Sagambiarawalk 2007

Op zaterdag 22 december 2007 organiseerde Gerrie van de Brink uit Nijkerkerveen voor de tweede keer en voor het tweede achtereenvolgende jaar een wandeltocht vanuit Putten. Zij wilde met deze wandeltocht geld inzamelen voor een goed doel. Het geld moest ten goede komen aan de kinderen van de St. Theresiaschool in Serakunda te Gambia.
Omdat Gerrie het voorgaande jaar de gezegende leeftijd van 50 jaar mocht bereiken en daardoor Sara zag, besloot ze toen deze wandeltocht sagambiara-walk te noemen. De naam sagambiara-walk is ontstaan uit Sara en Gambia. Voor het woord gambia kwam Sa te staan en erachter ra, Sa-gambia-ra. Bij deze wandeltocht werden de afstanden van 10, 20 en 30 kilometer georganiseerd. Wij kozen de 30 kilometer.
Wat heel bijzonder aan deze tocht was, was dat er flink wat rust- en/of verzorgingsposten waren. Er was één grote binnenrust op 11½ km. En deze rust was alleen weggelegd voor de 30 kilometer lopers. Deze rust was gelegen in restaurant De Bonte Koe te Garderen. Daarnaast waren er drie grote buitenrusten waar we ook iets warms konden krijgen, zoals koffie, warme chocolade en zelfs een warme worst. Deze grote buitenrusten lagen op respectievelijk 4, 22½ en 27 kilometer.
De route was goed gepijld met het stempel van de organisatie met daarin de datum verwerkt van deze dag. Vreemd genoeg konden we na afloop dit stempel niet in ons wandelboekje krijgen. Bijna alle pijlen waren van het nummer uit de routebeschrijving voorzien.
De verzorgingsposten leken veel op verzorgingsposten van de wandelorganisatie WS78. Want het verzorgingsteam bestond uit bijna dezelfde mensen als bij WS78. Ook een oud WS78 voorzitter uit een naburig Veluws dorp was aanwezig. Hij viel nu minder op omdat hij een andere kleur jas aan had.
Na de start kwamen we na een paar grafheuvels in het bos langs het Zwaarte Punt van Nederland. Voor een informatiepaneel lag een groot gat waarin tot voor kort een grote dikke stalen ring aan een sokkel bevestigd was. Op het informatiepaneel stond met goudkleurige letters op een gespikkeld bruin-wit vlak erg onduidelijk informatie over dit Zwaartepunt. Maar in de voorgaande week was de ring weggehaald. Er was niet bekend waar de ring was gebleven. De gemeente Putten heeft wel aangifte bij de politie gedaan. Uitvoerige achtegrond informatie over dit Zwaartepunt van Nederland staat beschreven in mijn verslag van het voorgaande jaar, dat ik nu niet zal herhalen, maar via een

linkje kan u daar komen. Om toch nog een idee te hebben hoe deze ring er uit zag, treft u bijgaand een foto van een als kerstman verkleedde wandelaar, die het voorgaande jaar bereid was om hier te poseren.

Naast het Zwaartepunt van Nederland kennen we nog de volgende middelpunten:
Het middelpunt volgens Lunteren:
De steen in het bos op de Goudsberg bij Lunteren markeert het middelpunt van Nederland.
Het middelpunt volgens Oosteinde:
Een onverwachte claim op het middelpunt van Nederland komt uit Oosteinde in Drenthe(!). De website 'Dier in bedrijf' heeft het middelpunt gevonden door de uiterste punten van Nederland met elkaar te kruisen. Op het kruispunt ligt volgens hen het middelpunt van Nederland in Oosteinde.
Het middelpunt volgens Hotspot Holland
De redactie van HotspotHolland komt na veel research tot een geheel eigen conclusie. Voor een volledige berekening moet je namelijk het gehele Koninkrijk der Nederlanden als uitgangspunt nemen! De conclusie is dan ook helder: het échte middelpunt ligt BUITEN onze landsgrenzen! En wel op 770 meter diepte op de 'Midden Atlantische Rug', ten zuid-westen van de Azoren en een stukje ten noorden van de Kreeftskeerkring!
Berekening: Nederland ligt op 52° Noorderbreedte (NB) en 5° Oosterlengte (OL). Aruba, het meest Westelijke eiland van ons Koninkrijk, ligt op 12° NB en 70° Westerlengte (WL). Na deling blijkt dat het middelpunt op 32° NB en 37° WL ligt.

