Vorig Euraudax verslag Volgend Euraudax verslag Terug naar het overzicht van alle Euraudax wandeltochten Terug naar de homepage van Henri Floor 100 km Euraudax wandeltocht te Beveren-Leie in België
Dit is het wapen van Waregem Dit wapen is te vinden op de lokatie www.ngw.nl/indexgb.htm Deze site is mogelijk gemaakt door de Bank Nederlandse Gemeente te Den Haag In het weekend van zaterdag 28 en zondag 29 april 2001 organiseerde Euraudax een wandeltocht vanuit Beveren-Leie te België. Deze plaats ligt globaal in zuidelijke richting ter hoogte van Maastricht en in westelijke richting ter hoogte van Cadzand in Zeeuws-Vlaanderen. Een grote plaats in de buurt is Kortrijk.
 Het arrondissement Kortrijk omvat twaalf gemeenten in het zuiden van de provincie West-Vlaanderen, waaronder Waregem. Deze provincie vormt een van de vijf provincies in Vlaanderen, de Nederlandstalige regio binnen het federale België. Het arrondissement Kortrijk paalt aan de Vlaamse arrondissementen Ieper en Roeselare, aan de Waalse arrondissementen Tournai en Mouscron, en aan de landsgrens met Frankrijk.
De start was vanuit ‘t Klokhuis, aan de Kerkdreef 23. Hier was een grote zaal waar veel ruimte was. Bij de inschrijving kreeg je naast je startbewijs ook een gratis T-shirt met daarop vermeld de naam, afstand en datum van deze tocht. Om 14.00 uur was de start van het 25 en 100 km parkoers. Er waren 84 deelnemers waarvan er 13 het 25 km parkoers liepen. Opvallend in dit gebied zijn de vele kleine kapelletjes die je hier ziet. Zo kwamen we langs een kapelletje met de naam Vrouwen van St. Marten. Verderop was een kapelletje verbouwd tot elektriciteitshuisje. De eerste 25 km was een lus zodat we niet echt ver van de start afkwamen.
Na het plaatsje Deerlijk kwamen we door Harelbeke met een groot meer behorend tot het natuurgebied De Gavers. Op het meer zagen we zeilboten en surfers. Een gedeelte langs het meer voerde ons pad in tegengestelde richting van een veldloop. Enige malen hielden we stil om een groep hardlopers voorrang te geven. Bij de Gavermolen was een eerste verzorgingspost op 8,7 km.
Het Provinciaal Domein De Gavers ligt op het grondgebied van de gemeenten Harelbeke en Deerlijk in het zuiden van West-Vlaanderen. Het vormt met zijn meer dan 150 hectaren een belangrijke groene long voor de regio Kortrijk, met de nadruk op natuur en stille recreatie.
 Dit is het wapen van Anzegem, waartoe Tiegem ook behoort Dit wapen is te vinden op de lokatie www.ngw.nl/indexgb.htm Deze site is mogelijk gemaakt door de Bank Nederlandse Gemeente te Den Haag Ik was de tocht gestart op een nieuw paar steunzolen, maar al bij deze eerste wagenrust werd snel gewisseld naar de oude steunzolen. Bij elke wagenrust kregen we wat te drinken. Er was keuze tussen spa, cola, sinas en platwater. Achter de betekenis van platwater, kwamen we eigenlijk pas na afloop van de tocht. Het tegengestelde van platwater is namelijk water met bobbeltjes. We vervolgden ons pad en liepen nu langs een aantal buitens, met de omschrijving "Goed". De eerste keer was dat hoeve Goed Rozendale. Daarna volgden we even de Leie. Dit was een vrij breed water (ongeveer de breedte van het Amsterdam-Rijnkanaal). Opnieuw kwamen we langs een hoeve, hier Goed Te Beaulieux genaamd. De eerste vermeldingen van hoeve Goed Te Beaulieu dateren uit het jaar 965.
Daarna voerde ons pad om het Gemeentelijke Natuurreservaat "De Zavelput" met bijbehorend meertje. Dit meertje was één van de vier afbeeldingen die op ons diploma was afgebeeld, wat we na afloop kregen. Op 16,1 km was de tweede wagenrust.
