|
|
|
|
|
Burgenweg |
| datum | donderdag 9 oktober 1986 |
| traject | Oberhöll - Muglhof - Roggenstein/Kirche - Sargmühle - Leuchtenberg/Kirche - Wittschau - Döllnitz - Gasthof Anzer - Burg Trausnitz |
| afstand | 30 km |
Toen we ons even voor acht uur op weg begaven, bedacht ik bij de uitgang van de oprijlaan naar het Holltalerhof dat wij nog het papiertje vergeten waren mee te nemen waar we de komende nacht zouden overnachten. We gingen nog even terug en haalden het op. Net toen we van de asfaltweg het bos in liepen, zag Coos een ree. Nog geen minuut later hoorden we weer geritsel en opnieuw rende op een afstand van nog geen 15 m duidelijk zichtbaar nog een ree langs ons heen. Het was even moeilijk om het pad hier te volgen. De enorme hoeveelheid bladeren zorgde er voor dat bijna alles er egaal uitzag, maar gelukkig werd hier extra gemarkeerd. De paden waren deze dag iets breder dan de voorgaande dagen en waren vaak begroeid met gras of lage planten en struiken, waardoor we regelmatig natte schoenen opliepen.
In Roggestein troffen we een man die een praatje met ons maakte. In Leuchtenberg kwamen we vrij dicht langs kasteel Leuchtenberg. We besloten even van de roete af te gaan om de burcht te bezoeken. De toegang kostte 1 DM. Er was een oud mannetje van een jaar of 70 die het geld incasseerde. We beklommen de toren. Bij helder uitzicht kan je tot 80 km in de omgeving kijken.
Vlak na Leuchtenberg kwamen we in de problemen. De markering hield in een nieuwbouwwijk abrubt op. Op een gegeven moment kwamen we op een asfaltweg uit en besloten hier links af te gaan. Later zouden we hier terug komen om dan de andere richting op te gaan. We kwamen bij een huis in aanbouw en vroegen de weg naar Wittschau. Nu waren er twee mogelijkheden. Via de openbare weg of door het bos. We kozen voor het laatste.
Op een gegeven moment
kregen we een punt in het oog dat we ook van de top
van de burcht van Leuchtenberg hadden gezien. We
volgden een pad dat om een akkerbouwgebied liep.
Dit pad liep echter dood en we besloten langs- en
gedeeltelijk door maisaanplant te lopen. Uiteindelijk
kwamen we uit op de plek waar we uit hadden willen
komen. Maar nog was er geen markering te zien.
Ik besloot alleen iets verder te kijken en nog iets verder
tot ik uiteindelijk bij een huis uitkwam waar ik vroeg
naar een punt dat op de kaart stond waar we langs
moesten komen dat Klaranlage heette. Daar bleek ik
vlak bij te zijn. Ik haalde Coos op, die op het vorige
punt was blijven wachten voor het geval dat ik geen
markering zou zien. Nu kwamen we weer op
hetzelfde punt waar we een uur tevoren ook al waren.
Even verder zagen we weer markering. We kwamen
nu langs verschillende visvijvers.
Via Wittschau en Dollnitz bereikten we de Pfreindtalhut. Vanaf hier waren tot Trausnitz slechts drie markeringsbordjes te zien. Mijn kaartkennis kwam hier zeer goed te pas. We zagen een paar maal het plakaat "Lebensgefahr, Tollwut, gefahrdete Bezirk". Dit is een soort hondsdolheid onder vossen die gevaarlijk kan zij na door een vos te zijn gebeten. Bij Tanzmuhle misten we een afslag, zodat we in Weinrieth uitkwamen. We probeerden nogmaals op de route te komen. Toen we volgens mijn kaartkennis weer op de route moesten zitten, zagen we wel het bekende bordje, maar de tekst Burgenweg was overgeverfd.
Via Reisach bereikten we rond kwart voor vijf Trausnitz. Hier overnachtten we in Gasthaus Prols dat tevens ook een bakker was. We wilden nog een bezoek aan de burcht maken, maar deze bleek prive te zijn. Daarmee werd deze zonnige dag besloten.
|
Henri Floor & Coos Verburg |