|
|
|
|
Met WS78 vanuit Ravenstein |
Op zaterdag 13 december 2003 organiseerde WS78 een 40 km wandeltocht vanuit
Ravenstein. De start was vanuit de voetbalkantine van VV Ravenstein.
Het vestingstadje Ravenstein, gelegen aan de noordrand van de provincie Noord Brabant, is in deze provincie de gemeente met de grootste rijkdom aan kleine kernen. Deze liggen in een krans om Ravenstein heen: Herpen, Huisseling, Neerloon, Deursen, Dennenburg, Demen, Dieden, Keent,Over- en Neerlangel, Grote- en Kleine Koolwijk. Sinds 1 januari 2003 is de gemeente Ravenstein opgegaan in de gemeente “Groot Oss”. Als stichtingsjaar van Ravenstein wordt 1360 genoemd. De toenmalige leenman, Walraven van Valkenburg, liet in dat jaar zijn kasteel verplaatsen van Herpen naar een plaats dicht langs de Maas. Zijn oogmerk was de tolheffing op de Maas beter te kunnen controleren. In 1380 kreeg Ravenstein stadsrechten van Reinout van Valkenburg. Overblijfselen van de oude stad zijn nog de twee middeleeuwse stadspoorten. De Kasteelpoort en de Maaspoort getuigen nog altijd van de vroegere sterkte van de vesting. Zo ook de stadsgracht rond het stadje met fraaie waterpartijen in parkaanleg. De NH kerk is uit 1641 en in 1972 geheel gerestaureerd. De gerestaureerde stellingmolen “De Nijverheid” torent hoog boven de stad uit op het vroegere bastion ‘Utrecht’. De St.Luciakerk, gebouwd in 1735, is een achtkantige barokkerk in Duitse barokstijl (de enige laat-barokkerk in Noord-Brabant).
We verlieten Ravenstein en liepen het eerste gedeelte door een voor deze
streek zo’n karakteristiek polderlandschap. Als eerste kwamen we door
buurtschap Huisseling. We staken de Hertogswetering over en even later
kruisten we bij café "Den Handwijzer" (un echt Brabants kruugske) de
Berghemmerstraat (de weg van Berghem naar Herpen). Even verderop liepen we
langs boerderij Vossenkamp. Deze naam sprak ons aan, omdat er in onze
woonplaats een straat is die zo heet. Daarop bereikten we de Herpse bossen
(Herperduin).
De Herpse bossen is 450 hectare groot. Men treft hier naald- en loofhout, heidevennen, heuvels met zandverstuivingen en vennen aan.
We betraden dit gebied bij camping De Bosrand. We liepen hier vlak langs buurtschap Grote Koolwijk. Ons pad liep hier over heuvels. Voor een dassenburcht daalden we van de heuvels af, om vervolgens na de dassenburcht de heuvels weer te beklimmen. Deze dassenburcht werd ruim een jaar geleden hier naar toe verplaatst, omdat hun vroegere woongebied voorbestemd werd voor plaatselijke industrie.
We bereikten, ook op een heuvel, toren De Havik.
Deze toren was de voormalige brandweertoren. Deze fungeert nu als waarneemtoren voor de vogelwerkgroep uit deze regio. De toren staat op een heuvel met een hoogte van 17½ meter, terwijl de toren zelf 22 meter hoog is. Het is Nederlands hoogste toren uit één stuk.
Vervolgens passeerden we buurtschap Achterste Heide. Daarop werd de soeppost bereikt te Oss. De afgelegde afstand bedroeg hier 10½ km. Vervolgens liepen we naar de Osse Hei. Hier liepen we over een zandvlakte en een terrein van Stivaco, locatie SPG. Dit was een oefenterrein voor graaf-machinisten- leerlingen. Daarna werd koers gezet in de richting Vorstengrafdonk, een nieuw te realiseren industriegebied op de locatie van een oud woonwagenkamp.
In het plan van het nieuw te realiseren industriegebied is een reconstructie van de daar gevonden grafheuvel opgenomen. Deze grafheuvel stamt uit de ijzertijd en was aangelegd over een oudere grafheuvel uit de bronstijd heen. Een replica van het daar destijds gevonden kromgebogen ijzeren zwaard (1933) is te zien in het Jan Cunen Museum te Oss.
