|
|
|
|
|
De WS78-Hoge Veluwe-wandeltocht vanuit Apeldoorn. op 3 maart 2007 nagelopen |
Op zaterdag 11 november 2006 organiseerde WS78 een wandeltocht van 40 kilometer vanuit Apeldoorn. Omdat ik op 11 november ziek was, besloot ik deze tocht op 3 maart 2007 na te lopen. Even voordat ik in Apeldoorn met de trein arriveerde trok ik de regenkleding aan omdat het regende en er een regenachtige dag was voorspeld.
Rond 10 minuten over acht verlieten we het NS-station. We liepen naar punt 4 van de routebeschrijving en pakten hier de route op. Het eerste stuk volgden we globaal de spoorlijn aan de noordzijde. Daarbij kwamen we een paar keer langs vijvers, maar merendeels door woonwijken.
De eerste grote weg die we overstaken was de Laan van Spitsbergen. Vervolgens staken we de spoorlijn over en kwamen langs de Gamma in een klein industriegebiedje. Daarna voerde ons pad door een bosgebiedje dat tussen de brede 4-baans weg Europaweg en de spoorlijn voerde. In dit bosgebiedje liepen we tot tweemaal toe verkeerd. De eerste keer zat het elastiekje op het plastikje om mijn routebeschrijving, dat de volgende afslag steeds aangeeft, op een verkeerde regel. En een tweede keer moesten we rechtdoor op een Y-splitsing en prompt namen we het verkeerde pad.
Nadat we 3,7 kilometer hadden afgelegd kwamen we vlak langs een benzinepomp. En omdat je bij de meeste benzinepompen koffie kan drinken, deden we dat hier nu ook. Toen we het bosgebiedje verlieten, waarin onder andere een echte beek stroomde, staken we de Europaweg over. Daarna volgden we de Mettaweg, bekend van de vierdaagse. Daarbij kwamen we langs een dierenparkje met wel 10 struisvogels. We zouden deze dag nog talrijke malen op trajecten van de vierdaagse komen, maar dat vonden we alleen maar gunstig.
Verderop staken we de Ugchelse beek over, waarna we nog langs een weiland kwamen. We liepen inmiddels op korte afstand parallel aan de A1-snelweg.
Nadat we onder de A1-snelweg waren doorgelopen kwamen we bij een ingang van de begraafplaats Heidehof. Even liepen we over de straat Engelanderholt. Spoedig werd deze asfaltweg verlaten en betraden we bosgebied Bruggelen of Engelanderholt. Nog voordat we Huize Bruggelen konden zien, sloegen we af omdat dit privé-gebied is.
We staken de Engelanderholt over. Daarbij stelden we vast dat begraafplaats Heidehof wel een hele grote begraafplaats was. Met de vierdaagse waren we vaak langs de westkant van de begraafplaats gelopen, maar we hadden toen niet het idee dat deze begraafplaats zo immens groot was.
Op de Bruggelerweg, een zandweg met naastliggend asfaltfietspad kwam een man in een elektrisch aangedreven invalidenwagentje aangereden met een boxer hond aangelijnd. Hij was geheel gehuld in regenkleding. Toen ik tegen hem zei: u geniet hier van de natuur, antwoordde hij, ja het is hier schitterend. Vanaf de start was het namelijk regenachtig geweest, lichte regen tot motregen. en dat duurde nog wel een paar uren voort.
Bij punt 46 van de parkoersbeschrijving, er was toen 8360 meter afgelegd, lagen over het bospad zeker 15 omgewaaide bomen. Dat maakte de tocht extra zwaar. Want nu moesten we om de bomen heen lopen omdat de stammen net iets te hoog waren om er overheen te stappen. En er was nog geen paadje gevormd door voorgangers, waardoor het extra oppassen geblazen was.
We kwamen is bosgebied Kampsbergen, gelegen nabij Het Spelderholt. Aan een boom zagen we een dubbele plakband zitten. En toen we dichterbij kwamen, zagen we dat er tussen het plakband een pijl zat, die gesponsord was door Bever Sport. We vroegen ons af of dit voor een fietstocht was of een wandeltocht.