 De zavelput bij het Goed te Beaulieu (eeuwenoude hoeve die tot de Frankische tijd terug klimt) is de waterplas die ontstaan is uit een zandwinning. Bij de stopzetting van de ontginning in 1986 heeft de gemeente het 5 ha groot gebied aangekocht. De put werd gevoed door grond en regenwater en werd een interessante vijverbiotoop. Aan de noordoostzijde ontwikkelde zich een wilgenzoom met vlak daarvoor een lisdoddenvegetatie (inheemse moerasplanten). Gelegen langs de Leie heeft de Zavelput een gunstige ligging daar de vogels meestal de rivieren volgen voor de winter en zomertrek. Vanuit de kijkhut kon je een bonte verzameling watervogels zien, zoals tafel-, kuif-, krak- en slobeend of een blauwe reiger.
Verschillende keren kwamen we bordjes van uitgezette fietstrajecten tegen. Onder andere van het Kerkwegelpad en het 44 km lange Mandelpad. Opnieuw liepen we langs de Leie. Een groot verkeersbord voor scheepvaartverkeer op de Leie gaf een splitsing aan. Rechtdoor was naar Gent en linksaf was het Kanaal Roeselare-Leie. We staken de Leie over om een lus van ongeveer 3 km te lopen door een natuurpark te Ooigem. We liepen langs een omgracht kasteel. Het water van de gracht was zo hoog, dat het water over ons wandelpad sijpelde. We kwamen nog langs een monument, voorstellende een kanon uit de eerste wereldoorlog. De overige aangetekende informatie over dit monument is door zweet op het papier vervaagd en niet meer te lezen. Op 24,4 km werd de eerste grote rust bereikt, eveneens in 't Klokhuis. Hier beëindigden 13 wandelaars het 25 km parkoers. Na een broodmaaltijd met soep werd na 24 minuten de tocht vervolgd. Opnieuw kwamen we langs enige Goederen te weten Goed Ter Hellen en Goed Ter Molenstraat. Enige malen zagen we in de verte bliksemflitsen, maar de bijbehorende donderslagen hoorden we niet. De tocht voerde door de plaatsen Vichte (met verzorgingspost op 32,9 km) en Ingooigem (met verzorgingspost op 40,7 km) naar Tiegem. Hier was op 45,6 km een grote rust van 59 minuten. Hier kregen we een warme maaltijd met soep, frites met vlees en abrikoos en nog een nagerecht. Het was vrij warm in de eetzaal. Toen we na afloop onze tassen opzochten bleven we in dat andere lokaal, omdat het daar ruim en rustig was en we geen last hadden van rook.
Dit is het wapen van Leupegem Dit wapen is te vinden op de lokatie www.ngw.nl/indexgb.htm Deze site is mogelijk gemaakt door de Bank Nederlandse Gemeente te Den Haag We vervolgden ons heuvelachtig parkoers en kwamen nu door Kaster en Elsegem. Regelmatig hadden we panorama's waarbij in het donker de talrijke lampen van lantaarnpalen duidelijk opvielen. Hier in Elsegem was op 54,5 km een wagenrust. Daarna liepen we een tijd lang langs de Schelde in de richting van Oudenaarde. In Leupegem was op 62,3 km een wagenrust. Op 70,0 km was opnieuw een grote rust van 50 minuten. Hier kregen we een ontbijt. Daarna was op 77,0 km een wagenrust te Lede bij Wannegem. In café Handelshuis te Nokere was de laatste grote rust van 20 minuten. Hier werd helemaal duidelijk dat we niet om de geplande tijd van 10 uur op zondagochtend zouden aankomen, want de achterstand bij vertrek uit Nokere bedroeg 15 minuten. We konden hier niet over onze tassen beschikken, hoewel dat was aangegeven in de informatiefolder. Daardoor kon ik niet over mijn zonnehoedje beschikken voor de vele zonneschijn om mijn ogen beter te kunnen beschermen. Wel had ik een zuidwester bij me voor de verwachte regen die niet kwam. Maar een zuidwester vond ik ook weer zo raar staan om deze op te zetten. Ook nu het weer licht was geworden hadden we regelmatig fraaie vergezichten. De voorlaatste wagenrust was op 87,6 km te Waregem bij een Amerikaans kerkhof. Hier had Coos het moeilijk en zei ze dat ze overwoog uit te vallen. Nu besloot ik Coos extra goed in de gaten te houden, want we liepen (ook) deze tocht niet altijd samen.
