Beste Gré, Marion, Erik en Karin, Jibbe, Yami, Ayel, Ruben en Laura, familie, bevriende wandelaars, vrienden en kennissen.
In de voorbereiding naar dit moment van afscheid nemen, heeft Marion mij gevraagd iets te vertellen over Klaas zijn wandelsportleven en de betekenis die hij hierin heeft gehad.
Weet dan wel, dat we het hier hebben over ruim 40 jaar wandelsportleven.
Nu heeft U mogelijk Klaas wel eens horen vertellen over “zijn wandelsport” , nou die had niet genoeg aan één A4tje.
Dus, heeft U even!.
Klaas komt uit Heerenveen en is dus een ras echte Fries.
Wat zijn de kenmerken van een Fries?
Wat in z’n hoofd zit, zit niet….,
Iet wat eigenzinnig, soms wat eigenwijs, maar vooral vasthoudend.
Al die eigenschappen hebben zeker voordelen .
Ik denk dat Klaas al bij de FLAL in aanraking kwam met de wandelsport. Wandelen werd zijn lust en z’n leven. Heel wat kilometers wandelde hij over ’s-Heeren wegen, bij de FLAL, bij de OLAT en bij locale verenigingen.
Bij de Apeldoornse en Nijmeegse vierdaagse.
Maar van lieverlee ontstond er bij Klaas en onder de lange afstand wandelaars de behoefte, om na deze Vierdaagse, ook gedurende de winterperiode, langere afstanden te wandelen. Anders dan de toen gebruikelijke afstand van 30 km.. “Een gat in de markt” . Het moest minimaal 40 km. worden over onverharde en verkeersarme wegen en paden.
Met deze vraag in het achterhoofd, ontstond het idee, een winterserie van 10 keer 40 km. te organiseren.
Alex Wijsman gaf de voorzet en Klaas kopte hem in, om maar eens met een voetbalterm te spreken.
En zo gingen drie initiatiefnemers (Fred Westerheijden, Alex Wijsman, Klaas de Heij) aan het werk en organiseerde zij gelijk in het eerste seizoen al 10 winterwandelingen van 40 km.
Klaas nam er 4 voor zijn rekening en Fred en Alex de andere 6.
In de daarop volgende jaren organiseerde Klaas nog 26 wandeltochten voor WS78.
Al vrij snel werd er een bestuur samengesteld. In 1978 was dat, Klaas als voorzitter en Fred Westerheijden als penningmeester. Alex ambieerde geen bestuursfunctie, hij bleef liever “veldwerker”.
In 1980 sloten de bestuursleden Gerda Sennef (secr) , Henk van Golen (2e vrz.), Kees Kruize (2e secr.) en Heinz Enklaar (2e penn.) zich aan. In augustus 1980 werd de vereniging notarieel ingeschreven onder de naam WS78 met als standplaats Zwolle.
Doelstelling was en is het organiseren van winterwandeltochten met een afstand van 40 km., in de periode van oktober tot maart.
En zo ze het toen al noemde “WS waardig”, wat zoveel betekende als, afwisselend, natuur, bos, heide, strand, polder, oude dorps- en stadskernen en een beetje educatief. En bij erg veel regenval, BLUBBER!
Daarbij, een hoge graad van kwaliteit voor wat betreft de organisatie van de tocht en de verzorging op de rustposten.
Tot in de puntjes beschreven routebeschrijving, een ingetekende topografische kaart, voor zowel de wandelaar, als ook de crew, die naar de verzorgingsposten moesten rijden.
Om even een kijkje te geven in de keuken;
Er bestond toen nog geen GPS, geen routeplanner en ook maar zeer beperkt een computer, scanners, printers, foto kopieerapparaten.
Volgens Marion is Klaas digibeet gebleven, had geen computer en maakte nog altijd gebruik van zijn REMMINTON type machine. En typte het in op stencils om vervolgens deze af te draaien op een stencilmachine.
Ziet u hem zitten, bril op het puntje van zijn neus, tik, tik, tik, en dan kreeg de slee een zwieper. Volgende regel. Potje typex er naast.
Dan het intekenen van een topografische kaart,
men neme de onderlegger van de typemachine, leg daarop de kopie van de topografische kaart en teken de route daarop in. Op alle kruispunten prikt u een spelt en leg een niet rekbaar draadje tussen de spelden. Een draadje van 40 cm. komt overeen met 10 km.