Even later werd onze vraag beantwoord toen we enigen wandelaars met gezwinde pas zagen aan komen lopen. We wisten al wel dat er dit weekend een wandeltocht vanuit Apeldoorn werd georganiseerd met een maximale afstand van 30 kilometer . En het bleek inderdaad wandelaars te zijn van deze georganiseerde wandeltocht.
Op een gegeven moment zagen we ook bekende wandelaars van WS78 tochten. We voelde ons daardoor al wat meer in WS78 sferen met het nalopen van deze WS78 tocht.
Vlak voor de oorspronkelijke soeppost was nu ook een verzorgingspost maar dan van de eerder genoemde wandelorganisatie en was gesitueerd in twee grote bungalowtenten. De soep was er gloeiend heet.
Op deze rustpost werden we door verschillende wandelaars herkend en begroet. Een wandelaar begroette mij met: "hallo Henri van internet".
Bij het verlaten van de verzorgingspost kwam net een bekende van WS78 aangefietst. Hij was hier mede organisator van de wandeltocht. Misschien heeft hij ook wel de WS78 tocht vanuit Apeldoorn uitgezet. Maar we zijn het vergeten om het hem te vragen.
In buurtschap Engeland volgden we even de Engelanderweg en kwamen opnieuw wandelaars tegen. Een wandelaarster, die de 20 kilometer liep, vroeg of wij het Marskramerpad liepen. Vlak na een houten wandelwegwijzer van o.a. het Marskramerpad verlieten we het traject van de georganiseerde wandeltocht. Nu dwaalden we fraai door het bosgebied Spelderholt met talrijke heuvels.
Bij punt 75 van de parkoersbeschrijving, we hadden toen 14,440 kilometer afgelegd, zagen we een wild zwijn met jonkies. Normaliter zouden we enthousiast moeten zijn bij het zien van dit soort wild. Maar er bekroop ons een zekere angst. Want we wisten dat wilde zwijnen in het nauw best gevaarlijk kunnen zijn. Zeker in de nabijheid van hun jonge kroost. Daarop besloten we rechtsomkeert te maken. We liepen zo'n 300 meter terug en volgden toen een paar brede wegen en vervolgens bij punt 79, met een afgelegde afstand van 16,505 kilometer op de parkoersbeschrijving, kwamen we weer op de route uit en vervolgden deze vanaf hier verder. We hadden namelijk naast de parkoersbeschrijving ook een ingetekende route bij ons. En daardoor konden we hier een alternatieve route volgen.
Nabij punt 86, er was toen 17,760 kilometer afgelegd, hielden we een rust op een bankje. Op korte afstand zagen we de N50 verkeersweg. We wisten dat hier een bus van Apeldoorn naar Arnhem rijdt. We overwogen even om te stoppen met de wandeling. Want we waren nu bijna 5 uur onderweg en we hadden nog net geen 18 kilometer afgelegd. Maar na een rust, waarbij we wat aten en dronken, waren we zodanig hersteld, dat we het wel weer zagen zitten. We moesten daarbij wel het tempo iets proberen op te voeren.
Het was inmiddels droog geworden en dan loopt het ook weer lekkerder. Het fototoestel werd er bij gehaald hetgeen ook weer voor wat afleiding zorgt.
We kwamen langs een plek waar enige bomen waren omgezaagd. En van de jaarringen in de boomstam maakten we enige foto's. Dit waren deze dag dan ook de eerste foto's van de fotoreportage.
Door het Lierderbosch dwaalden we nu verder naar de officiële grote rust. Deze was in de kantine op camping Het Lierderholt. Deze rust sloegen we echter over. Enerzijds omdat we net gerust hadden en anderzijds wegens tijdgebrek. Want we wilden wel voor donker aankomen bij de finish.
Omdat we deze rust oversloegen besloten we om niet de officiële route over de camping te volgen. Wij waren hier wel goed bekend omdat we met de vierdaagse hier op de naburige camping 't Spoek overnachten in een zomerhuisje.
Over grotendeels bekende trajecten van de vierdaagse liepen we naar heideterrein Schenkenshul. We staken de Miggelenbergweg over.
