Reijmerstok is een vroegere nederzetting bij een tweetal Middeleeuwse lenen, gelegen bij de vroeg Middeleeuwse weg die van Luik via Voeren, Noorbeek en Terlinden over Reijmerstok langs het kasteel Neuborg liep en in Gulpen aansloot op de weg van Maastricht naar Aken. Deze weg (de Oude Luikerweg) loopt iets ten zuiden van het dorp en werd nog tot aan het begin van de 19e eeuw als route voor de postkoets gebruikt. De oudste vermelding van Reijmerstok dateert van 1321 als Christiaan van Remerstoch 5 bunder grond in leen ontvangt van de Hertog van Brabant. Dit betreft een groot-leen van Valkenburg.
Het andere, riddermatige, leen was van de heerlijkheid Rode ('s-Hertogenrade of Rode le Duc, later Rolduc). De oudste vermelding van dit riddermatige leen dateert van 1375, als Willem van Reymerstock dit landgoed in bezit neemt. Dit leen stond bekend onder de naam ‘Bokkenheufke' en tegenwoordig als ‘Puthof'. In 1603 was het in het bezit van Jan van Schwarzenberg. Mogelijk dat de familie Schwartzenberg in de 17e eeuw de tegenwoordige Puthof heeft gebouwd. Het wapen met het jaartal 1743 op de gevelsteen van het woonhuis zou van Schwartzenberg kunnen zijn.

Hier staken we het kleine riviertje De Gulp over, waarnaar de plaats Gulpen is genoemd. In het buurtschap Pesaken bewonderden we de fraaie vakwerkhuizen.
Op 14,7 km was de 2e rust in Gulpen. Na de rust kregen we een flinke klim voor de voeten. Boven aan een helling stonden cameramensen van TV Valkenburg. Wij werden ook opgenomen, maar niet uitgezonden. Van de plek waar de opnames werden gemaakt hadden we prachtige vergezichten om geheel Gulpen. We maakten al eerder melding van de vele korenvelden. Op veel velden stond het koren nog, maar op een flink aantal velden was het koren gemaaid.
We kregen uitzicht op buurtschap Crapoel, maar het werd niet betreden. Door het Schweibergerbosch en het Dal Bissen werd Epen bereikt. Even voor Epen liep het pad wat steil omlaag langs een afrastering. Wandelaars voor ons hadden het hier zichtbaar moeilijk. Wij zagen voor dat punt een mogelijkheid om al eerder onder het prikkeldraad door te kruipen. Daarbij moesten we wel onze rugzak afdoen en zittend onder het prikkeldraad doorgaan.
In de kapel van de Paulus’ Bekering-kerk te Epen staken we nog een kaarsje aan. Tegenwoordig zijn deze kaarsjes waxinelichtjes, Op 21,5 km werd in Epen de 3e rust bereikt. Op de terugweg naar Gulpen genoten we weer met volle teugen van de fraaie vergezichten. Over de berg "Koning van Spanje" werd naar Gulpen afgedaald.

De eenvoudigste wijze om de Gulperberg met de fiets te beklimmen is via de Koning van Spanje, deze naam dateert uit de Tachtigjarige Oorlog. De Spaanse koning zou toen enige tijd de heuvel bezet hebben.

Op 28,6 km werd de 4e rust bereikt.
Net toen we de rust verlieten begon het te regenen. We besloten snel terug te lopen. Van een medewandelaar hoorden we dat de bui zeker een half uur zou aanhouden. Daarop werd de regenjas en -broek aangetrokken.
Het weerbericht voor deze dag luidde: "kans op regen, hagel, onweer en zware windvlagen. Tot nog toe hadden we daar niets van gemerkt. Hagel, onweer en zware windvlagen hebben we gelukkig niet gehad. En de regen viel aanvankelijk wel mee. Bij een pad door een holle weg of grubbe met vrij steile wanden lagen enige bomen omgewaaid over het pad. Onder sommige van deze bomen moesten we onderdoor gaan. Daarbij moesten we door de knieën zakken. Hier was het dat de hemelsluizen werden geopend en we een enorme stortbui te verwerken kregen. Op zo’n moment vraag je je af wat er nou zo leuk aan wandelen is. De rest van de dag maakten we geen foto’s meer vanwege het vochtige weer.
Bij de start stonden van alle vier de dagen de routes ingetekend. Bij elk traject tussen de rustposten stond aangegeven hoe ver het naar de volgende post was. Via Euverem werd Margraten weer bereikt. Hier was de 5e rust op 35,3 km. Als we nu op onverharde wegen liepen dan waren dit nu meestal modderige wegen. Nadat we voorbij café Plateau waren gekomen voerde de hoofdroute op een gegeven moment linksaf. Dit pad was modderig.
We zagen talrijke wandelaars, die hier bekend waren, een alternatieve route lopen. Zij sloegen hier niet af en volgden de verharde weg naar de finish. Even voor de finish troffen we twee wandelaarsters, die de alternatieve route handen genomen. We zeiden tegen hen dat ze wel wat hadden gemist, namelijk trajecten over vloeibaar uitziende chocoladepasta met een te lichte kleur bruin. De finish lag deze dag op 42,3 km. Het IVV-nummer was 10906.
Vrijwel alle dagen liepen we trajecten van de Mergellandroute.

De Mergellandroute is een door de ANWB uitgestippelde toeristische toertocht en loopt door een van de heuvelachtigste delen van Nederland, namelijk Zuid-Limburg.
De Mergellandroute is een geliefde en vaak gereden route voor vakantiegangers door het Limburgse heuvelland met een lengte van 110 kilometer per auto en motor of circa 125 kilometer per fiets.
De route voor gemotoriseerd verkeer (bruine bewegwijzering) loopt langs de volgende plaatsen: Maastricht, Eijsden, Mesch (Heiweg), Moerslag (Bukel), Sint Geertruid, Mheer (Grensheuvel), Noorbeek (Wolfsberg), Slenaken (Loorberg), Eperheide, Epen (Vijlenerbos/Zevenwegen), Vaalsbroek, Vijlen, Mechelen, Partij, Wittem (Wittemerberg), Eys, Simpelveld (Oude Huls), Trintelen, Fromberg, Ransdaal (Mareheiweg), Klimmen (Hellebeuk), Hulsberg, Arensgenhout, Oensel, Ulestraten, Geulle, Bunde, Itteren, Borgharen en Maastricht,
De route voor fietsers (groene bewegwijzering) loopt via Maastricht, Bemelen (Bemelerberg), Cadier en Keer (Bundersberg), Honthem, Eckelrade, Gronsveld, Eijsden, Mesch (Heiweg), Moerslag (Bukel), Sint Geertruid, Mheer (Grensheuvel), Noorbeek (Wolfsberg), Slenaken (Loorberg), Eperheide, Epen (Vijlenerbos/Zevenwegen), Vaalsbroek, Vijlen, Mechelen, Partij, Wittem (Wittemerberg), Eys (Eyserbos), Elkenrade, Fromberg, Schin op Geul (Keutenberg), Ingber, IJzeren, Sibbe, Oud-Valkenburg, Schin op Geul (Walemmerberg), Walem, Klimmen (Hellebeuk), Hulsberg, Valkenburg (Ravensbos), Schimmert, Ulestraten, Geulle, Bunde, Rothem, Amby (Kuitenbergweg), Berg en Maastricht.

Henri Floor