De HR75 Drentse twee-daagse vanuit Gieten, 1e wandeldag, zaterdag 16 juni 2007.

In het weekend van 16 en 17 juni 2007 organiseerde HR75 de Drentse twee-daagse vanuit Gieten

Gieten is een Drents brinkdorp gelegen op de Hondsrug in noord/oostelijk Drenthe. Gieten ligt op de Hondsrug, een heuvelrug welke loopt van Groningen naar Emmen.
De gemeente Aa en Hunze beslaat een oppervlakte van 27.927 hectare, ruim 11500 woningen, 25328 inwoners en heeft een wegennetwerk van bijna 690 Km. De twee belangrijkste verkeersaders zijn de N33 en N34
Het dorp Gieten telt op 1 januari 2007 5149 inwoners ( 2514 mannen, 2635 vrouwen)

Molen “Hazewind”.
De molen was in de jaren dertig en veertig in verval geraakt. Er werd nog wel gemalen maar dit gebeurde nog uitsluitend met de electro- en dieselmotor op de begane grond. De molen staat zonder stelling en er was door de toenmalige eigenaresse, mevrouw Wemelina Homan een sloopvergunning aangevraagd.
De korenmolen Hazewind is een achtkantige stellingmolen. Achtkant komt van de vorm van de molen en stelling geeft aan dat men boven de stenen onderbouw een stelling maakte om de molen te bedienen. Het achtkant en de kap zijn met riet gedekt. De molen is een bovenkruier. Dat wil zeggen dat bij het zetten (kruien) van de molen op de wind alleen de kap en de wieken wordt gedraaid. De stenen onderbouw van bijna tien meter had oorspronkelijk slechts ten doel om de molen zo hoog mogelijk te doen zijn. Met de bedoeling dat de molen onbelemmerd wind kan vangen. Recent zijn bomen rond de molen flink gesnoeid om het behoud van de molen voor de toekomst te garanderen. De bomen namen te veel wind weg waardoor de molen niet genoeg wind kon vangen en weinig kom draaien.

We merkten al snel dat de parkoersuitzetter alles uit de tocht trachtte te halen. Want elk paadje dat er in een bosgebied werd waar mogelijk gebruikt. We betraden een bos nabij de begraafplaats van Gieten. Daarna kwamen we door bosgebied Het Zwanenmeer. Er was zowel een meer als een zwembad naar genoemd. In dit bos lag ook nog een oude grafheuvel.

Wandelbos Zwanemeer, Gieten
Het Zwanemeer is een 52 hectare groot wandelbos ten noorden van het dorp Gieten. In het wandelbos liggen een groot aantal grafheuvels, waarvan er 24 gerestaureerd zijn.

Lentenroute
ANWB-bewegwijzerde fietsroute. De route is 39 km lang.
Maar wat betekent het woord lenten nou eigenlijk?
Als u dit gebied op (oude) kaarten opzoekt komt u namen tegen met het woord ‘lent’ erin. Lenten vormden een onderdeel van de infrastructuur die hoorde bij vervening. In 2000 is een oude meander van de hunze en de resten van een lent ontdekt, zodat we nu weten hoe deze er uit zagen. Een lent is een op dekzand liggende met stenen verstevigde, laad en losplaats voor de afvoer van voornamelijk turf en hooi.
De route komt langs Zuidlaren, De Groeve, Semslinie, Annermoeras, Duunsche landen, Zwanemeerbos en Annen. Langs de fietsroute kom je verschillende bezienswaardigheden tegen zoals grote landhuizen, het natuurgebied Annermoeras waar de oude meanders weer zijn opgegraven, rivierduinen, grafheuvels uit de ijzertijd, oude boerderijen en het kleine hunebed D9.

