|
|
|
Keukenhoftocht 2007 |
Op zaterdag 31 maart 2007 organiseerde de wandelsportvereniging DJO voor de 45e keer de jaarlijkse Keukenhofwandeltocht. De start was vanuit het Bloemen- en planten complex van de firma P. Bakker Meer en Duin te Lisse.
Na een voorspoedige autoreis van 80 kilometer vertrokken we om acht uur. Al meteen na de start was de splitsing van de 30 kilometer met de overige afstanden. Omdat Coos eens extra van de Keukenhof wilde genieten besloot zij het 20 kilometer te lopen.
Omdat de startlocatie aan de rand van Lisse lag, verlieten we deze plaats spoedig en kwamen op het grondgebied van Hillegom. Bij een stoplicht bij een benzinepompstation trokken net 13 motoren op toen hun stoplicht op groen sprong. Het leken allemaal wel knetterpotten, zoveel lawaai als ze maakten.
We kwamen in buurtschap Veenenburg en volgden daar de Veenenburgerlaan. We staken het riviertje de Veenenburg over via de Veenenburgerbrug, een brug uit 1928 vervolgden we onze route. We kregen uitzicht op de Keukenhofmolen. Daarna liepen we vlak langs de Keukenhof. Omdat het bezoek aan de Keukenhof pas aan het eind van de tocht was gepland, verlieten we de Keukenhof weer.
We begaven ons nu naar het voormalige station van Lisse. Het stationsgebouw van Lisse is tegenwoordig een restaurant met de naam “de verloren koffer”.
In buurtschap Halfweg volgden we een asfaltweg parallel aan de Leidse Trekvaart. Doordat veel bloembollen al uit waren hadden we hier fraaie uitzichten op bloeiende bollenvelden. Verderop staken we de Leidse Trekvaart over. Kort daarna staken we ook de spoorlijn Leiden-Haarlem over en volgden de spoorlijn parallel naar NS Hillegom.
Voor het station van Hillegom stond een merkwaardig monument. Het had enigszins de vorm van een menhir, een grote steen zoals Obelix deze in zijn stripavonturen met Asterix vaak meeneemt als hij op bezoek gaat bij de Romeinen. Bovenop stond een zeer sterk verroeste badkuip.
Opnieuw staken we de spoorlijn over en zetten nu koers naar Vogelenzang. Hier liepen we door een woonwijk. We werden ingehaald door een paar wandelaars, die een week te voren hadden meegedaan aan de tocht Amsterdam-Hoorn. Het waren bekenden van WS78 tochten. Hoewel wij vorige week niet aan de tocht Amsterdam-Hoorn hadden meegedaan herkenden we hen van een foto op internet. Opnieuw bereikten we de N206 en volgden deze tot een rotonde. Hier sloegen we af en zetten nu koers naar restaurant Pannenland. Hier verlieten we de officiële route voor een uitstapje naar het Amsterdamse Waterleidingduingebied.
In de parkoersbeschrijving stond dat in CR Pannenland een controle was. Omdat we deze het voorgaande jaar hier niet hadden aangetroffen gingen we er maar van uit dat deze er dit jaar ook niet was.
In het verleden kende de Keukenhoftocht twee hoogtepunten. Dat was uiteraard een bezoek aan de Keukenhof en een bezoek aan het Amsterdamse waterleidingduingebied. Sinds een aantal jaren komt de tocht niet meer door dit gebied. Wij vinden dit gebied zo mooi, dat we vooraf al hadden besloten om van het parkoers af te gaan en een lus door het genoemde waterleidingduingebied te maken. De toegang hiervoor bedroeg een euro. En dat hadden we er best voor over.
We hadden een kaart uit 1981 bij ons, die we destijds voor ƒ 1,00 hadden gekocht. Met deze kaart konden we nog goed onze weg vinden.
We volgden even de Pannelanderweg. We kregen toch wat trek en zochten een open plekje in het bos en uit de wind op voor een rust. Daarna vervolgden we de Pannelanderweg tot aan het Nieuwe Kanaal. We staken het kanaal over en zagen toen een heel bekend echtpaar uit Haarlem. Omdat we niet gewoon zijn om namen te noemen, zullen we het als volgt omschrijven. Bij WS78 is hij van 1994 tot 2006 penningmeester geweest.
