In Valkenburg, of eigenlijk onder Valkenburg bevindt zich een ronduit fascinerende wereld. Het is de Gemeentegrot, per jaar door velen bezocht. Met de ontginning van deze grot werd zo'n 2000 jaren geleden begonnen toen de Romeinen de mergel uit de bodem nodig hadden als bouwmateriaal.U wordt geconfronteerd met de oerkracht van de natuur, die steeds van aanzien is veranderd.
Door fossielen en schelplagen zijn deze natuurlijke omstandigheden van ver voor onze jaartelling goed te zien. De Gemeentegrot geeft daarnaast ook een boeiend overzicht van verschillende kunstuitingen en levensomstandigheden van talloze generaties van mensen. U vindt er muurschilderingen en plaquettes waaruit u het verleden kunt proeven.
U vindt er ook de restanten van wat de opgejaagde mens bouwde in de grot, die hij als schuilplaats gebruikte. Dit samenspel van natuur en cultuur vormt een uniek verhaal. Een verhaal dat nog interessanter wordt door het mysterieuze van de duistere doolhof van onderaardse gangen. Als u in Limburg bent, bezoek dan eens de Gemeentegrot in Valkenburg aan de Geul.

Na de grot kwamen we langs kasteel Den Halder. Daarna volgden we de Geul weer. Op een privé-brug over de Geul stond het standbeeld van een naakte gebogen vrouw. Ook toen we Valkenburg verlieten bleven we langs de Geul lopen en passeerden zo kasteel Oost. Vervolgens troffen we de dagelijkse fruitpost. Meestal was dit een banaan en éénmaal kregen we een appel.
Nabij de 3-beeldjes zagen we de kastelen Schaloen en Genhoes. Nog steeds langs de Geul lopend bereikten we Schin op Geul. Hier was de eerste rustpost bij de kantine van een sportveld. We verlieten Schin op Geul in zuidelijke richting en kwamen daarbij door buurtschap Engwegen. We passeerden een camping. Daar waar de asfaltweg naar de top van de Keutenberg liep, gingen wij rechtuit over een zandpad dat breder werd naarmate we camping De Anemoon bereikten. En ook hier liepen we langs de Geul.
Na Huize Schoonzicht kwamen we door de buurtschappen Stokhem en Beertsenhoven. Na nog een steile helling en een minder steile afdaling werd Gulpen bereikt. Hier was de tweede rustpost. We verlieten Gulpen over de Gulperberg. In het Schweibergerbos liepen we langs een golfbaan naar Epen.

De Zuid-Limburgse Golf- & Countryclub, opgericht in 1956, is de hoogstgelegen golfbaan van Nederland. Gelegen rond het punt waar het Schweibergerbos en het Kruisbos bij elkaar komen. De 18-holes baan (par 71), biedt bij helder weer een fraai uitzicht richting Drielandenpunt. Ten dele licht geaccidenteerde en open baan, ten dele rustige bosbaan met soms niet al te brede fairways, gelegen op een plateau.

Vlak door de 3e grote rust staken we in de hal van een kerk nog een kaarsje aan.
Na de rustpost kwamen we door het Kruisbosch. Daarna liepen we midden door het eerder genoemde golfterrein. Via het Wagelerbosch en over de Berghemmerweg liepen we naar Berghem en over de Gulperberg werd de 4e rustpost bereikt te Gulpen.
Over Berghof liepen we door naar Schin op Geul. Vlak voor het centrum van Schin op Geul hadden we mooie uitzichten op deze plaats.
We verlieten Schin op Geul en via Oud-Valkenburg werd koers gezet naar het Sint Jansbosch. Aan de bosrand keken we nog eens om, om te genieten van de fraaie vergezichten. Door het Biebosch werd Sibbe bereikt en doorkruist. Er hingen hier enige vlaggen aan huizen. Aan één ervan hing ook een paar bergschoenen. Over de Maastrichterweg en een pad langs een maïsveld werd via Terblijt de finish bereikt, na 10 uur en 45 minuten. Later waren we van mening dat dit de mooiste dagetappe was, maar ook de zwaarste.
Met een maximum temperatuur van 24 graden was het een mooie en zonnige dag geworden. In de ochtend was het weliswaar bewolkt, maar later zorgden flinke zonnige opklaringen voor de relatieve hoge maximumtemperatuur. Het IVV-nummer was 10906.

Henri Floor & Coos Verburg