Even verderop liepen we door een tunnel onder de N34 door. Na de tunnel moesten we het talud op. Maar het pad zagen we niet meteen. Even verderop zagen we een mooi fotomotief waarop we onze aandacht concentreerden. Daarop hoorden we wandelaars zeggen: "Hallo, je moet hier rechtsaf het taluud op".
We liepen hier om het plaatsje Eext heen. We volgden nog een graspad langs de N34 in noordoostelijke richting. Eext verlieten we aan de noordkant. Door viaduct Terborgh liepen we onder de N34 door. Bij boerderij ’t Widzand verlieten we de verharde weg en dwaalden nu een tijdlang door bosgebied van landgoed Terborgh. We zagen hier heel veel varens. Door de regenval van de voorgaande dagen moesten we talrijke malen om de plassen heen manoeuvreren.
We zagen verwijzingen naar pinetum Ter Borgh, maar langs het pinetum zelf kwamen we later vlak langs.

Het pinetum ‘Ter Borgh' ligt tussen de dorpen Anloo en Eext temidden van in de jaren 1922-1930 aangeplant bos, hoofdzakelijk bestaande uit lariks, fijnspar, grove den en beuk, met lanen van voornamelijk Amerikaanse eik en afgewisseld met vennen en heidevelden. In 1953 werd door particulieren het pinetum gesticht. Van de circa 400 coniferen op het terrein zijn de eerste in 1954 aangeplant.Het is thans een aantrekkelijk park waarin men langs wandelpaden kan genieten van de grote verscheidenheid in kleur en vorm van de diverse coniferen. Het woord pinetum komt van de wetenschappelijke naam Pinaceae. Een pinetum is een collectie houtige gewassen, die tot de naaktzadigen (Gymnospermae) behoren. De belangrijkste hiervan zijn de coniferen. De meeste coniferen zijn groenblijvend; ze komen overwegend voor in gematigde en koude gebieden. Coniferen kunnen bijzonder oud en groot worden. De oudste conifeer is 4600 jaren oud (de Pinus longaeva uit Californië)

Gasterense Duinen, Gasteren
Een gebied van 44 hectare van het Drentse Landschap met heidevelden, zandverstuivingen, jeneverbesbegroeiing en een hunebed.

Ook volgden we nog een traject van de Zilveren dolk kinderfietsroute.

De Zilveren Dolk
Vanaf het pannenkoekenhuis in Gasteren kan worden gestart voor een spannende fietstocht met als doel het zoeken van De Zilveren Dolk. Door het invullen van de juiste antwoorden op de vragen en de opdrachten brengt de schatkaart de kinderen naar de plek waar de zilveren dolk te vinden is. Je hebt dus wel een pen of potlood nodig.
De Zilveren Dolk route is ontwikkeld in samenwerking met Staatsbosbeheer, is 17 kilometer lang en is bewegwijzerd met een speciaal daarvoor ontwikkeld routebord. Fiets door het Strubbenbos en neem een kijkje bij de hunebedden. Langs de route zijn verschillende picknick- en speelmogelijkheden.
Als je de Zilveren Dolk hebt gevonden stuur dan een briefkaart met je antwoord op de vraag ‘Waar is de dolk verstopt’ naar het adres achterin het boekje. Je kunt dan een gratis kampeervakantie in een compleet ingerichte bungalowtent op een luxe camping in Drenthe winnen.

Drentsche Aa-route, 40 km
Het stroomgebied van de Drentsche Aa bezit nog veel kenmerken van het oude esdorpenlandschap: brinkdorpen, essen (akkers), zandverstuivingen en vooral ook de groenlanden in de beekdalen. Onder Oudemolen verenigt het Gastersche Diep zich met het Taarlosche Diep tot de Drentsche Aa.
Een groot deel van het stroomgebied is opgenomen in het landschapsreservaat 'Stroomdallandschap Drentsche Aa', in beheer bij Staatsbosbeheer. Beheer is nodig om de invloed van bemesting terug te dringen en zo de bloemrijke hooilanden van weleer terug te krijgen.

