De eerste Adventstocht met Wandelend Paal vanuit Heusden-Zolder

Op donderdag 13 december 2007 organiseerde de wandelsportvereniging Wandelend Paal haar eerste adventstocht vanuit Heusden. De start was vanuit de kantine van het sportstadion De Veen te Heusden.
Toen wij op vrijdag 7 december 2007 de wandelkalender raadpleegde op www.beneluxwandelen.eu zagen we, dat er in de week van 10 t/m 14 december drie wandeltochten werden georganiseerd in België. De tocht op 11 december vanuit Sluis/Mol hadden we al gepland. Lanaken was te ver weg gelegen vanuit ons vakantieadres nabij Valkenswaard en we wisten niet waar de plaats Heusden lag. We kenden uiteraard wel het Nederlandse Heusden, maar dat werd niet bedoeld. Met behulp van www.michelin.nl kwamen we er achter dat er twee plaatsen zijn met de naam Heusden. Met Google kwamen we op een website uit waar een andere kalender van wandeltochten stond met daarbij de website van de wandelvereniging uit Heusden. Want op www.beneluxwandelen.eu stond geen straatnaam en postcode of info met telefoonnummer of website vermeld.
Even na half tien begonnen wij aan de lus Beringen (9,30 km). Nog op het terrein van de startlocatie kwamen we langs een plaquette van Paul Eerdekens (16 augustus 1945 - 8 januari 2005). Hij was de stuwende kracht en bezieler van A.V. Toekomst en KBC nacht van de atletiek. Nadat we het sportstadion aan de achterzijde hadden verlieten liepen we eerst door woonwijken van Heusden. Na de Sint Jansstraat en de Kapelstraat kwamen we bij een kapelletje op een heuvel.
Van de huizen in de straten in de woonwijk van Heusden was vrijwel geen huis hetzelfde. Bij ons in Nederland heeft bijna elke straat in een woonwijk een zelfde type huis. Hier is het dus veel afwisselender. Het viel ons ook op dat de elektriciteitsdraden vrijwel geheel bovengronds zijn. In Nederland zie je dat vrijwel niet meer. Na de Paardenweg kwamen we opnieuw langs een kapelletje.
Op de splitsing met de 7 km verlieten we de straten van de woonwijk en dwaalden door bosgebied. Ook talrijke akkerlanden van Muysenheyde werden betreden. Na een kleine 2 uur lopen werd de startlocatie bereikt. We lieten ons een beker warme chocolade goed smaken. Een vijftal boterhammen werden veroberd.
De lus Meylandt was 8,32 km lang. Deze route leidde ons naar het Kasteel van Meylandt.

Kasteel Meylandt is momenteel de thuishaven van de gemeentelijke academie voor beeldende kunsten. Het adellijke leen Meylandt heeft een lange geschiedenis en wordt voor het eerst vermeld in 1385. Dan wordt het “Hof ter Boeckt” genoemd. “Milandt” wordt het eerst vermeld in 1603. In 1715 komt het landgoed door huwelijk in bezit van Ridder Arnold de Theux. Hij laat het landhuis verbouwen tot een luxueus kasteel. In 1842 werd het aanzienlijk gewijzigd door Minister van Staat Bartelémy-Théodore graaf de Theux de Meylandt. De huidige vorm, in neo-classicistische stijl, dateert van de laatste verbouwing door zijn zoon Albert graaf de Theux de Meylandt in 1907. De gemeente Heusden kocht het landgoed in 1959.

Maar eerst liepen we naar Ubbersel. Over rustige wandelwegen wandelden we door het vloedgebied van de Mengelbeek. Het was hier wel erg modderig door de vele regenval van de voorgaande weken. We liepen door een tunneltje in een dijk. Boven de dijken zagen we draden hangen, waardoor we dachten dat er een spoorlijn over de dijk liep. Meten na de dijk volgden we de dijk langs de voet over een erg blubberig pad. Toen we even verder de dijk opliepen waren we hoogst verbaasd omdat we dachten dat over die dijk een spoorlijn liep. Maar die liep er bij nader inzien niet. Wel liep er een asfaltfietspad. En die draden die we zagen waren van een hoogspanningsleiding. Vroeger liep er wel een spoorlijn over. Toen werd hier steenkool vervoerd naar de steenkoolhaven aan het Albertkanaal.
We staken de N72 over via een brug om deze vervolgens meteen weer onderdoor te gaan. Langs de N72 liepen we tot aan het voetpad dat ons naar kasteel Meylandt voerde. Vlak daarvoor kwamen we nog langs de Molen van Meylandt.

De molen van Meylandt, gelegen aan de Graaf de Theuxlaan is als monument geklasseerd. In 1420 wordt de molen in een akte van Engelbrecht van der Marck en de Karthuizers van het Sint-Jansbergklooster te Zelem vermeld als “molen van Boekt”. De molen hoorde bij het “Hof ter Boekt”. Later zal de naam van het landgoed en het bijhorend kasteel “Meylandt” genoemd worden. In 1673 noemt men de molen “de coerenmolen bij het kasteel Meylandt”. De huidige gebouwen in bruine Diestiaanse ijzerzandsteen opgetrokken dateren van 1742.

Boven de toegang van het slot zat een fraai wapen. Het kasteel is nu de zetel van de Heusdense Kunstacademie. Achter het kasteel passeerden we een borstbeeld van Barthelemy Theodore, graaf de Theux de Meylandt, minister van staat, 1794-1874. Het borstbeeld is onthuld op 21 juli 1994 door burgemeester Jaak Vandenwijngaert en ridder de Theux de Meylandt et Montjardin.
Nu volgde een fraai parkoers langs vijvers en beken. Ook troffen we weer talrijke modderpaadjes. Na een kapelletje kwamen we langs een meer dan levensgrote, opgezette kerstman. In een bovenraam van de Gekke-Dinge winkel zat een grote opgezette beer met een muts van een kerstman op.
De startlokatie werd weer bereikt. De warme chocolade smaakte tijdens de voorgaande rusten zo goed dat we nog een mok namen.
Nu volgden we de lus Eversel. Deze was 6,60 km lang. Vlak na de start passeerden we een huis met in de tuin een kerstman gezeten in een arreslee. In het eerstvolgende bosgebied kwamen we langs een open kapelletje. Door een dreef omzoomd met recht achter elkaar staande bomen liepen we naar een nieuw speelhuisje dat oorspronkelijk dateerde uit 1799.
Daarna liepen we door naar Eversel. Bijna werd het saai doordat we een verkeersweg door een woonwijk volgde. Vlak voor een drukke verkeersweg uitgekomen zonder markeringen, kwamen we er achter dat we een markering gemist hadden. Daarop liepen we een eind terug. Na een bosgebied werd de drukke weg alsnog bereikt en overgestoken. Een slingerend bospad voerde ons verder naar de finish, waarbij de laatste honderden meters dezelfde waren als van het 8 km parkoers. De afgelegde afstand bedroeg 24 km.
Het was best een aardige tocht geworden. Het was de hele dag nevellig en heiig geweest. Het IVV-nummer was 7505. Het was jammer dat er weinig aandacht aan het IVV-stempel werd gegeven. Het stempel was erg vettig en door het snelle plaatsen was het nummer niet goed leesbaar. Ook dit is een herinnering voor de wandelaar aan deze tocht. De startlokatie was ruim met veel zitplaatsen en de consumpties waren democratisch geprijsd.

Henri Floor & Coos Verburg

Klik