Het Krijtlandpad

datum	vrijdag 29 oktober 1999
traject	Maastricht - Camerig
afstand	± 30 km

Rond kwart over acht begonnen wij aan dit pad bij de Sint Servaasbrug over de Maas. De vorige avond hadden wij de eerste km van dit pad vanaf het NS-station Maastricht al gelopen. Toen waren we onderweg naar ons overnachtinghotelletje dat op ongeveer 2½ km van het NS-station lag. Na nog geen km lopen was al een omleiding noodzakelijk. Het doorgaande pad langs de Maas was ook voor wandelaars afgezet. De omleiding had te maken met omvangrijke nieuwbouw die hier plaatsvindt. Daarna kwamen we langs en gedeeltelijk onder de Gouvernementsgebouwen door. Vervolgens kwamen we bij het natuurpark Kleine Weerd. Dit park doorkruisten we geheel. Er lag veel paardepoep op de grond, maar paarden troffen we niet aan.
We zetten koers naar Gronsveld, maar lieten dit plaatsje toch links liggen. We volgden 2 km een grintweg en kwamen uit in Oost Maarland. Hier werden we gepasseerd door een oude auto, een chevrolet uit 1934. Even verderop dronken we koffie in café De Oude Hoeve van Berthy en Aal. Binnen stond een bruidegom klaar om in de oude auto te stappen, De auto deed dienst als bruidsauto. We verlieten Oost Maarland en liepen nu door natuurgebied de Eysder Beemden. We kwamen langs een paar meertjes. Het zicht was helaas nog slecht vanwege de mist, maar de zon deed zijn best om door de mist heen te prikken. Zowel de Kleine Weerd als de Eijsder Beemden zijn nieuwe natuurgebieden, gelegen in een gekanaliseerd en gestuwd deel van de Maas. Bij de overstromingen zoals die van 1993 en 1995 staan echter grote delen onder water.
Doordat we niet tijdig genoeg het pad langs de Maas verlieten, misten we een traject door het centrum van Eysden. We zagen wel weer snel markeringen. Daarna zetten we koers naar Mariadorp. We staken de A2-snelweg over en volgden nu veelal veldwegen. We kwamen uit bij camping De Bosrand. Hoewel het pad niet vlak langs de hoofdingang van de camping liep, besloten we hier even van de route af te gaan. In het restaurant van de camping deden we ons tegoed aan koffie en broodjes. Op ons tafeltje stonden kaarsen in de vorm van Limburgse vlaaien.
Gesterkt en gelaafd begaven we ons weer op pad. De zon brandde op onze body’s, waardoor we in onze T-shirts verder konden lopen. En dat voor eind oktober. In Libeek hadden we nog een rust op een muurtje van een tuin bij een huis. We liepen verder langs Libeek over veldwegen. We kwamen op deze zonnige dag geregeld wandelaars tegen. In Mheer wierpen we nog een blik op het kasteel dat gerenoveerd werd. Opnieuw liepen we over veldwegen, nu naar Noordbeek toe. We hadden opvallend veel vergezichten. Bij boerderij de Kwakhaag hadden we op een bankje nog een rust.
Bij Schilberg troffen we een echtpaar met een jong kind. Zij vonden dat hun 4 km lange rode paaltjesroute wel erg lang duurde. Later bleek dat er twee rode paaltjes routes elkaar raakten. En zij waren verder gegaan met de andere rode paaltjesroute. We kwamen uit in Slenaken. We verlieten Slenaken in de richting van Eperheide. Dit leverde weer een aantal fikse klimmetjes op. Even voor Eperheide sloegen we af en dwaalden door het Hoge en Lage bos op korte afstand van de Belgische grens, Via Terziet bereikten we Camerig. Hier sloegen we van de hoofdroute af en in Epen stapten we op de bus naar Maastricht.

Henri Floor & Coos Verburg