Na het Gagelveen meertje en een hunebed werd de hoofdingang van het Pinetum bereikt. Hier gingen we even van de route af en bezichtigden een deel van dit fraaie bosgebied. Hoewel fraai, een aantal jaren geleden is het van particulieren overgegaan naar Staatsbosbeheer en sindsdien is het onderhoud van het Pinetum tanende.
Toen we het Pinetum verlieten kwamen net de dames Jannie en Davelien aangelopen. Zij bezichtigden ook het Pinetum, terwijl wij verder liepen. Even later kwamen een paar wandelaars achterop gelopen, twee vrouwen en een man. Toen wij er achter kwamen dat zij de pijlophalers waren maakten wij hen erop attent dat er in ieder geval nog twee dames achter ons aanliepen. Die opmerking maakte niet veel indruk op de pijlophalers want ze bleven rustig doorgaan met pijlen ophalen. Het was nog zo´n 6 km terwijl we nog 2 uren te gaan hadden alvorens het 18.00 uur zou zijn, het tijdstip dat je officieel binnen moest zijn. De pijlophalers wilden kennelijk eerder dan zes uur binnen komen.
Daarna kwamen we nog door boswachterij Anloo en het plaatsje Eext alvorens de verzorgingspost op 34,7 kilometer te bereiken.

Mammoetbomen in de Boswachterij, pinetum Ter Borgh
Er bevinden zich 26 mammoetbomen in de Boswachterij, pinetum Ter Borgh in Anloo (gemeente Aa en Hunze). Het zouden er ook nog meer kunnen zijn aangezien er ook nogal wat kleinere mammoetbomen zijn aangeplant.
De boswachterij Anloo (locatie 1 en 2) behoorde vroeger tot het landgoed Terborgh, dat plaatselijk bekend is als het Evertsbos. De familie Everts plantte in 1914 het eerste dennenbos en ging over tot kleinschalige ontginning van de heide. Deze ontginning werd voortgezet tot 1930. Het landschap in de boswachterij is kleinschalig en afwisselend. Er zijn lanen en houtsingels aangelegd, waartussen gemengd bos groeit. In de boswachterij zijn in de loop der tijd een aantal uitheemse bomen aangeplant en overal in het bos staan bijgevolg ook exoten, zoals de mammoetboom, tussen de eiken en de beuken.
Er zijn vier mammoetbomen op locatie 1, die zich niet zo ver van het hunebed bevindt. De drie oudste mammoetbomen zijn aangeplant in 1926. Ze staan tussen allerlei andere hoge bomen en zijn moeilijk te fotograferen.
Op locatie 2 bevindt zich een tweede groepje, bestaande uit 11 mammoetbomen. Deze groep staat op en dicht bij het heideveld (het heideveld ligt dicht bij het hunebed).
In de boswachterij bevindt zich het Pinetum Ter Borgh (locatie 3), met een grote coniferencollectie. Dit pinetum is gesticht in 1953 en is voor liefhebbers van naaldbomen zeker de moeite waard. In en nabij het pinetum staan een zeer groot aantal verschillende naaldbomen, waaronder ook tien mammoetbomen. Er staan er drie in het pinetum, drie staan bij de ingang buiten het pinetum. De vier overige staan aan de zandweg naar het pinetum (vlakbij het pinetum zelf). De jongste en dunste is in 2004 geplant.

Hunzeroute, 53 km
Ogenschijnlijk heeft een veenkoloniaal gebied nauwelijks landschappelijk schoon of een rijke historie. Maar juist de tocht door het Hunzedal, van de Hondsrug tot Westerwolde, is een ontdekkingsreis. Alleen al het contrast tussen het vlakke Hunzedal en de steile rand van de Hondsrug of het reliëf van Westerwolde geeft vaak prachtige doorkijkjes. Bovendien loopt de route langs nederzettingen die gezamenlijk ruim zeven eeuwen van verveningsgeschiedenis vertegenwoordigen.

Henri Floor & Coos Verburg