De Geulhemmermolen heeft een rijke historie die teruggaat tot de elfde eeuw, het eerste jaartal dat in de geschiedenisboeken voorkomt is 1234. Het huidige molengebouw en woonhuis zijn gedateerd in 1768 waarvan een gevelsteen met een chronogram boven de moleningang getuigt. In dat jaar werden de bestaande gebouwen geheel gerenoveerd door de toenmalige molenaar Arnoldus Josephus Quaedvlieg die in 1763 de molen in eeuwig durende erfpacht kreeg van het kapittel van Sint Servaas dat sinds 1709 de molen in bezit had. Molen en woning werden door hem opgetrokken uit mergelsteen en werden voorzien van een pannen-zadeldak en hardstenen raam- en deuromlijstingen.

Vervolgens liepen we door Houthem naar de spoorlijn Valkenburg – Maastricht en staken deze over. Door het Kloosterbos werd Groot Haasdal bereikt. Op 6,8 km was de eerste rust te Schimmert.
Nu voerde het parkoers verder naar Ulestraten. Veelal liepen we nu onbeschut door bomen, maar daardoor waren er wel weer meer vergezichten. We werden ingehaald door de 83 jarige Tjeu van den Kerkhof uit Weert. Een week tevoren had hij de krant (Eindhovens Dagblad) gehaald. Want behalve het feit dat hij in Geldrop de langste afstand van 35 km liep, fietste hij ook nog eens elke dag heen en weer van zijn huisadres in Weert over een afstand van 25 km, die hij in 5 kwartier aflegde. Hier bij de vierdaagse liep hij de 28 km. In Ulestraten kwamen we nog langs Camping D’n Uul. We hadden hier in het verleden overnacht. Maar deze camping ligt aan het einde van een vliegveld en iedere keer als er een vliegtuig opsteeg schrokken we ons rot. Na het vliegveld staken we de rijrichting Maastricht-Sittard van de A2-snelweg over en bereikten daarop café Bergrust te Ulestraten. Hier was op 13,7 km de 2e rustpost.
Na deze rust staken we de rijrichting Sittard-Maastricht van de A2-snelweg over. We dwaalden nu lange tijd door de hellingbossen rondom Bunde.

Bij Bunde, Geulle en Elsloo liggen een aantal hellingbossen die gezamenlijk worden aangeduid als het Bunderbos. Deze naam is afgeleid van het grootste deelgebied, het eigenlijke Bunderbos, even ten noorden van Bunde. Verder noordwaarts liggen het Armenbos, het Geulderbos (bij Geulle) en het Hoge- en Lage Bosch (bij Elsloo). Het Bunderbos staat voor 160 hectare ongerepte natuur gelegen aan de oostelijke Maasdalhelling en is een van de mooiste bronbossen van Nederland. Voor de wandelaar is er heel wat te zien. U moet rekenen op vele smalle paadjes over steile hellingen (vaak met trappen) die u door een afwisselend natuurgebied voeren.

Het Julianakanaal begint ten noorden van Maastricht als aftakking van de Maas en eindigt ongeveer 36 kilometer verder bij Maasbracht, waar het water weer terug de Maas instroomt. De meeste schepen die via de Maas naar België varen, gaan door het Julianakanaal.
Plannen voor het graven van het Julianakanaal waren er al in 1908. Toch duurde het nog tot 1921 voor deze plannen werden goedgekeurd. In 1925 begon de aanleg en in 1935 werd het kanaal geopend. In de Tweede Wereldoorlog had het nog relatief jonge kanaal een belangrijke strategische functie. Eerst voorkwam het dat de Duitsers op konden rukken naar het westen. Later hield het kanaal de geallieerden tegen die richting Duitsland trokken.
Wist u dat op 27 januari 2004 het kanaal wereldnieuws werd, toen deze het dorp Stein - na het verzakken van een dijk - onder water dreigde te zetten? De dijk bleek later te zijn weggezakt door een oude waterleiding. Deze leiding was vergeten, maar had nog wel waterdruk en is vervolgens gaan lekken. Het weglekkende water veroorzaakte erosie; delen van de dijk werden weggespoeld, waardoor de waterkering langzaam aan het slijten was.

De naam Schimmert zou volgens een oude legende afkomstig zijn van Karel de Grote, die tijdens een trektocht zou zijn verdwaald. Plots zag hij een licht schijnen (Schinnen) en een licht schimmeren (Schimmert). Als dank voor het weer terugvinden van zijn geplande route liet Karel de Grote op de plaatsen waar hij beide lichtschijnselen waarnam een kapel bouwen.

Met de bijnaam De Reus van Schimmert is van veraf de markante 38 meter hoge watertoren van Schimmert al zichtbaar. De watertoren ligt in het gehucht Klein Haasdal. De toren dateert uit 1927 en werd ontworpen door architect Jos Wielders die zich liet inspireren door de architectuur van de Amsterdamse School.
Boven in de toren bevond zich tot de Tweede Wereldoorlog een restaurant: "Oranje Restaurant". De toren is in de jaren 70 en 90 van de 20e eeuw opgeknapt. Momenteel heeft de toren de status rijksmonument. In de loop van 2008 vervalt de drinkwaterfunctie van de toren. Eigenaar WML (Waterleiding Maatschappij Limburg) beraadt zich over een zinvolle bestemming.

Het pittoreske kasteeltje ‘De Bockhof’ met de tiendschuur is al eeuwenlang nauw verbonden met de geschiedenis van Schimmert en omgeving. Hoewel niet imposant van grootte, heeft het wel een oud verleden. De historie van het landgoed gaat terug tot voor 1200. Vlakbij zijn ook overblijfselen van Romeinse villa’s aangetroffen. De echte naam is kasteel Obbendorff; de volksmond spreekt sinds 1775 van de Bockhof.

De Joodse begraafplaats ligt op de top van de Kleverberg in het Ravensbos te Schimmert. De begraafplaats, die slechts vier graven telt, ligt in het Ravensbos, verscholen in het groen en niet zichtbaar vanaf de openbare weg. De begraafplaats is vrij toegankelijk. Het is echter goed zich te realiseren dat een Joodse begraafplaats dezelfde heiligheid heeft als een Synagoge. Heren worden gevraagd hun hoofd te bedekken. Het getuigt van weinig respect voor de overledenen om over een graf te lopen of erop te staan. Als men een grafsteen nader wilt bekijken, benadert men deze van de zijkant. Vaak laten bezoekers van een Joods graf een steentje achter, het teken dat men er is geweest en de doden heeft herdacht.
De Joodse begraafplaats van Schimmert was een privé-bezit, hetgeen de kleine hoeveelheid begravenen verklaart. Er kan echter niet worden gesproken van een familiegraf. Al in de eerste helft van de 20e eeuw raakte de Joodse begraafplaats van Schimmert in de vergetelheid. Toen in 1950 hoogspanningskabels werden aangebracht, werd de begraafplaats "herontdekt". In het begin van deze eeuw is de Joodse begraafplaats van Schimmert opgeknapt en van woekerend groen ontdaan.

Via St Gerlach werd Geulhem bereikt. Daarna volgde nog een steile klim alvorens Berg en Terblijt werd bereikt. De finish werd op 39,8 km bereikt. Hadden we de eerste twee dagen een kleine 10 uur over het 42 km parkoers gedaan, deze dag arriveerden we al na 8½ uur lopen de finish. Het IVV-nummer was 10907.

Henri Floor