We volgden het kanaal nu verder aan de westelijke zijde in noordelijke richting. We staken het kanaal bij de Schulperdam over en volgden nu een alleraardigst beekje tot vlak bij uitspanning De Oase te Vogelenzang.
Nu volgden we het Sprenkelkanaal aan de noordzijde tot aan het Van der Vliet kanaal. We liepen hierbij voornamelijk over onverharde wegen en paden, afwisselend van zand of gras wegen. Sommige paden waren behoorlijk mul.
We passeerden nog het Vliegermonument. De laatste missie
Het is donderdagavond 22.58 uur, 12 april 1945. Vanaf de vliegbasis Tarrant Rushton in Engeland vertrekt een Halifax transportvliegtuig van de Royal Air Force. De zes bemanningsleden gaan een speciale opdracht uitvoeren boven ons land. Een lading wapens, munitie en springstoffen, bestemd voor de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten, moet in de buurt van Ter Aar (ZH) worden afgeworpen.
Dappere Britten sneuvelden
Kort na middernacht wordt het vliegtuig ter hoogte van Zandvoort geraakt door Duits luchtafweergeschut. Brandend stort de Halifax neer in de duinen en een enorme explosie, gevolgd door een vuurzee, is het tragische einde van deze missie. Op bijna 23 km van hun doel, sneuvelen de zes dappere Britten die hun leven waagden voor onze bevrijding. De bemanningsleden liggen begraven op het ereveld Geallieerden van de Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam.
| Farrow, Arthur | - | officier, navigator | |||
| Gillon, Archibald Gray | - | sergeant, boordwerktuigkundige | |||
| Hogg, Arthur | - | sergeant, radiotelegrafist operator | |||
| Lytle, Samuel Alexander | - | officier, bommenrichter | |||
| Scott, John William | - | officier, vlieger | |||
| Thomas, Stanley | - | sergeant, boordschutter |
Het noordelijkste punt in het Amsterdam Waterleidinggebied was aan de noordkant van het Groot Sprenkelveld, nabij het Renbaanveld.
Nu volgden we het Barnaart kanaal even. Daarna sloegen we af en liepen verder over graspaden door opnieuw het Groot Sprenkelveld, Daarna kwamen we nog door het Middenveld, het Groot Zwarteveld, het Ruige Veld en het Witteveld. Op een duintop nabij het Kromme Schuster kanaal hadden we een wijds uitzicht, onder andere op het tussen 1994 en 1996 gedempte Van Limburg Stirum Kanaal. In de verte zagen we nog de hoge torenflats van Zandvoort.
Over de ruim 3 kilometer lange Oude-Haasvelderweg overgaand in de Nieuwe Haasvelderweg werd het plaatsje De Zilk bereikt en werd het Amsterdam Waterleidingduingebied verlaten. Bij een supermarktje kochten we wat om te drinken. Over de Zilkerbinnenweg (we liepen inmiddels weer of de officiële route) zetten we koers naar buurtschap Ruigenhoek.
Bij de Delfweg aangekomen sloegen we niet rechtsaf naar Café Ruigenhoek, maar liepen nu de kortste weg naar de Keukenhof. We verhoogden ons tempo (tussen het fotograferen door) omdat we voor 15.30 uur bij de Keukenhof moesten aankomen om de Keukenhof nog te kunnen betreden.
We kwamen om 15:25 uur bij de Keukenhof aan en belden daarop Coos op om een nieuwe afspraak te maken waar en wanneer we elkaar zouden treffen. Want ik wilde de Keukenhof ook nog wel even bekijken.
Binnen een half uur hadden we de gemarkeerde route door de Keukenhof gelopen. Omdat ik om half vijf met Coos had afgesproken konden we nog een half uur een bezoek aan de verschillende tentoonstellingruimtes brengen.
Daarna liepen we in een half uur naar de finish. Na het laten stempelen van onze wandelboekjes en IVV-kaarten (het IVV-nummer was 11820) kochten we nog 90 tulpen voor € 5,00
Het was schitterend wandelweer geweest met een maximum temperatuur van ongeveer 15 graden. We hadden onderweg enige tientallen wandelaars in korte broek gezien. Daar vonden wij het echter nog veel te fris voor. Het was de hele dag droog en vrij zonnig geweest. Voor Coos was het de 18e keer dat ze aan deze tocht meedeed. Voor mij was het de 23e keer. Er waren 3685 deelnemers.
| Henri Floor & Coos Verburg |