km tocht ruim 80 deelnemers.
Onderweg konden we nog een keer de complimenten in ontvangst nemen van ons verslag van de