De Linge werd vroeger Lenge of Lange Water genoemd. Het deel van de Linge waar de route langskomt, was een zijtak van de Waal en mondde bij Gorinchem uit in de Merwede. Op het punt waar het riviertje zich van de Waal afsplitste, ontstond Tiel. De huidige Linge is 108 km lang, ontstaat bij Doornenburg in de Overbetuwe uit een ondergrondse waterstroming vanuit het Pannerdensch Kanaal en mondt via het Kanaal van Steenenhoek uit in de Merwede. De klei en het zand die uit de dijk en de oeverwal werden geschuurd, spreidden zich in de omgeving uit. Op deze, voor fruitteelt zeer geschikte, gronden zijn de bekende Betuwse boomgaarden aangelegd.

Op zaterdag 19 april 2008 werd de verjaardag van één van onze vriendinnen gevierd met deze NS Linge wandelroute. We hadden afgesproken om de trein van 9.44 uur vanuit Utrecht richting Geldermalsen te nemen. Toen wij even voor half tien op station Utrecht aankwamen werd omgeroepen dan de stoomtrein over enige minuten op spoor 12 zou arriveren. Zo’n buitenkans lieten wij niet links liggen. Aangekomen op het desbetreffende perron troffen we talrijke mensen met hun fototoestel in de aanslag. Even later kwam de stoomtrein met een aantal wagons aangereden. Wij maakten een stuk of 10 foto’s. Een vriendin uit Alkmaar troffen we ook bij de stoomlokomotief met haar fototoestel.
We vonden persoonlijk deze dag niet de ideale dag om de Linge-route te lopen omdat ook de Rode Kruis Bloesemtocht werd georganiseerd. De drukte voor ons viel achteraf gezien best mee, maar meer hierover later in dit verslag. Nadat we met de trein in Geldermalsen waren gearriveerd moesten we hier overstappen op de trein naar Leerdam die van hetzelfde spoor vertrok. Maar in Geldermalsen waren met een vorige trein enige honderden wandelaars voor de Rode Kruis bloesemwandeltocht gearriveerd en bij het nemen van een nauwe brug over het spoor was een flinke opstopping ontstaan.
Om 10.06 uur arriveerden we met de trein in Leerdam. Het stationsgebouw werd verbouwd. Hier konden we dus in geen geval koffie drinken. Want onze twee vriendinnen willen een wandeling niet eerder beginnen na een kop koffie, zo mogelijk met gebak. Maar omdat de route door het centrum van Leerdam liep, begonnen we aan de wandeling en zouden in het centrum wel een lokatiteit vinden voor koffie. Als eerste kwamen we met de wandeling over het Dr. Reilinghplein.

Het Dr. Reilinghplein is een plein van glas, licht en kunst. Het imago van Leerdam als glasstad is er vertaald in 49 glazen ornamenten, met daarin allemaal verschillende driedimensionale figuren uit neon. De ornamenten, in de volksmond kubussen genoemd, zijn ook als zitelementen te gebruiken. Het plein is voorzien van blauwe looplijnen, die de wandelaar begeleiden van het station naar de binnenstad. Aan het einde van de looplijnen prijkt een 16 meter hoog beeld, dat de drager is van het carillon. Al meer dan twee eeuwen wordt in Leerdam glas geblazen; u vindt hier dan ook een glasmuseum. Het stadje is tevens bekend om zijn kaas. Het verhaal gaat dat de kaas zijn smaak te danken heeft aan een Spaans legioen, dat destijds in de stad was gelegerd. De Spanjaarden plantten bieslook, dat nu nog in de weilanden voor zou komen.

Voorbij het plein van glas troffen we na een smalle vaart een oud uitziend café. Hier wilden we graag koffie drinken, maar het ging pas om 11 uur open. En het was nog geen half elf. Naast dit café was een winkel met de naam “De Vier Heerlijkheden”. Buiten stond fraai service uitgestald. Onder andere hele fraai versierde theepotten. We kwamen uit op de markt. Hier stond het standbeeld “de glasblazer van Leerdam” en een dorpspomp.

Het standbeeld van De Glasblazer van Leerdam is gemaakt door kunstenaar Peter Erftemeijer. Dit beeld is onthuld op 18 mei 2002. Het is door de Rotary Club Leerdam e.o. geschonken aan de gemeente Leerdam. Dit beeld is mede tot stand gekomen door ondersteuning van Provincie Zuid Holland en gemeente Leerdam, Koniklijke Nederlandsche Glasfabriek Leerdam, Leerdamse Ondernemers Vereniging, Bedrijven Kring Leerdam, Rabobank Leerdam e.o., ABN AMRO Leerdam , Makelaardij van den Berg B.V. en anderen.

In de 15e eeuw werden muren om de stad gebouwd en werd een vestinggracht gegraven. Langs de Linge zijn delen van de muur bewaard, met drie waltorens en een rondeel op de zuidwesthoek. Op die hoek staat nu het Hofje van Aerden (entree aan de Kerkstraat). Het is gebouwd tussen 1700 en 1772. Het hofje bevat behalve een aantal woningen tevens een regentenkamer met een zeventiende-eeuwse schilderijenverzameling, waaronder een doek van Frans Hals.

Fantasie is de sleutel tot succes
Bankstand rood, is varen in een lekke boot
Winnaars haken niet af, afhakkers winnen nooit
Het bezit van de zaak, is het einde van het vermaak
Wie geen fouten maakt, maakt meestal niets
Het is aardig om belangrijk te zijn maar het is belangrijker om aardig te zijn

Voordat we de Leerdamseweg in Asperen bereikten, wees een geelkleurig bord Voetpad linksaf. We besloten dit te volgen. Daarbij kwamen we langs het stadhuis en uiteindelijk bij de grote Nederlands Hervormde kerk van Asperen.

