|
|
Ronde van Castricum, 70 km |
Zondagochtend 29 april 1984 om 10 minuten na middernacht was de start, na een toespraakje van Anton Rozemeijer. De tocht voerde, bij een onbewolkte hemel, door Castricum, Limmen en Heiloo. Vlak voor Alkmaar was op 11 km de eerste wagenrust. Na Alkmaar en Bergen bereikten we op 29 km de derde wagenrust, net na de officiële sluiting. Daarom werden we beleefd doch dringend verzocht het tempo iets op te voeren.
Bij Bergen aan Zee liepen we het strand op. Onder het schijnsel van duizenden sterren en soms ook het licht van een zaklamp liepen we langs de vloedlijn omdat daar het zand het hardst is. Het was oppassen geblazen omdat menige golf verder het strand opspoelde dan je hoopte waardoor je steeds opzij moest springen. Eén keer hoorde ik achter mij: Oei, dat was net te laat. Het bleef voor de man beperkt tot één natte voet. Bij Schoorl aan Zee verlieten we het strand en in Bar-Discotheek-Bruincafé "Honky Tonk" annex CR Pannekoekhuis "'t Klimduin" was de eerste grote rust op 34 km gelegen.
Voor suikerzakverzamelaars deed zich hier het bijzondere feit voor dat de suikerzakjes hier aan beide zijden met aan elke kant een andere afbeelding voorzien waren. Hier werd ik onverwachts bij de organisatie betrokken. Als laatste loper mocht ik de pijlen inhalen. Vlak voorbij de rust werd ik een verkeerde richting uitgestuurd door alternatieve krijtpijlen. Toen ik weer op de goede route liep wist ik niet zeker of ik nog de laatste was.
Toen ik de eerste pijl verwijderde, aan het einde van een lange rechte weg ontdekte ik een wandelaar. Ik besloot wat langer te wachten. En na een half uur wachten waren er nog 28 wandelaars gepasseerd waarop ik verder liep. Mijn toch al niet te snelle tempo werd nog verder vertraagd door het inhalen van de pijlen. Verschillende pijlen zaten zo laag dat ik helemaal door de knieën moest. Bovendien waren de pijlen, die met een ijzerdraadje waren vastgebonden, wel 8 maal rondgedraaid voordat de aanbrenger vond dat de pijl wel stevig genoeg vast zat.
Op 45 km was de vierde wagenrust in Bergen aan Zee. Wij vervolgden onze tocht door het Noord Hollands Duin Reservaat. In Egmond aan de Hoef was op 54 km de tweede grote rust. Naar ik later hoorde probeerden velen hier de korte broek uit maar het was toch wel erg fris. Op 64 km was de vijfde wagenrust in Bakkum.
Een paar km voor de finish liep ik langs ANWB paddestoel 22880. Dit nummer stond er echter niet op. Nu stond hier ook al een echtpaar die een wandeltocht liep vanuit Heemskerk en het nummer van de ANWB paddestoel probeerde te ontwarren om er zeker van te zijn dat ze goed liepen. Ik zei tegen hen wat het nummer was en liep vervolgens verder. Het echtpaar liep nu ook mijn kant op, mij achterna. Bij de finish aangekomen vroeg het echtpaar hoe ze verder moesten lopen. Ik zei dat ik bij de finish was gekomen van mijn wandeltocht. Zij dachten echter dat ik ook hun wandeltocht liep.
Door het fraaie wandelweer op de dag ervoor, 28 april 1984 hadden sommigen zich al vast
warm gelopen voor de Ronde van Castricum. Ikzelf had al een 25 km gelopen in Limmen met
de NHWB-bloembollenwandeltocht. Op deze tocht trof ik de LATleden Cees Chattellon en Eppo
Jonkman. Het was de eerste maal dat ik een tocht met Eppo liep. Hoewel ik hem al wel
kende is hij een snellere loper. Maar doordat hij zich ook voorbereidde op boven
beschreven tocht liep hij zodanig dat ik hem nu makkelijk kon bijhouden.
Tijdens deze NHWB tocht kwam ik ook nog wandelaars tegen van een 40 km wandeltocht vanuit Wijk aan Zee waaraan o.a. het LATlid Paul Hopstaken meedeed die zich ook warm liep voor boven beschreven tocht. Even voor één uur arriveerde ik. De tocht was goed georganiseerd en op de wagenrusten werden we van thee, limonade of boterhammen voorzien. Na een aanloopperiode met in 1982: 39 en in 1983: 40 deelnemers was dit jaar met 58 deelnemers een stap in de goede richting. Het weer zat echter volop mee.
| Henri Floor |