|
|
|
|
WS78 in Maarn met lentezonnetje |
Op zaterdag 15 maart 1986 was de laatste WS78-wandeltocht uit de 8e winterserie. Het werd een prachtige zonnige dag met een temperatuur van 10 graden. Bij het toespraakje van Klaas voor de tocht dreigde het deelnemersrecord gebroken te worden. Er waren slechts 500 routebeschrijvingen. Uiteindelijk bleek het aantal deelnemers op 511 uit te komen.
Toen we om kwart voor tien vertrokken kwam net Hans aangelopen. Hij speelde voor paashaas en we kregen een lekkere chocolade ei. Verder kwam ook nog Ingrid aangelopen met haar grote rugzak en zij wilde deze vast voor de vakantie uit proberen. De tocht voerde voor het grootste deel door bossen.
Hoewel het al 12 dagen dooide lag er nog ijs op het water van het Henschoter meer waar we langs liepen. Later liepen we langs de piramide van Austerlitz en op 11 km was de verzorgingspost bij manege "Austerlitz". De soep werd hier gekookt in een paardentrailer en Heidi reikte iedere wandelaar zijn of haar bekertje soep aan.
Op 20 km was de grote rust in het KNVB sportcentrum. Er werden hier gratis stikkers uitgedeeld.
Na de grote rust voerde de tocht door het natuurgebied Groot Heidestein.
Door de drukte van de wandelaars hadden de heideschapen kennelijk de vlucht genomen.
Een paar jaar geleden kwamen we ook langs dit gebied.
Toen weken we even van het parkoers af en kwamen in dit Heidestein.
Toen troffen we een kudde van wel 250 schapen aan met daarbij een herder.
Elk jaar sluit WS78 tegenwoordig zijn tocht te Maarn af
zodat we er langzaam aan bekend beginnen te worden.
Net zo als OLAT zijn tochten te Sint Oedenrode afsluit.
De totale afstand bedroeg 40,275 km.
Na het douchen was er nog een gezellig samenzijn in de ruime hal van het dorpshuis te Maarn tot ca. 6 uur. Daarna was er nog een gezamenlijke maaltijd met zo'n 200 man. Het menu was stampot boerenkool met worst en een sinaasappel als nagerecht. Na de maaltijd was er, ten opzichte van voorgaande jaren, een verkorte huldiging van de totale WS78-crew; allen die in de organisatie zaten of een tocht hadden uitgezet.
Tijdens de huldiging ontving Heidi en Ria van de verzorging een ovationeel applaus. Ria, die steeds de soep brouwt, en evenals Heidi zowel de eerste als de tweede verzorgingspost bevrouwd, Ria dus kreeg een barbeque-set aangeboden. Aan het eind van de huldiging werden drie bekers getoond die mogelijk konden dienen als herinnering voor het 9e seizoen. Via handgeklap kon men alvast aangeven welke beker het zou moeten worden. Bij de derde beker werd echt luid geklapt. Toch zei Klaas dat de stemming onbeslist was geëindigd. Hij zit ook altijd vol met grappen.
| Henri Floor & Coos Verburg |