19e Heuvellandvierdaagse 2006, 1e dag, de Mergellandroute

Op donderdag 10 augustus 2006 was de start van deze vierdaagse. We verlieten de start even voor half acht. We volgden de provinciale weg over het voet- en fietspad in de richting van Maastricht. Nog voor het einde van het dorp Berg en Terblijt verlieten we deze weg en volgden een asfaltweggetje. We liepen door het Koelebos naar Bemelen. Maar de route daarheen was weer anders dan voorgaande jaren. Verschillende keren hadden we uitzichten op kale rotsen en ook enige holen in de rotsen waren zichtbaar.
Nabij de Bemelerberg bereikten we het centrum van Bemelen.

De Bemelerberg bestaat uit de Cluysberg, Stro- en Winkelberg en is onderdeel van een 35 ha groot natuurgebied. Onmiskenbaar zijn de ondergrondse mergelgroeven.

We kregen hier een banaan aangeboden. We passeerden een afslag naar een Mariagrot, een uitrustplaats voor Pelgrims. Het was 50 meter omhoog. Het was geen echte grot maar meer een Mariabeeldje dat uitgehouwen was in een rotswand.
We kregen uitzicht op het witte gebouw Beusdaal te Sint Antoniusbank. We sloegen af en volgden een smal pad langs een ma sveld. We bereikten Cadier en Keer. Hier was de eerste rustpost in t Keerhoes. We lieten ons een beker melk en soep goed smaken.
We vervolgden ons pad in westelijke richting. We bereikten het Savelsbos en dwaalden lange tijd door dit bos, vooral langs de westkant. Daarbij hadden we verschillende keren uitzicht op Maastricht. Bij Huize De Beuk liepen we door een klaphekje. Dit huis was een oude boswachterwoning en lag midden in de bossen op een punt waar in het verleden een mooi uitzicht was. Verderop passeerden we een kruisje ter nagedachtenis aan Mathieu Wijnands die hier op 7 maart 1859 opeens overleed.

Bid voor de ziel van Zaliger
Matieu Wijnands
die alhier op 7 maart 1859 in den ouderdom
van 28 jaar aan eene onverwachte dood
gestorven is.
Hij was geen dronkaard noch Godslasteraar.
Daarom hopen wij dat hij moge ruste
In de naam van
Jezus Maria en Jozef
Amen,

Pater Noster - Ave Maria

We bereikten Eckelrade. Op de oprit van een huis stond een hele oude auto, die even op de foto gezet moest worden. Hier was de tweede grote rust in gebouw Diligentia
Na de rust liepen we langs de kerk en weer een aantal grote boerenhoeven naar Cadier en Keer.
In Cadier en Keer ging rond half n net een kerkdienst uit. Er was een begrafenis en er waren wel enige honderden kerkgangers. Voor de poort van een boerenhoeve hing de afbeelding van een baby die op een ooievaar kwam aangevlogen. Net na de rust in Cadier en Keer stond vermeld dat de route naar de finish vanwege een omleiding niet 8 maar 10 km was.
We passeerden de vroegere kalkoven aan de Koeberg. Hier was een afgerasterde weiland dat begrensd werd door steile rotsen.

Vroegere Kalkoven aan de Koeberg
In 1935 besloot de gemeenteraad van Cadier en Keer een kalkoven te bouwen aan de Koeberg. De kalksteen (mergel) uit de groeve ter plaatse was in het algemeen echter te zacht om hem te kunnen branden. De zachte mergel die onbruikbaar was werd daarom aan de Staatsmijnen verkocht, deze hadden immers behoefte aan grote hoeveelheden kalk voor kunstmestbereiding. De harde brokken die bruikbaar waren, worden in de kalkoven gebrand. In de kalkoven werd op de volgende manier kalksteen gebrand. Beneden in de oven werd een laag hout gelegd waarop afwisselend kalkbrokken en steenkolen gestort werden totdat hij vol was. Dan stak men de oven van onderen aan. Langzaam brandde het vuur tussen de kalksteenbrokken door naar boven toe waardoor gebrande kalk ontstond. De gebrande kalksteen werd geblust met een weinig water en daarna gebruikt als metsel- en pleisterkalk, voor lakbemesting (mergelen) en het witten van huizen en stallen. Rond 1953 eindigden de werkzaamheden bij de kalkoven. Daarna is de oven afgebroken, over bleef de kleine groeve aan de Koeberg als een aandenken aan de kalkoven die hier eens stond.

Ons pad bleef fraai over paden en grintwegen lopen in het heuvelland. In buurtschap Wolfshuis kregen we uitzicht op de Van Tienhoven molen. Bij een toegangshek naar een huis stonden op twee pilaren stenen afbeeldingen van olifanten. Toen we langs een steen met het wapen van Margraten liepen, regende het licht. Daarom maakten we hier nu geen foto van. In Terblijt kwamen we nog langs een grote boerenhoeve. Daarna werden we nog op de foto gezet door de vierdaagse fotograaf. Vlak voor het einde voerde het pad nog steil over een grasveld. De totale afstand bedroeg ongeveer 30 km. Het IVV-nummer was 10905

Henri Floor & Coos Verburg