Op een 5-sprong, een splitsing van de Waterbergweg met de Miggelweg trokken we bij een bankje de regenbroek uit en zetten we de zuidwesterregenkap af. Inmiddels liepen we door het Spelderholt
Over de Ugchelse weg, een zandweg, bereikten we de oude Beekbergse weg. Deze staken we over en volgden deze tot aan de Noordweg, ook een zandweg. Deze volgden we heel even om vervolgens door bosgebied Het Leesten De Leesterhei te bereiken en over te steken. Met de vierdaagse is deze heide ook één van de hoogtepunten van de tocht
Opnieuw betraden we bosgebied. Op bijna 30 kilometer kwamen we langs het Salamandersgat, een bosmeertje. Daarop beklommen we de Bakenberg en fotografeerden de omheinde grafplaats van Boer De Vries.
Daarop daalden we af naar de denkbeeldige eerste en laatste verzorgingspost van de 4e dag van de vierdaagse. Maar nu stond er uiteraard geen verzorgingswagen.
We verlieten hier de hoofdroute. De hoofdroute liep verderop langs het terrein van een hondenclub. En we hadden al een tijdlang het geblaf van de honden gehoord. Omdat we er helemaal niet van houden om langs een terrein met blaffende honden te lopen, besloten we een alternatieve route te nemen. En daarbij liepen we langs de Koppelsprengen. En dat kwam hier goed uit, want om als alternatief langs de Koppelsprengen te kunnen lopen is heel mooi. Tijdens de vierdaagse verlaten we de route hier bijna altijd voor een bezoek aan de Koppelsprengen
Toen we voorbij de Hamermolen waren gelopen, wisten we even niet meer hoe we verder moesten lopen. Omdat we niet langs de koffiepost waren gekomen waren we even ons richtingsgevoel kwijtgeraakt. We wisten dat we langs de Hamermolen moesten komen, want daarvan hadden we na 11 november verschillende foto's op internet gezien. Uiteindelijk kwamen we er achter wat het probleem was. We hadden de Hamermolen in de verkeerde richting gepasseerd. Daarop liepen we het pad een eind langs de koppelsprengen terug.
We liepen naar de Cantharel, een hotel restaurant, en staken de Europaweg over.
Daarna liepen we naar en even later onder de A1-snelweg door. Door bosgebied tussen de Europaweg en de spoorlijn werd de spoorwegovergang aan de Ordermolenweg bereikt en overgestoken.
Verderop kwamen we langs de scouting. De jongeren die hier actief waren geweest, waren nu op weg naar huis. Verderop kwamen we langs de Orderbeek en de sportvelden van voetbalvereniging Victoria Boys.
Door de wijk Orden werd de Asselsestraat bereikt. Bij een friettent aten en dronken we wat. Vervolgens liepen we naar de finish en vandaar door naar het station.
Rond 18.30 uur werd het station bereikt. Vlak daarvoor hadden we een trein zien wegrijden en dachten dat dit de doorgaande trein van 18.27 uur naar Utrecht was. Maar om 18.40 arriveerde alsnog de doorgaande trein van 18.27 uur.
We waren 10 uur en 20 min onderweg geweest. We hadden de tocht dus in ongeveer 10 uur afgelegd. Twee keer eerder hadden we met het nalopen 10 uur over een WS78 tocht gedaan. De eerste keer was dat op 16 oktober 1982. Toen liep ik de tocht vanuit Oisterwijk, die op 9 oktober 1982 werd georganiseerd na. Ik kon die tocht toen niet lopen omdat mijn ouders toen hun 45 jarig huwelijksjubileum vierden. Er daar moest ik bijzijn. De tweede keer was op 26 februari 1994 toen ik de tocht van 12 februari 1994 vanuit Hilversum naliep.
Even voor 8 uur 's-avonds kwamen we thuis aan. Het was een hele mooie tocht geworden, wel zwaar vanwege de vele omgewaaide bomen en de talrijke plassen op de paden. De maximumtemperatuur bedroeg ongeveer 10 graden.
| Henri Floor |