|
|
|
|
17e Heuvelland wandelvierdaagse 2004 |
Van donderdag 12 t/m zondag 15 augustus 2004 werd voor de 17e keer de Heuvelland 4-daagse georganiseerd De start was vanuit de feesttent gelegen achter café Noben tussen de plaatsen Vilt en Berg en Terblijt in de gemeente Valkenburg aan de Geul.
Er worden 3 afstanden georganiseerd, te weten 14, 28 en 42 km. Het staat je elke dag vrij om de afstand te lopen, die je zelf wilt lopen. Ook als je voor de 42 km hebt ingeschreven, staat het je vrij om een dag 28 of zelfs 14 km te lopen. De wandelingen zijn opgebouwd uit lussen van 14 km waar halverwege een grote rust is. Na de eerste 7 km gaan de 14 km lopers via een andere route weer terug naar de finish. De 28 en 42 km lopers lopen verder. Na 14 km gaan de 28 km lopers eerst weer terug naar de rust van de 14 km lopers en daarna door naar de finish. De 42 km lopers lopen verder. Op 21 km hebben de 42 km lopers hun 3e (officiële) rustpost. Daarna lopen zij via een andere route naar de rustpost op 14 km, die dan inmiddels de 28 km rustpost is geworden. Evenzo gaan zij daarna naar de 7 km rust, die dan voor hen de 35 km rustpost is geworden. Samengevat: de 42 km lopers lopen het parkoers van de 28 km lopers plus een lus van 14 km; de 28 km lopers lopen het parkoers van de 14 km lopers plus een lus van 14 km. De 14 km lopers lopen het basis parkoers van 14 km. Met ingang van 2003 is de 14 km losgekoppeld van de overige afstanden vanwege de drukte (meer dan 3.000 deelnemers). De 14 km volgt de eerste dag het parkoers dat de 28 en 42 km de tweede dag volgen. De tweede dag is dat omgekeerd.
De Mergellandroute, donderdag 12 augustus 2004
We verlieten de start langs de verkeersweg in de richting van Maastricht. Spoedig verlieten we deze verkeersweg en dwaalden door het Koelebosch. Door de regenval stonden delen van het parkoers onder water. De organisatie had evenwel voor (kleine) vlonders gezorgd. Toch waren er wandelaars die het presteerden om van de vlonders af te glijden en alsnog natte voeten kregen. Over veldwegen in het heuvellandschap van Zuid-Limburg liepen we langs het Bemelerberg-massief naar Bemelen. Even voor de kerk was de fruitpost ingericht. Hier kregen we een banaan. Het Bemelerberg-massief bestaat uit de Cluysberg, de Stroberg en de winkelberg. Opvallend hier waren de kale rotsmassieven.
Bemelen valt onder de Gemeente Margraten en telt ca. 140 huizen en 400 inwoners. Onder Bemelen vallen ook de buurtschappen Sint Antoniusbank, Gasthuis en Wolfshuis. Deze benjamin-plaats kan bogen op meer dan een specialiteit, die Bemelen in tel doet zijn. Daar is allereerst het uitzonderlijk mooie landschap op en rond de rijkelijk begroeide Bemelerberg, waartegen het dorpje zich aanvlijt. Vervolgens de veelbewogen historie, die teruggaat tot de oertijd. In de mergelgrotten van Bemelen zijn resten gevonden van een mammoethagedis, 'Mosasaurus' genaamd, waarvan het indrukwekkende skelet als pronkstuk dient in het natuurhistorisch museum van Maastricht. Tijdens de Romeinse periode moet Bemelen al bewoond zijn geweest, getuige de vondst van een compleet kerkhof uit die tijd. De roemruchte bokkerijders hadden de grotten ontdekt als ideale vergader- en schuilplaats en tijdens de Franse revolutie zochten vele vluchtelingen, onder wie tal van kloosterlingen, bescherming in het binnenste van de Bemelerberg. De Duitse bezetters vonden de onderaardse ruimten tijdens de Tweede Wereldoorlog erg geschikt om er wapenfabrieken in onder te brengen. Gelukkig hebben zij daarvoor de tijd niet meer gekregen, anders zou het leuke minidorp wellicht zwaar te lijden hebben gehad van oorlogsgeweld.
Langs de oostkant Bemelen en de westkant van de Mettenberg liepen we naar Cadier en Keer. Hier was de eerste rustpost.
We vervolgden ons pad en kwamen daarop bij het boswachtershuis "De Beuk".
Het werd in 1849 gebouwd en werd tot 1938 bewoond door de veldwachters- en boswachterfamilie Beuken. In 1995 is het volledig gerestaureerd. Vanaf het plateau naast het boswachtershuis had je een mooi uitzicht op het kerkdorp Gronsveld.
We vervolgden ons pad naar Eckelrade. Daarna werd koers gezet naar het Savelsbosch. Daarbij liepen we verschillende keren langs ingangen van ondergrondse mergelgroeven. De groeven waren met traliehekken afgesloten. Deze dag liepen we ook talrijke malen langs korenvelden. Korenvelden geven het landschap een meer afwisselend gezicht dan eentonige maïsvelden elders. Vanuit het Savelsbosch hadden we ook enige malen uitzichten op de Sint Pietersberg en Eijsden.
In Sint Geertruid was de tweede rustpost.
Het dorp behoort bij de Gemeente Margraten en bestaat uit de buurtschappen Bruisterbosch, Herkenrade, Libeek en Moerslag. Samen bestaan ze uit ca. 540 huizen en 1420 inwoners. Sint Geertruid en Rijckholt zijn bekend geworden door de ontdekking van de prehistorische vuursteenmijnen in het Savelsbos. In het Savelsbos zijn mooie wandelingen te maken.
Daarna liepen we langs de Bundersberg, de buurtschappen 't Rooth en Gasthuis. Verderop passeerden we het geologisch monument "Groeve Juliana".
De Julianagroeve is een open mergelgroeve met een imposante, enkele tientallen meters hoge wand, waarin allerlei geologische verschijnselen (o.a. "orgelpijpen") te zien zijn.
Langs de oostkant van Eckelrade liepen we weer terug naar Cadier en Keer. Hier was de laatste rustpost.
In de omgeving van Terblijt stond de fotograaf. Op dat moment liepen Coos en ikzelf samen en konden daardoor ook samen op de foto. De foto viel achteraf wat tegen. Van voorgaande jaren waren we gewend, dat er een mooie achtergrond op de foto was. Nu was dit alleen een weiland en wat bomen. Wat wel mooi was, was dat er ook nog een kleine hond opstaat van de wandelaar achter ons.
De totale afstand bedroeg deze dag 26,3 km. Van de 5 uur en 53 minuten dat we onderweg waren geweest, hadden we 48 minuten gerust. Het IVV-nummer was 10905.
|
Henri Floor & Coos Verburg |