Goed voorbereid ging ik op weg naar mijn eerste 125 km Euraudax wandeltocht op zaterdag 3 april 1993. De start was in Hotel Merks in Roosendaal, op ongeveer 5 minuten loopafstand van het station. Bij aankomst waren er al wandelaars aanwezig, maar ik was zeker niet de laatste. Mijn startnummer was 29 terwijl er 62 wandelaars van start gingen. Onder de deelnemers waren ook Belgen, Duitsers en Engelsen. Voordat we van start gingen, hield de organisator nog een praatje over de goede gang van zaken tijdens de wandeltocht.
Om 12 uur gingen we met goed weer van start. Het eerste gedeelte liepen we door Roosendaal. Daarna kregen we een mooi gedeelte door de Rucphense heide. Aan het einde van het bos hadden we in de gemeente Rucphen onze eerste wagenrust. Dit was op 12 km. Vanwege het mooie weer ging hier m'n trainingsjasje uit. We liepen door Rucphen en staken de E 312 over. Hier liepen we langs het vliegveldje Seppe. Hier zagen we wat kleine vliegtuigjes laag over scheren. Door Bosschenhoofd en de bossen van Pagnevaart kwamen we in Oudenbosch aan waar we onze eerste caférust hadden in sporthal de Beuk op een afstand van 23 km. Hier konden we over onze tassen beschikken. Na 25 minuten rust gingen we verder.
Tien kilometer slingerden we nu verder, om het plaatsje Standdaarbuiten en over de A 17. Bij de eerste boerderij na de A 59 hadden we onze tweede wagenrust in de gemeente Fijnaart. Nu volgde een stuk van elf kilometer of was dit soms een schapentocht. De nodige schapen en lammetjes wilde zich hier laten horen dat ze waren. We liepen hier ook enkele kilometers langs een oude muur van ± 50 cm hoog met daar achter weiland. Door oud Willemstad bereikten we hier onze eerste grote rust. Hier hadden we een warme maaltijd. Het liep hier niet allemaal zo vlekkeloos. Toen de mensen aan de eerste tafel hun soep en warme maaltijd op hadden, moesten de mensen aan de laatste tafel nog met de soep beginnen.
Inmiddels was het tijdstip aangebroken om weer verder te gaan en buiten was het ook donker geworden. We trokken onze jassen en reflectie-vesten aan. Nu liepen we naar de Haringvlietbrug. Hier liepen we op het fietspad en bereikten in Numansdorp onze derde wagenrust. Doordat het donker was en de omgeving onbekend, was het moeilijk oriënteren waar je liep. In Strijen op 63 km hadden we onze vierde wagenrust. Vijf kilometer verderop, ook in de gemeente Strijen hadden we onze derde caférust. Zo in de nachtelijke uurtjes werd er weinig gesproken, alleen het hoognodige om elkaar maar wakker te houden. Inmiddels waren er al drie mensen uitgevallen.
Op 79 km hadden we onze vijfde wagenrust in het plaatsje Zwanengat gelegen aan de Binnenbedijkte Maas. Op de volgende caférust werd ons van tevoren al gewaarschuwd dat het erg klein was en met het verzoek om niet te dringen bij binnenkomst. Deze rust was in 't Jagertje aan de Stougjesdijk te Greup, gemeente Oud Beijerland. Hier werden we vlot bediend en iedereen kon toch nog zitten.
Om 5.13 uur vertrokken we hier vandaan en hadden toen al 87 km afgelegd. Nu nog de Heienoordtunnel door. Voorbij de tunnel bereikten we een mooi stukje natuur, de grienden van Rhoon. Op één van de parkeerplaatsen hadden we onze zesde wagenrust en het was al licht geworden. Een mooi stukje natuur hier onder de rook van Rotterdam en waar de hazen tikkertje aan het spelen waren. Nu nog onze tweede grote rust in Restaurant Deltapoort in Rotterdam. Voor dat we hier aankwamen liepen we langs oude boerderijen en huizen van Rotterdam. Het ontbijt in Deltapoort was een lopend buffet en je kon zoveel nemen als je wilde. Bruinbrood, wit brood, bolletjes, beschuit, koffie etc. Als iets op was, werd het snel bijgevuld. Hier heb ik nog een blaar door laten prikken, ik was er te moe voor om het zelf te doen. Maar na 106 km gelopen te hebben denk je wel aan andere dingen, dan om bij jezelf weer een blaar door te prik ken.
Met wat regen liepen we verder. Paraplu’s gingen op, maar regenpakken aan was niet nodig. Nu nog de laatste loodjes, ons rest nog 19 km af te leggen. Menigeen had wel moeite om op gang te komen. Nu mooie oude huizen waar we op 115 km onze laatste caférust hadden in Haven zicht. Een gezellig café, waar ze goed op de hoogte waren hoe ver we hier vandaan nog moesten lopen. Nu deden we verder Rhoon nog aan, Poortugaal en verder door Hoogvliet om uiteindelijk om 12.50 uur aan te komen bij de kantine van de voetbalvereniging Meeuwenplaat aan de Baarsweg. Moe en voldaan feliciteerden we elkaar zoals dat bij een lange afstandstocht hoort. We bedankten voor elkaars hulp tijdens de moeilijke momenten van de tocht.
Klik
HIER voor de betekenis van de buttons die boven aan dit verslag staan.
Coos Verburg