Het stadje Asperen dateert al uit de tiende eeuw. In de Middeleeuwen diende het als een Hollandse vesting aan de grens met Gelre. Nu behoort het, anders dan Leerdam aan de andere kant van de Linge, tot Gelderland. Het oude patroon van de stad is goed bewaard gebleven door de geringe stadsuitbreiding. In 1980 zijn de oude stadsmuren weer gedeeltelijk opgemetseld. Ook de oude waterpoort is opnieuw zichtbaar geworden.
Het hiervoor genoemde stadhuis is het gemeentehuis voor de gemeente Lingewaal.

Het fort Asperen, op de grens van Zuid-Holland en Gelderland, werd in 1834 gebouwd als bolwerk in de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Deze historische verdedigingsgordel liep van Muiden aan de Zuiderzee tot de Waal en was bedoeld om Holland te beschermen. Het fort is één van de best bewaarde in ons land en is een schitterend staaltje van architectuur en vakmanschap.

Verderop troffen we nog een bekende wandelaar uit Amsterdam. Ook troffen we nog 3 bekende wandelaars uit respectievelijk Zwijndrecht, Apeldoorn en Eindhoven. Voor de bloesemtocht stonden regelmatig toiletcabines langs de kant en daarvan konden wij nu ook gebruik van maken.
In Acquoy bewonderden we de scheve toren van Pisa en het erbij gelegen kerkhof. Boven de kerkdeur was een steen ingemetseld met het opschrift: “De eerste steenen aan dit kerkgebouw zijn gelegd door de Heeren J.van Leerdam, L.D.M. van Son, A van Stein, op den 1 mei 1844”.

Het dorp Acquoy zou het Nederlandse Pisa kunnen zijn. De stompe, laatgotische toren staat een flink eind uit het lood. Op het kleine kerkhof ligt een zerk, waarop vermeld is, dat daar Cornelia Pisa rust.

Even verderop hadden we een rust is tapperij Lingezicht. Het buitenterras lag in de zon en beschut, waarop we besloten om buiten te zitten. Er zat hier een groepje wandelaars van de bloesemtocht, die om half negen waren gestart. We hoorden van de eigenaar dat het huidige weertype niet ideaal voor hem was voor wat betreft klandizie. Er is een grotere toeloop als het kouder of regenachtig is. Iets verderop hing in een struik een opengewerkte lege melkkartonnen pak, dat nu als vogelhuisje dienst deed. Achterom kijkend zagen we Acquoy fraai aan de Linge liggen.
We bereikten de N327 (Leerdam-Rhenoy) en volgden deze tot in Rhenoy. Dit was het minste stuk van de wandelroute. We zagen in de verte nog de kerktoren van Gellicum. Na de brug over de Linge volgden we de Lingedijk overgaand in de Molendijk. We zaten hier weer op het trajekt van de bloesemtocht. Het was nu uitermate rustig op de weg. Er kwam een Rode Kruis bestelbus aangereden, die bij ons stopte. We konden een gratis ritje naar Geldermalsen aangeboden krijgen, want we werden aangezien voor wandelaars van de bloesemtocht en zij bereden de bezemwagen.
Voorbij het meer het Grote Wiel klommen we bij Huize Rumpt over een hek en passeerden een bordje verboden toegang. In de routebschrijving stond namelijk dat hier een bijzonder kruis moest staan. Na een paar honderd meten lopen kwamen we bij een vrijstaande boom met daaromheen dichte plantengroei van struiken. We konden het kruis wel zien staan. Coos en een vriendin wilden het perse op de foto zetten. Daartoe moesten ze tot tweemaal toe onder prikkeldraad kruipen. Daarop waren ze zo dicht bij het kruis dat het kruis niet op één foto paste.

In het jaar 1341 wordt voor het eerst melding gemaakt van het Huis te Rumpt. Als u met uw rug naar Huis Rumpt staat, kijkt u uit over twee kolken: het Grote en Kleine Wiel. Tussen deze twee wielen stond in de Middeleeuwen het Hof Rumpt. Loopt u het zandpad op (dat nu in het begin bestaat uit betonplaten en overgaat in gras), dan vindt u aan het eind een hardstenen veldkruis ter herinnering aan Otto van Scherpenzeel die hier in 1524 is gesneuveld in de strijd tegen krijgsbenden van zijn oom, de bisschop van Utrecht.

In Rumpt sloegen we even van de dijk af om nog een kerk en een paar fraaie huizen te bewonderen. Buiten Rumpt staken we de Linge weer over en kwamen daarop langs een kerkhof, oorlogsgraven van het Gemenebest. In het centrum van Beesd viel de grote kerktoren goed op. Even verderop hadden we nog een rust in een cafétaria tegenover een kerk.
We liepen Beesd uit en met de trein van even voor zes verlieten we Beesd en reisden huiswaarts. In de trein troffen we nog een wandelaarster uit Steenwijk die met de bloesemtocht had meegedaan. Zij had de 25 km gelopen omdat ze niet voor 10 uur kon starten. Ze moest omrijden met de trein omdat het trajekt Zwolle-Amersfoort gestremd was wegens werkzaamheden van ProRail.
Het was voor 99,99 % droog gebleven. In de ochtend was er zonneschijn geweest. Daarna was het weliswaar bewolkt, maar wel met fel licht.

Henri Floor & Coos Verburg

Klik