Dit gedeelte naar de grote rust was het minst mooie gedeelte van de route, temeer omdat we hier 3 km lang op korte afstand van de A50-snelweg liepen. Na afloop van de wandeling spraken we één van de twee parkoersarchitekten. Hij zei dat, toen de tocht werd gemaakt, het te realiseren industriegebied niet via een aantrekkelijker route was over te steken dan nu wel mogelijk is.
De grote rust was op 18 km bij Eeterij ’t Bomenpark” te Heesch, een rustplaats midden in een bomenpark, maar wel op korte afstand van de A50- snelweg. In dit bomenpark zijn een divers aantal soorten bomen kunstmatig geplant en als zodanig gedijen tot een aansluitende natuur, waar rust en balans uitstraalt. In dit bomenbos stonden groene ijzeren paaltjes met een verklarende tekst. Opvallend daarbij waren de paaltjes, waar wel een verklarende tekst opstond, maar waar geen boom of plant bij stond.
Na de rust kwamen we door het natuurgebied “De Hooge Vorsel”, het noordelijkste puntje van de Peelhorst.
In natuurgebied "De Hooge Vorsel" is een breuklijn in de aardkorst, die loopt van Roermond via Utrecht/Alkmaar naar Groot Brittannië. De aardkorst op deze breuklijn is nog steeds in beweging, getuige de lichte aardschokken in 1932 en 1992.
Na het oversteken van de S30 betraden we boswachterij Nistelrode, als
onderdeel van natuurgebied De Maashorst. Dit bosgebied diende in de Tweede
Wereldoorlog als vliegveld. Nu maakt het deel uit van het natuurgebied “De
Maashorst” en enige malen liepen we nog over de betonnen restanten van de
start- en landingsbanen. Mede door de rust kent dit gebied nog een groot
aantal dassenburchten.
Voor buurtschap Mun kruisten we de N321 en even later kruisten we de A50- snelweg. Daarna kwamen we terug in het gebied "Herperduin". Vervolgens werd de koffiepost bereikt op 27 km te Schaijk. Dit was vlak op de grens met de voormalige gemeente Ravenstein.
In het Herperduin liepen we een tijdlang langs de afrastering van een begrazingsgebied. Verderop kwamen we langs het Klompven en werd nog een zandverstuiving gekruist.
Op 32 km werd de fruitpost bereikt in het buitengebied van de plaats Herpen. We staken de A50-snelweg nog eens over (de 3e keer van in totaal 4 keer) en liepen langs de westrand van Herpen. Buiten Herpen staken we bij café en camping "De Brug" de Hertogswetering over. Voordat Ravenstein weer werd bereikt, kwamen we nog door buurtschap Huisseling.
In Ravenstein stond, verlicht met allemaal kleine lampjes, de afbeelding van een ree voor een (arre)slee. In het centrum van Ravenstein zagen we wel de mooie feestverlichting. Maar voor de gebouwen was het te donker om deze in het donker goed te kunnen zien. Het was al vijf uur geweest en in deze tijd van het jaar is het dan donker. We kwamen tweemaal door twee verschillende stadspoorten. Ook zagen we op afstand nog molen De Nijverheid. Rond half zes werd moe maar voldaan de kantine van de voetbalclub bereikt na 8¼ uur lopen, alwaar de finish was.
Ik had u nog niet vertelt dat het deze dag regende. Hoewel er maar één bui viel, duurde deze wel de hele dag. Daardoor hebben we de gehele dag in de regenkleding gelopen. Door de hoge maximale temperatuur (12°) voor de tijd van het jaar liepen enkele wandelaars in de korte broek. Het was jammer dat de parkoersbeschrijving enige malen te wensen overlieten. Of de parkoersbeschrijving was op sommige punten niet juist, of de tussenafstanden klopten niet altijd. Op de ingetekende route, die we na afloop kochten, bleek dat de nummers niet klopten met de parkoersbeschrijving. Maar er zijn maar weinigen die de parkoersbeschrijving zo intensief bestuderen als wij dat doen. Bovendien was dat aantal kleiner dan normaal vanwege de nattigheid. Het was echter over het algemeen een mooie tocht geweest. Er waren 308 deelnemers. Het IVV-nummer was 16968.
| Henri Floor & Coos Verburg |