|
Amsterdam-Hoorn vernieuwd |
We liepen een plaats in waar we nog nooit van gehoord hadden. Dat was de plaats Hobrede. Op menige atlas zal deze plaats ontbreken. Net toen we de plaats betraden zagen we een leuk huis te koop staan en meteen flitste het door ons hoofd van hoe kan men in zo'n leuk plaatsje nou zijn huis te koop aanbieden. De weg maakte een bocht naar links. Links stonden huizen en rechts lagen weiland, op één plek na. Hier was een ophoging met bomengroei er om heen. Dit kon naar onze mening maar één ding zijn. We bleken ook gelijk te hebben. Het was een begraafplaats. Opvallend op deze begraafplaats was dat er maar weinig grafstenen lagen. De meeste plaatsen op dit met grind opgevulde terrein waren voorzien van paaltjes met nummers.
Amsterdam-Hoorn vernieuwd
Maar voordat we hier kwamen tijdens onze wandeling waren we in Amsterdam Noord gestart op de 40 km lange tocht van Amsterdam naar Hoorn. Als één van de laatste waren we op deze recreatieve tocht gestart, een tocht die ons naar Hoorn zou leiden. Meteen in het begin dachten we dat we al verkeerd liepen. Dat kwam doordat de routebeschrijving niet begon op de plaats waar we hadden ingeschreven maar enige honderden meters verderop. Omdat de hele tocht goed gepijld was, was ook de roete naar het officiële startpunt gepijld. Door de wijken Buiksloot, Tuindorp Oostzaan en Kadoelen verlieten we Amsterdam en liepen daarbij door straten met namen als Sneeuwbalstraat en Stoombootweg.
Natuurgebied Het Twiske
Langs Landsmeer liepen we het natuurgebied Het Twiske in. Dit is een groot uitgestrekt gebied met vele sloten en plassen met rietkragen. Voor een grote plas over de gehele breedte van het asfaltpad stonden de bemoedigende woorden "Kom op". Bij het Breekpunt, een soort botenhuis met jachten er omheen, hadden we 5 km afgelegd. Op een gegeven moment liepen we over een weg, waarop aan beide zijden brede sloten uitkwamen. Hier zaten langs de kant van de dijk smalle stangen op enige afstand en onwillekeurig dachten we dat dit bevestigingspunten moesten zijn voor een kluunplaats voor schaatsers. Op 10 km bereikten we de eerste verzorgingspost. Hier konden we zoveel boterhammen nemen als we wilden en ook kregen we hier te drinken. Het was een koude dag, aanvankelijk zo'n graad of vijf. Het woei vrij hard en we hadden de wind tegen. Daarom was het voor ons niet zo aantrekkelijk om hier lang te blijven blauwbekken. Verder liepen we. Eerst een stuk langs de spoorlijn Zaanstad-Purmerend. Later op de dag zouden we over deze spoorlijn weer huiswaarts rijden. Kluunplaats voor kanoërs
We staken voornoemde spoorlijn over en kwamen toen bij de Wormer. Hier was een "kluunplaats" voor kanoërs. Door het poldergebied De Wijde Wormer liepen we naar Neck, dus niet meer zoals vroeger over de 7 km lange Neckerweg. We staken de Noorderganssloot over en volgde deze naar Purmerend. Daarbij liepen we langs tientallen woonboten. Even voor Purmerend liepen we langs het Noord Hollands Kanaal. Hier werden we op 18 km door de eerste prestatieloper ingehaald. Deze wandeltocht, van Amsterdam naar Hoorn, werd naast het recreatieve gedeelte ook voor prestatielopers georganiseerd. Het recreatieve gedeelte is ontstaan uit de prestatietocht. Door het dalende aantal prestatielopers heeft men een aantal jaren geleden deze tocht ook voor recreatieve wandelaars opengesteld. En met sukses. Want van de 115 deelnemers waren 75 recreatieve wandelaars. Maar goed, we waren in Purmerend gebleven en waren daar door de eerste prestatieloper ingehaald. In het begin keken we nu regelmatig om om te kijken waar de rest bleef. Maar die kwam vooralsnog niet. Nadat we het Noord Hollands Kanaal waren overgestoken wees een pijl naar rechts met de tekst RUST. Gezien het grote aantal verzorgingsposten op deze tocht besloten we door te lopen.
Na een half uur passeerde de tweede prestatieloper
Langs de Beemsterringvaart verlieten we Purmerend. We staken nog een voetgangers- en fietsbrug over en op 20 km was de tweede verzorgingspost. Hier was het ongeveer dat pas de tweede prestatieloper ons passeerde. Op deze verzorgingspost deden we ons eveneens te goed aan boterhammen en een bekertje thee. Net buiten Purmerend verlieten we de Beemsterringvaart. Nu liepen we naar Hobrede toe en tussen deze plaats en de voorgaande verzorgingspost passeerden ons de meeste prestatielopers. Opnieuw kwamen we bij de Beemsterringsvaart. Langs het Jacobus Boumangemaal bereikten we het plaatsje Oosthuizen. Hier hadden de huizen prachtige gevels. Langs een grote, oude Nederlands Hervormde kerk verlieten we Oosthuizen. Net buiten Oosthuizen was op 28½ km de derde verzorgingspost. Het was de hele ochtend wisselend zwaar- en halfbewolkt weer geweest.
Het KNMI had toch gelijk, er is een bui gevallen.
Maar nattigheid had dit tot op heden niet opgeleverd. Maar nu dacht een bui er anders over. Toen de bui los brak zagen we verderop alweer blauwe lucht en vonden het de moeite niet waard om de regenbroek aan te doen. Daar hadden we later wel spijt van, want onze trainingsbroek was bij de knieën net iets natter geworden dan wenselijk. Maar het woei nog steeds hard en daardoor waren de trainingsbroeken spoedig opgedroogd. Bij Beets liepen we eerst onder de A7 door, staken een vaart over via een brug en liepen opnieuw onder de A7 door. Bij de N247 (Edam-Hoorn) aangekomen volgden we deze. Deze weg volgden we zo'n 3 km naar Scharwoude. Hier was op 35½ km de derde verzorgingspost. Nu volgden we enige km's over rustige asfaltpaden. Spoedig nadat we de spoorlijn van Heerhugowaard naar Hoorn hadden overgestoken was de finishlijn. Even voor de laatste prestatieloper liepen wij over voornoemde lijn. Hier was het nog een halve km naar de kantine van Sportcomplex De Blauwe Berg aan Het Keern. Hier meldden we ons af en praatte nog wat na met zitteblijvers. Alles bij elkaar was het best een aardige tocht geweest met een goede bepijling en prima verzorgingsposten. Afgezien van die ene genoemde bui was het mooi wandelweer geweest met veel wind.
 |
Henri Floor |