|
|
|
|
16e Heuvelland wandelvierdaagse 2003 |
Dit jaar werd voor het eerst het 14 km parkoers losgekoppeld van de 28 km en de
42 km. Daardoor hadden de 28 km en 42 km lopers geen last van de 14 km lopers en
omgekeerd. Ik liep dit jaar het 14 km parkoers. Ik was herstellende van een
blessure aan mijn rechterkuitbeen en moest het nog rustig aandoen op advies van
mijn fysiotherapeut. Coos liep het 28 km parkoers.
Het 14 km parkoers was op donderdag 7 augustus 2003, op de kaart gezien, een lengte parkoers. De heenroute en de terugroute lagen relatief dicht bij elkaar. Na de start liepen we in de richting van Terblijt. Maar nog voor de bebouwde kom sloegen we af en dwaalden, veelal over smalle, verharde wegen naar Wolfshuis. Voor de Van Tienhoven molen sloegen we af, maar kregen nog wel verschillende malen uitzicht op de molen.
De Van Tienhovenmolen is de enige Nederlandse molen die vrijwel geheel uit mergelblokken is opgebouwd. Het is een bovenkruier, een type windmolen, gebouwd in 1855. De molenwieken hebben al die tijd gefunctioneerd, het maalwerk was van 1956 tot 2001 afwezig. De laatste eigenaar, een kunstschilder, wilde de molen als atelier gebruiken en verkocht het molenwerk. In deze toestand kreeg Het Limburgs Landschap de molen in 1956/57 in eigendom. Meteen vond een eerste restauratie plaats. Bij de heropening van de herstelde molen, kreeg de molen zijn huidige naam: Mr. dr. P.G. van Tienhovenmolen. Vernoemd naar een van de grondleggers van de Nederlandse natuurbescherming.
Een opvallend onderdeel van de molen is een moordkruis uit 1417 dat in de muren is ingemetseld. Oorspronkelijk stond deze bij een waterput in het nabijgelegen Gasthuis.
Het kruis herinnert aan de moord op Claes Goltsmet, die in 1417 beheerder was van een gasthuis in de buurt en door zijn gasten vermoord werd. In 2000 en 2001 is de molen gerestaureerd en weer voorzien van een maalwerk.
Daarna dwaalden we over veldwegen naar buurtschap
Groot Welsden. Vlak voor Hotel Groot Welsden sloegen we af en volgden een heel
smal pad langs een grasveld.
We zagen de toren van het Amerikaanse oorlogskerkhof waar 8301 slachtoffers van de 2e wereldoorlog begraven liggen. Deze toren staat dominant te pronken in dit gebied.
Het grondgebied van de Amerikaanse militaire begraafplaats in Margraten - ruim 26 hectare voormalig akkerland - werd op 13 september 1944 bevrijd door eenheden van de 30e Infanterie Divisie van het Eerste Amerikaanse leger tijdens de opmars naar de Roer in het Duitse Ruhrgebied. Deze begraafplaats was een van de eerste begraafplaatsen waar in Duitsland gesneuvelde Amerikaanse militairen werden begraven. Op 10 november 1944 nam het Negende Amerikaanse leger de begraafplaats in gebruik. De Nederlandse regering had daarvoor de grond in eigendom genomen en deze vervolgens voor eeuwig voor dit doel beschikbaar gesteld.
Voor de vorm van de begraafplaats en het monument, zoals deze sinds 1960 van verre herkenbaar zijn, hebben de architecten Shepley, Bulfinch, Richardson and Abott uit Boston (Massachusetts) getekend. De bronzen groep voor de toren is ontworpen door Joseph Kiselewski uit New York City, terwijl zijn stadgenoten Clarke, Rapuano en Halleran voor de aanleg van alle groen tekenden. De begraafplaats werd ingewijd op 7 juli 1960.
We bereikten Margraten over een lange, enigszins stijgende weg met veel vals plat. In Margraten was de rust- en stempelpost vlak bij een supermarkt. Wij besloten hier een pak melk te kopen. Toen we het opdronken op een bankje, was het hier lekker rustig en koel in vergelijking met de officiële rustpost. We liepen door het centrum van Margraten en liepen langs een standbeeldje dat een militair met geweer voorstelde en de grote dorpskerk.
De gemeente Margraten bestaat uit de kerkdorpen Margraten, Cadier en Keer, Bemelen, Sint Geertruid, Mheer, Noorbeek Banholt, Eckelrade en Scheulder. Voor de gemeentenaam Margraten werd bij de gemeentelijke herindeling in 1982 gekozen vanwege de grote bekendheid van deze naam door de aanwezigheid van de Amerikaanse militaire begraafplaats.
De tot de gemeente Margraten behorende gehuchten zijn Bergenhuizen, Bruisterbosch, Gasthuis, Groot Welsden, Herkenrade, Honthem, Hoogcruts, Klein Welsden, Libeek, Moerslag, 't Rooth, Schey, Schilberg (gedeelte), St. Antoniusbank, Terhorst, Terlinden (gedeelte), Termaar, Ulvend, Vroelen, Wesch en Wolfshuis.
De gemeente heeft een oppervlakte van 5.770 hectare. Lengte van de wegen buiten de bebouwde kom 189 km en binnen de bebouwde kom 53 km. De gemeente telt 217 rijksmonumenten en 60 gemeentelijke monumenten. De oppervlakte van bossen in gemeentelijk bezit is 58,85 ha.
We verlieten Margraten weer. We zagen in veel voortuinen pijpen, die in de grond
zaten en bij de stoep boven de grond kwamen vanwege waterafvoer. We hadden
verschillende keren doorkijkjes op de heenroute en zagen wandelaars, die nog op
de heenroute waren. Opnieuw kwamen we door buurtschap Groot Welsden (zo groot is
Groot-Welsden). In het zicht van de Van Tienhoven molen sloegen we af en liepen
nu naar buurtschap Gasthuis en kwamen langs café Plateau.
Langs de westkant van Terblijt liepen we in de richting van Berg. Hier was de aansluiting met het 28 en 42 km parkoers. Hier stond ook de 4-daagse fotograaf. Daarna was er nog een steile klim alvorens de finish werd bereikt. Het was deze dag ondanks de vele verharde wegen een mooi parkoers. Hoewel de startmogelijkheid vervroegd was naar 6.45 uur, vanwege de voorspelde hitte van 35 graden, waren wij om 7.30 uur gestart. Het IVV-nummer was 10905.
|
Henri Floor & Coos Verburg |