|
|
|
|
Prachtig weer in Vught |
Nadat WS78 haar wandeltocht in Vught had georganiseerd in de stromende regen met 21 uitvallers op zaterdag 18 januari 1986 liepen wij deze tocht na. Op 15 februari 1986 was het een stralende dag met van 's-morgens tot 's-avonds zonneschijn. Wel was het koud met lichte vorst. Via de Vughtse hei en een paar lunetten (meertjes in de vorm van een sikkel) bereikten we het Drongelse kanaal wat we wel zo'n 12 km volgden. Niet steeds vlak langs het kanaal. Opvallend was dat het kanaal niet overal was bevroren. Het riviertje de Zandleij stroomde er zelfs als een waterval in.
Op 14 km bereikten we het Snoertjeswater (gemeente Drunen). Op dit meertje werd volop geschaatst en ook bij schaatsenrijders maakte de walkman-radio opgang. Op 17 km bereikten we het eerste bord met daarop het opschrift: Loonse en Drunense duinen. Op 21 km was onze geplande grote rust in CR De Roestelberg. Helaas was deze gelegenheid niet open. Daarop zochten we een boomstam in het zonnetje op en rustten daar, in de vrieskou, een kwartiertje.
Nu kwam een moeilijk te volgen en zwaar te lopen traject. De afslag "LA bij lage eik met een hogere den met uitgewaaide top" gaf problemen omdat er flink wat dennen met uitgewaaide toppen bleken te zijn. Verderop dachten we dat we niet meer goed zaten want alles leek hier op elkaar. Gelukkig was hier een rode WS78 pijl achtergebleven, zodat we weer nieuwe moed kregen.
Op 26 km verlieten we, ter hoogte van een parkeerplaats de route. Samen met Coos wilde ik genieten van de ongerepte natuur. Ik gebruikte mijn horloge als kompas (samen met de zon) en we liepen dwars door de duinen naar het middelste punt van de Loonse en Drunense duinen, namelijk "punt 20.9". 20,9 meter boven N.A.P. We hadden hiervoor een half uur nodig gehad. Nu nog een half uur teruglopen. Maar dat gaf toch problemen en even dreigden we te verdwalen maar na weer een half uur zoeken zaten we weer op de officiële route. Totaal kostte ons dit dus anderhalf uur.
Op 29 km kwam dan eindelijk onze echte grote rust in C.R. De Drie Linden. Hier genoten we van de koffie met daarbij een specialiteit uit de omgeving "De Udenhoutse Broeder". We dachten dat we nu wel de moeilijkste passages hadden gehad waarop onze aandacht verslapte. En prompt daarop liepen we verkeerd waardoor we de tegel "De Reizende Man" niet hebben gezien. Deze tegel werd geplaatst ter gelegenheid van het feit dat keizer Napoleon in mei 1810 hier gepasseerd was.
Op 38 km kwamen we op een paar honderd meter afstand langs het huis waar ik 11 jaar gewoond heb. Dus liepen we daar nog even langs. De totale afstand bedroeg 40.350 meter. We waren in totaal 9¾ uur onderweg geweest.
| Henri Floor & Coos Verburg |