|
De Dijkentocht met RS80 vanuit Woerden. |
Op zaterdag 16 februari 2008 organiseerde RS80 de Dijkentocht vanuit Woerden over een afstand van officieel 25 km (effektief 26,41 km). Met de trein waren we naar Woerden gereisd en rond 8 uur waren we bij de start gearriveerd. We zagen hier veel bekenden van WS78. Na de start staken we de Oude Rijn over. Even verder liepen we onder de spoorlijn Gouda-Utrecht door. Door de nieuwbouwwijk Snel en Polanen verlieten we Woerden. We liepen door buurtschap Cattenbroek.
De meeste huizen in Cattenbroek staan langs de Cattenbroekerdijk. De gelijknamige polder is rond 1200 ontgonnen door zogenaamde copers. Dit gebeurde door vanaf de Cattenbroekerdijk met vaste maten het achterliggende woeste land te ontginnen. De achterkade van de Cattenbroekse ontginning is de Hollandse kade die hierdoor parallel loopt met de Cattenbroekerdijk. De Hollandse kade heette vroeger Cattenbroekerkade. Het achtervoegsel broek in de plaatsnaam betekent laag en drassig land. Cattenbroek wordt voor het eerst genoemd in 1217.
Een cope is een overeenkomst of een contract om een gebied (perceel) te mogen ontginnen. In deze cope werden de wederzijdse rechten en plichten tussen de ontginners onderling en/of tussen de ontginners, en in Utrecht met de bisschop van Utrecht, geregeld. De cope-ontginningen bevinden zich in zuidwest Utrecht en stammen uit de 12e en 13e eeuw. Aan onze linkerhand zagen we een groot meer liggen dat voor zandwinning wordt gebruikt. We staken de A12-snelweg en vervolgden ons pad door buurtschap Cattenbroek Daarbij liepen we oostelijk van Linschoten door Polder Rapijnen. Van rechts voegde de Montfoortse Vaart zich na een haakse bocht bij ons. Bij de Lindeboomsbrug, de brug over de Montfoortse Vaart, sloegen we af en bereikten weldra de verzorgingspost te Montfoort. De afgelegde afstand bedroeg hier ruim 8 km.
We vervolgden ons pad langs de Montfoortse Vaart totdat de Hollandse Ijssel bij Montfoort werd bereikt. Hier staken we de Montfoortse Vaart over en volgden nu de Hollandse IJssel. Bij een industriegebied volgden we een graspad langs de Hollandse IJssel. Nu volgde een heel lange weg langs de Hollandse IJssel. Ruim 4 km volgden we deze weg en kwamen daarbij door Snelrewaard op weg naar Oudewater. Aan de rechterzijde van ons pad, dus aan de noordzijde, zagen we vele langgerekte weilanden met even zovele sloten er langs. Snelrewaard is van oorsprong een ontginningsgebied ter weerszijden van de Lange Linschoten tussen Linschoten en Oudewater en aan de noordzijde van de Hollandse IJssel tussen Montfoort en Oudewater. Aanvankelijk was het Stichts gebied maar in de late Middeleeuwen werden de gerechten Noord- en Zuid-Linschoten Hollandse lenen tot het in 1820 naar Utrecht overging. De agrarische minigemeente Snelrewaard was voor de openbare voorzieningen nagenoeg geheel op de buurgemeenten Linschoten en Oudewater aangewezen. Alle gemeentelijke activiteiten vonden plaats in Linschoten en de meeste Snelrewaardse kinderen gingen (en gaan) in Oudewater naar school. De oevers langs de slingerende Lange Linschoten en de Hollandse IJssel vormen met hun monumentale boerderijen, vruchtbomen, knotwilgen en aangrenzende weilanden een bijzonder fraai landschap, vooral in het voorjaar als de natuur in bloei staat. Bij de gemeentelijke herindeling in 1989 ging Snelrewaard bijna geheel over naar Oudewater, maar het gemeentewapen is nog steeds aanwezig als uithangbord op de hoek van het midden in Linschoten gelegen Koffiehuis "Het Wapen van Linschoten en Snelrewaard". Aan de rand van Oudewater werd op 15 km de grote rust bereikt in de kantine van een voetbalvereniging. We verlieten de grote rust weer en kwamen langs een grote begraafplaats. Langs sportvelden werd de Hollandse IJssel weer bereikt. Bij de splitsing van de Hollandse IJssel en de Lange Lingschoten werd de Lange Linschoten gevolgd over de Havenstraat.
We passeerden de Visbrug. Via de Korte Havenstraat, Markt Oostzijde en Leeuweringerstraat werd het centrum van Oudewater doorkruist. Daarbij kwamen we onder andere langs de Heksenwaag, Touwmuseum 'De Baanschuur' en de H.H. Michael en Johannes de Doperkerk
Na de brug van het sluisje over de Lange Linschoten sloegen we af en volgden de Amsterdamseveer overgaand in de Noord Linschoterkade. Buiten Oudewater ging de weg over in Noord Linschoterzandweg die echter wel geasfalteerd was. Het was nu voor de tweede keer dat we een traject van meer dan 4 km volgden. We liepen hier (opnieuw) langs de Lange Linschoten. We kwamen nog langs kaasboerderij De Vliet Hoeve. Samen met mijn wandelmaatje kochten we hier lekkere kaas.
We liepen hier door buurtschap Lange Linschoten waarbij wij aan de rustigste zijde van de gelijknamige rivier liepen. Aan onze linkerhand lag Polder Noord Linschoten en aan de andere zijde Polder Snelrewaard. Hoewel de hele route verhard was, was het toch een mooi parkoers. We zagen vele grote en mooie boerderijen. De Lange Linschoten was vroeger een belangrijke vaarweg. Om de vlotte doorgang van schepen niet te belemmeren was het daarom niet toegestaan vaste lage brug aan te leggen. De afspraak daarover werd al gemaakt in 1367. Daardoor zien we hier nog steeds hoge witte boogbruggetjes. Ze worden ook wel kwakels genoemd. Bij de Kwakelbrug verlieten we de Lange Linschoten en dwaalden verder over landgoed Linschoten. Daarbij kwamen we door het Reigerbos en het Hoornsche bos. Hier herkenden we nog trajecten van de WS78 tocht vanuit Woerden op 15 januari 2005.
Bij de A12 aangekomen liepen we langs de Korte Linschoten overgaand in de Kromme Wetering nabij buurtschap Polanen. Verderop liepen we nog langs de Jaap Bijzerwetering. We waren inmiddels weer teruggekeerd in Woerden. Bij het station liepen we onder de spoorlijn door. Over de Oude Rijn en over het Rijnoordpad werd de finish even voor twee uur bereikt.
Het was, ondanks het feit dat het grootste deel van het parkoers verhard was, een mooie tocht geworden. De zon had de hele dag geschenen. Bij de start lag de temperatuur nog onder nul. Een schrale oostenwind zorgde voor vrij fris weer. Velen hadden Woerden weten te vinden, want er deden maar liefst 612 wandelaars mee, een seizoenrecord. Het IVV-nummer was 16891. Hoewel Henri niet meeliep, omdat hij thuis uitziekt van een verkoudheid, was hij wel bereid om dit verslag te maken. En daarom staat zijn naam ook onder dit verslag.
| Henri Floor & Coos Verburg |