Op korte afstand van Huize Groot Spriel werd de Oude Garderense weg bereikt. Inmiddels hadden we de eerste rustpost al gehad. Dit was eigenlijk geen rustpost, want het was een wandelende fruitpost. Een "kerstman" met zijn zoon deelde gepelde halve mandarijnen aan. En het was te koud voor hem om stil te blijven staan.
Op 4 kilometer werd aan de Arnhemse Karweg de eerste grote buitenrust bereikt. Hier was de splitsing met de 10 kilometer. Hier kwamen we later nog terug. Want hier was ook de tweede grote buitenrust op 22½ kilometer.
We dwaalden door de bossen naar buurtschap Koudhoorn. We bleven maar genieten van de prachtig bevroren bomen en takken. Diverse wandelaars maakten talloze foto's. Dit soort taferelen maak je in Nederland niet vaak meer mee. Maar het was natuurlijk niet alleen hier mooi, maar waarschijnlijk wel in heel Nederland. Bij de start bedroeg de temperatuur -6°. De mist van de voorgaande dagen en bevroren rijp had een witte laag om de takken heen gemaakt.
Door bosgebied Koudhoornse Heide werd koers gezet naar Garderen. Even voor Garderen zagen we in een weiland een mooie schuur met donkergroene deuren met ruitvormige raampjes. het dak was van rode dakpannen voorzien, maar was gedeeltelijk ook rietgedekt. Op de achtergrond zagen we witgekleurde bomen.
Naarmate we Garderen naderden werden we verschillende keren "bepoederd" met van de takken afgewaaide bevroren rijp. We maakten in de bocht van een weg zodanig een foto dat het leek alsof het echt gesneeuwd had. In het centrum van Garderen was de grote rust in restaurant De Bonte Koe. Het zag er nogal luxe uit, waardoor we maar besloten om niet onze eigen meegebrachte boterhammen te veroberen. We lieten ons twee warme koppen chocolade goed smaken. Op een bord stond vermeld dat een kom erwtensoep plus een plak roggebrood belegd met katenspek € 6,75 kostte. We rekenden dat nog even om naar guldens en kwamen uit op ƒ 14,85.
Na de grote rust kregen we uitzicht op stellingmolen De Hoop die een korenmaalfunctie heeft. Daarna kwamen langs de grote en imposante Nederlands Hervormde kerk van Garderen.
Buiten Garderen keken we even onze ogen uit. Want in de verte stak boven de witgekleurde boomtakken een kerstman uit. Kijk daarvoor maar eens bij de fotoreportage.
Over de Hoge- en Lage Boeschoterweg betraden we weer de Veluwse bossen. Bij punt 3071 stond in de routebeschrijving RD op schuine 4-sprong, terwijl de bepijling LA aanwees. We hadden al een keer (bij punt 3036) meegemaakte dat de routebeschrijving tegengesteld was aan de bepijling en we dachten niet dat dit nog een tweede keer kon gebeuren. Daarop besloten we RD te lopen. De aangegeven tussenafstand naar de volgende splitsing bedroeg 520 meter. Daarop besloten we onze voetstappen te tellen. Maar na ongeveer 300 meter kwamen we al bij de volgende splitsing. En hier stond niet punt 3072 vermeld, maar punt 3075. Daarop besloten we hier de bepijlde route verder te volgen. Eén van de wandelaars, die ons voor punt 3071 was gepasseerd, keek wel vreemd op toen hij ons later inhaalde.
Vlak bij Huize Groot Boeschoten werd een schaapskooi gepasseerd. Iets van de route zagen we een echtpaar rondkijken. We vroegen of zij ook de Sagambiara-walk liepen en naar een markering op zoek waren. Zij liepen de tocht echter niet. Ze kwamen uit de omgeving en wisten wel goed de weg. We passeerden een paar keer klaphekjes waar op ooghoogte een schrikdraad was bevestigd. We vonden dit wel gevaarlijk en wat ons betreft had dit wel extra in de routebeschrijving vermeld mogen worden als aandachtspunt.
We verlieten de bossen even in Koudhoorn voor een verzorgingspost op 21 kilometer. We konden hier zelfs een Berenburger drinken, hetgeen we dan ook maar eens uitprobeerden. Door de bossen liepen we vervolgens naar de tweede grote buitenrust. De afgelegde afstand bedroeg hier 22½ kilometer.
Langs een fraai heideveld werd bij een boerderij weer een fotostop gemaakt. Want bij de inrit van de boerderij stonden een paar beelden van zittende blote dames en nog een aantal vreemde mensenkoppen.
Na 29,825 kilometer werd de finish bereikt. Zoals al eerder gesteld was er geen stempel voor het wandelboekje beschikbaar. Daartegenover stond dat we een wandeldiploma en twee plaatjes voor het wandelboekje kregen en een medaille als aandenken. Op elk aandenken was 1 cent bevestigd aan een rond plaatje. Dit stelde een druppel op een gloeiende plaat voor. Toen we later op andere websites keken, waar fotoreportages stonden, zagen we nog talrijke wandelaars, die we niet gezien hadden. Want wij arriveerden bij de start toen velen al vertrokken waren. De meeste wandelaars waren voor 8.45 uur gestart. Wij waren even na negen uur gestart en even na half vier waren we bij de finish gearriveerd.
Alles bij elkaar was het een geslaagd evenement geworden met 223 deelnemers. Met de deelname van in ieder geval één Duitser is het een internationale tocht geworden. De Duitser woonde in Celle, dat ten noordoosten van Hannover ligt op een afstand van 380 kilometer.
Aan deze tocht werkten 38 vrijwilligers mee. 37 van hen stonden met naam vermeld in het infobulletin, dat na afloop bij het afmelden werd uitgereikt. Daaronder waren veel familieleden en verder aangevuld met vrienden van organisatriese Gerrie van de Brink. Omdat de organisatie van deze tocht niet is aangesloten bij een wandelbond, stond deze tocht niet in het LWP van de NWB of KNBLO vermeld. De datum van deze tocht werd ook pas in september van dit jaar bekend gemaakt. Deze tocht stond vermeld op 7 verschillende websites vermeld waaronder mijn website.


Meer informatie over Gambia, Serakunda en Banjul is HIER te lezen.

Henri Floor & Coos Verburg