WAT EEN MONNIKEN WERK EN WAT EEN IJVER, en dat voor 10 winterwandeltochten, met daarbij 10 voorloopdagen, (dat zijn wel 20 zaterdagen in het jaar), en dan te weten dat hij bij RS80 en bij Haaglanden, zo’n zelfde klus had.
Het voorlopen ging in het algemeen met het hele bestuur en soms met aanhang. Het was ondenkbaar dat je je als bestuurslid afmeldde. Alleen een zeer gegronde reden werd aanvaart.
Ik wil er bij aantekenen dat Klaas al die jaren een zeer enthousiast en betrokken bestuur bij zich had.
Het ging WS78 voor de wind, met hoogtepunten van 674 deelnemers in 1975.
Dat succes werd in wandelend Nederland niet altijd met succes ontvangen, er werd gesproken van “landje pik” en “vissen in onze vijver”.
Klaas had in 1994 de euvele moed om een wandeltocht naar Essen in België, te laten organiseren. Dit was grens overschrijdend gedrag.
Er werd door de Vlamingen gedreigd met het lek steken van autobanden en het weg halen van pijlen. Achteraf is alles meegevallen maar Klaas vond het maar wat spannend!!.
Klaas heeft heel veel vergaderingen, onderleiding van Miel Thermont, op het KNBLO bondsbureau bijgewoond en daar het bestaansrecht van WS78 bevochten.
Het resultaat was dat WS78, “de Status Aparte” verwierf.
We werden vanaf dat moment beschouwd als gelijken met de bondsregio’s. Klaas ontlokte Miel Thermont de uitspraak, WS78 is de parel aan de kroon van de KNBLO.
Ook was klaas betrokken bij voorbereiding van de fusies tussen KNBLO, WONL en NWB.
Binnen de wandelwereld begaf Klaas zich op elk organisatieniveau. Zo zag ik hem nog eens staan praten met Erica Terpstra (NOC/NSF). Twee zwaargewichten bij elkaar, maar beide op eigen wijze.
Binnen de huidige KWBN hebben ze “wandelcoaches”, en “verenigingondersteuners” aangesteld. Ik kan u vertellen, dat in Klaas, al lang geleden, een wandelcoaches was geboren.
Klaas ontwikkelde zich als ambassadeur en supervisor van de wandelsport. Alle aangesloten verenigingen bij de KNBLO ontvingen het boekwerkje “Wenken over organisatie” .
Een, binnen de WS78 organisatie ontwikkeld boekwerkje, welke als toonaangevend werd beschouwd, voor wat betreft het organiseren van wandeltochten.
Klaas had bijzondere eigenschappen, hij deed aan plublic relation. Hij verstond de kunst mensen aan zich te binden of mensen onderling te binden. Hierdoor ontstonden sub-wandelgroepjes die met elkaar wandelde, maar ook relaties en soms kwamen hele families met kleine kinderen.
Klaas ging naar huwelijksbevestigingen en op kraamvisite van WS78 leden. Hij wilde altijd onder de wandelaar zijn!
Bij aanvang van een wandeltocht, met zijn karakteristieke stemgeluid, een praatje vooraf, dan op de fiets als parkoerscontroleur, en van achter een windscherm en van uit de achterbak van de auto soep koken en uit serveren. Klaas kende de wandelaar bij naam.
Met een hele groep WS78 leden deelnemen aan de opening van de Vierdaagse Nijmegen. WS78 was één grote familie.
Het motto van Klaas, “Problemen zijn er om op te lossen” en “denken in kansen”.
Klaas was altijd gewapend met een fototoestel en was de “Hof fotograaf
Uit leg rouwkaart
In het vooruit werken,
adresstickers typen met hoofdletters
tekst bij foto al vooraf voorbereid en met hoofdletters getypt.
Foto met fototoestel, bril op z’n neus, glimlach en de ondeugendheid spat er van af.
“Klaas ten voeten uit” .
Klaas tot slot, wij hebben en zeker vanuit wandelend Nederland en ver daar buiten zeer veel respect en waardering voor al het werk wat je voor jou wandelsport hebt verzet.
Dank, dank en nogmaals dank voor wie jij was.
Klaas vaar wel!