Dit is het wapen van Wannegem Dit wapen is te vinden op de lokatie www.ngw.nl/indexgb.htm Deze site is mogelijk gemaakt door de Bank Nederlandse Gemeente te Den Haag Dit Amerikaanse militaire kerkhof is het kleinste in Europa en meteen ook de enige Amerikaanse begraafplaats in België uit de eerste wereldoorlog. Het stijlvolle Flanders Field American Cemetery and Memorial telt 368 zerken in wit marmer uit Carrara en ligt in een mooi verzorgd park van twee hectare. Op 30 mei 1927 vloog Charles Lindbergh over deze begraafplaats in zijn Spirit of St. Louis om zijn gevallen landgenoten te groeten en ' poppies ' over hun graven uit te strooien. Dit gebeurde 9 dagen na zijn historische vlucht over de Atlantische oceaan. De architect van de begraafplaats is Dr. Paul P. Cret uit Philadelphia, Pennsylvania. Vanaf de mooie ijzeren poort aan de ingang leidt een kleine, met linden afgeboorde laan naar de 'Memorial Chapel' in het midden van het domein. Links kom je langs de Visitor’s Room en rechts langs de vlaggenmast, waar dagelijks de Amerikaanse vlag wordt gehesen, op een 15 meter hoge mast. Op het einde van de kleine laan leiden treden naar de hoek van een verzonken grasplein, met in het midden een indrukwekkende kapel. Bij het betreden van de kapel vindt men de namen van 43 Amerikaanse soldaten, die in een naamloos graf rusten, gebeiteld in rozig getint marmeren panelen. Parallel, langs iedere zijde van het lager gelegen groen, hebben we vier identieke verdelingen van de begraafplaats. Vanuit het midden leiden stapstenen naar de drie andere hoeken, naar een kleine met bomen omzoomde ruimte, waar een versierde urne op een voetstuk rust, met daarin gesculpteerd de kentekens van de vier Amerikaanse divisies welke in België gestreden hebben (27-30-37-91 divisies). De vier identieke verdelingen tellen elk 92 graven in witte marmer. 21 van deze 368 graven bergen de lichamen van onbekende soldaten. Telken jare tijdens de Memorial Day plechtigheid wordt een gedicht voorgedragen, geschreven door de Canadees Lt. Kol. John McCrae in de loopgraven tijdens de oorlog. Dit park van 2 ha werd pas officieel ingehuldigd op 08 augustus 1937. De grond werd door Waregem aan de Verenigde Staten geschonken. De Amerikanen betalen het onderhoud. Jaarlijks vindt hier op Memorial Day (op de zondag dichtst bij de laatste maandag van de mei-maand) een ontroerende plechtigheid plaats.
 Bij de kerk Nieuwenhove te Waregem was de laatste wagenrust op 93,7 km. De totale afstand bedroeg 99,9 km. We kwamen om 10.15 uur aan bij de finish. Het was een hele zware tocht geworden door het heuvelachtige parkoers. Ook de kasseienwegen waren zware trajecten geweest. Alle 71 deelnemers hadden de tocht uitgelopen. Onder hen waren ongeveer 15 Nederlanders. Drie deelnemers werden gehuldigd omdat ze een gouden arend behaalden. Eén Nederlander behaalde zijn eerste gouden arend. Eén Belg kreeg de gouden arend voor de zesde keer en een andere Belg behaalde dit voor de 8e keer. Alle drie kregen ze een fraaie beker. Bovendien werd de verst weg komende deelnemer gehuldigd. Dit was een Duitser die 600 km ver weg woonde (even boven Hannover). Deze tocht werd voor de 4e keer georganiseerd vanuit Beveren-Lei. Omdat de voorlaatste tocht in 1996 werd georganiseerd dachten velen dat deze tocht voor de eerste keer uit Beveren-Leie werd georganiseerd. Er was een man die niet meeliep, maar op elke rustpost video opnamen maakte. Wij werden door iemand van de organisatie zowel van station Harelbeke opgehaald voor de tocht begon, en na afloop van de tocht werden we weer naar het station teruggebracht. Het was gedurende de gehele tocht vrijwel droog gebleven. Slechts enkele keren druppelde het licht.
naar de top van deze pagina

Henri Floor & Coos Verburg