|
|
|
|
21e Internationale Kempische Wandeldagen 2004 |
De OLAT organiseerde van 6 t/m 8 augustus 2004 voor de 21e keer de Kempische Wandeldagen. Aan dit 3-daagse wandelevenement kan ook voor 2 dagen of 1 dag worden deelgenomen. Dit jaar was het warm tot zeer warm met temperaturen van 25 tot 31 graden. De eerste en laatste dag was het droog en zeer warm. De tweede dag was het tot half twaalf aangenaam weer. Daarna liep de temperatuur op. De tweede dag kenmerkte zich aanvankelijk door onweerachtig weer. Daarbij heeft het één keer zeer hard geregend.
Op vrijdag 6 augustus 2004 liepen we vanaf de start vanuit Sporthal de Kievit te Geldrop naar het Eindhovens kanaal.
Het dorp Geldrop is bekend sinds 1296. Het dorp maakte deel uit van de gelijknamige heerlijkheid. Deze heerlijkheid viel officieel onder Gelre, maar was omsloten door Brabants gebied. In de loop van de 14e eeuw worden diverse pogingen ondernomen om het gebied bij Brabant te betrekken. Of dit uiteindelijk officieel gelukt is, is niet duidelijk, wel behoort het gebied sinds het begin der 15e eeuw administratief tot de Meierij van 's Hertogenbosch. De gemeente Geldrop telt ongeveer 27.000 inwoners. Sinds de vorige eeuw ontwikkelde Geldrop zich van industriegemeente (textiel en wol) tot woongemeente met eigen werkgelegenheid.
Bij een hondenpension staken we de Hulsterbrug over. Daarna volgden we voornoemd kanaal in tegengestelde richting. Verderop volgden we het fraaie pad langs het riviertje Rul of Kleine Dommel. Vlakbij de Collse watermolen was de eerste wagenrust.
We vervolgden ons pad in de richting van Eindhoven.
Daarbij kwamen we eerst langs en door Tongelre. We liepen hier langs het Trafostation. Verderop liepen we vlak langs de spoorlijn. We hoorden een trein rijden, maar zagen deze niet. Daaruit concludeerden we dat we vrij dicht bij de splitsing waren, waar treinen uit Eindhoven naar Maastricht en Deurne rijden. Tongelre verlieten we door een natuurparkje met grote vijver.
Bij een verkeersplein onder de Ringweg van Eindhoven liepen we even verkeerd. De routebeschrijving gaf aan dat we rechts moesten aanhouden in de richting van Nijmegen/Den Bosch. Op de eerste splitsing wees de richting Nijmegen/Den Bosch inderdaad naar rechts, maar bij de tweede splitsing wees deze naar links. En omdat de tweede splitsing niet vermeld stond meenden we nu links te moeten aanhouden in de richting van de aangegeven plaatsnamen Nijmegen/Den Bosch. We kwamen uit op het terrein van de Technische Universiteit. Hier informeerden we naar de aangegeven letters MMC die verderop in de parkoersbeschrijving stonden. Het bleek dat de letters stonden voor een ziekenhuis. In ons kielzog van verkeerd lopen hadden we drie andere wandelaars meegezogen.
Toen we weer goed zaten, liepen we verder langs de meren IJzeren Man en Karpendonkse Plas. Uit de laatst genoemde0 plas zagen we een man komen met lang haar en een kleine zwembroek aan. Na het wandelbos Eckart staken we de Europalaan over. We staken de Kleine Dommel over en zetten nu koers naar Nederwetten. Verderop liepen we tussen buurtschap Heerendonk en het Heerendonksebos door. Het noordelijkste punt van de wandelroute was buurtschap Stad van Gerwen, dat tegen het Wilhelminakanaal aanligt.
Verder kwamen we door buurtschap Rullen en liepen westelijk langs de plaats Gerwen. In Nuenen was de grote rust. Hier kwam het 25 km parkoers er weer bij. Want wij liepen de nog niet eerder genoemde afstand van 35 km. Hoewel, Coos liep deze dag met een blinde man uit Vught het 25 km parkoers. Vanuit Nuenen liepen we naar buurtschap Het Broek. Dit was het minst mooie gedeelte van de hele 3-daagse. Er was een omleiding voor auto's ingesteld die een groot deel van dit traject volgde en dus heel druk was. Want het was een weg zonder fiets- of voetpad.
Vlak voor buurtschap Het Broek voegde het 15 km parkoers zich bij onze route. De 15 km-lopers kwamen vanuit buurtschap Heiderschoon gelopen. Bij buurtschap Luchen staken we het Eindhovenskanaal weer over en volgden het bosgebied van de Luchense Heide.
In de lus van de 35 km zaten grote open trajecten. Deze trajecten waren veelal zandwegen en hier was het echt bloedheet. Op een gegeven moment kwamen we bij een verzorgingspost, die eigenlijk alleen voor de 80- en 110 km lopers bestemd was. Maar wij werden er toch ook welkom geheten en konden er wat te drinken krijgen. Een bankje in de schaduw deed wonderen en zodoende konden we onze route tot een goed einde voortzetten. Het IVV-nummer was 11499.
Met een GPS-apparaat hebben we elke dag de afstanden van deze driedaagse bijgehouden. Deze dag gaf het apparaat 39,7 km aan. Maar met een keer verkeerd lopen en een eventuele onnauwkeurigheid van het GPS-apparaat moet de tocht toch zeker 38 km lang zijn geweest. Deze langere afstand (dan 35 km) werd min of meer bevestigd met het verhaal van een wandelaar die de 25 km liep en waarbij zijn (of haar) stappenteller ongeveer 30 km aangaf.
Wij zullen echter niet klagen over een te lange afstand. Heel veel jaren hebben we geklaagd dat het parkoers te kort was, dus nu willen we niet klagen dat het te lang was. Je kreeg dus meer waar voor je geld.
|
Henri Floor & Coos Verburg |