Bos- en Duinentocht, startplaats Castricum, datum 29 januari 2011, verslag van Hennie.
Zaterdag 29 januari
Bos- en Duinentocht
Castricum
Alweer de 7de W.S tocht waar we weer eens vroeg voor ons bed uit moesten. Maar ook wel leuk om te vermelden vandaag wordt een geel speldje van Theo van de landkaart verwijderd en voorzien van een rood speldje. Ik zal dit even uitleggen voor de mensen die hier niets van begrijpen. Wij hebben een landkaart van Nederland ophangen waar we speldjes inprikken. Dit zijn startplaatsen. Rood betekent dat we er samen zijn geweest, wit = Hennie en geel = Theo. En vandaag pikken we dus een geel speldje in om dat we er nu samen zijn geweest. Aan de start treffen weer Roland en Corné. Maar ook Olfert is van de partij. Uiteraard komen er verschillende vragen waar ik vorige week was bij de OLAT. Ze vonden het zeker stil zonder mij of misschien vonden ze Theo zielig zo alleen. We staan op het punt van vertrekken als de Friese binnen dringen. Ook Anne en Pietsje hebben de weg naar Castricum gevonden.
We gaan van start met Corné en Roland. Uiteraard wordt mijn weekendje wellness avontuur besproken en veel gelachen. We gaan vrij snel het eerste zandpad in en heuveltje op. We gaan het duingebied in en daar het gevroren heeft ziet het er een beetje sprookjesachtig uit. We lopen het bos in en raken Roland kwijt die een geo-cash op zijn gps heeft ontdekt. We worden nu ingehaald door Olfert, Anne en Pietsje. De wandel plannen van 2011 worden wat doorgesproken. We komen nu in het waterwingebied. Een fotomoment dient zich aan waardoor het groepje weer uit elkaar valt. Over wat klinkerpaden en dan gaat het richting de duinenrand. We gaan naar het strand waar we de anderen weer treffen. Terwijl we op het strand lopen komt Rijk erbij. Hij verteld in het kort waar hij al die tijd is geweest. Tja onze Bunnikse Blauwe heeft in de lappenmand gezeten met zijn knie vandaar dat we hem al langere tijd niet hadden gezien.
Het is goed te merken dat het vriest want zelfs op het strand ligt nog ijs. Na een dikke km mogen we het strand weer verlaten. We komen uit bij de N513 die we een stukje volgen. Even wat bijpraten met Wil van de douane en we gaan het bos weer in. Over een terrein van de camping (alle caravans stonden bij elkaar opgeslagen) waar Bertus en Sandra ons voorbij komen. Ook zij vroegen hoe ik het vorige week had gehad en ik kon het niet laten om te zeggen dat ik nog steeds een zacht huidje had. Door wat klap poortjes waar dat rendier ons voorbij komt gerend (angst?). Roland komt weer bij ons en we bereiken de soeppost op ruim 12 km in Bakkum. Ik vraag me nog steeds af waarom we zo ver moesten lopen voor de soep daar Bakkum aan Castricum grenst.
We gaan weer samen op pad met Roland en Corné. Een stukje door Bakkum en dan gaat het weer onverhard verder. In het bos aangekomen staan er een paar kabouterpaaltjes. Eentje staat met zijn handen in zijn zakken en de ander kijkt nors. Het wordt een afwisselende route met een klinkerpad en dan weer eens een graspad. Terwijl we lopen te babbelen horen we een bekende fluittoon achter ons. Het is Jan Reesink, dus het aantal Limburgers die deze verre W.S hebben bezocht staat in ieder geval op 3! Soms kun je nog een mooi plaatje schieten maar voor we het weten gaan we het gebied weer uit om de grote rust op te zoeken. We zijn aangekomen in Egmond-Binnen.
Vlak voor de rust maken we nog een foto van een klompenverzameling die aan de gevel van een woonhuis hangt. Corné en Roland stappen bij de rust naar binnen terwijl Theo en ik buiten op het terras (aan de zijkant van het café) plaatsnemen. Frits Spanjers die niet loopt maar wel erbij is maakt even een praatje met ons. Ook Isis (oftewel mevr. Dikken) komt bij ons zitten. Zij vond het binnen veel te warm en ook een drankje bemachtigen duurde voor haar te lang. We kunnen nog even flink lachen als er een wandelaar geheel in het zwart gekleed knotterend zegt; “wat doe ik hier, vond ik wandelen nou nog maar leuk. En het is verdorie ook nog mooi weer. Wat had ik toch allemaal kunnen doen gr gr gr.” Deze man hebben wij echter al vaker gezien n.l. bij de vierdaagse van Nijmegen.
Voor we gaan ga ik nog even naar het toilet waar ik Coby tref. We staan te praten en dan ben ik aan de beurt. Als ik echter van het toilet afkom staat Coby nog te wachten. Er waren ondertussen nog meer dames bij gekomen die geduldig op hun beurt wachten maar met 3 toiletten? Dus zijn de anderen dan wel bezet was mijn reactie. Even kloppen wees uit dat we allemaal hadden staan wachten terwijl er 2 toiletten vrij waren. We hebben in ieder geval wat om over te lachen! We vertrekken uitgerust, maar Roland helaas niet zo fit, voor de volgende etappe.
We gaan het Noord Hollands Duinreservaat in. Als we ons 3 km in het duinreservaat bevinden moeten we trapjes op. We komen bij het uitzichtduin waar we overheen lopen. We hebben een mooie blik vanaf hier op Egmond aan Zee. Na 25 km gewandeld te hebben mogen we eindelijk ons A-4tje omslaan. We volgen diverse zandpaden en lopen inmiddels samen met Coby. Henk Vink is er vandaag niet bij want hij is zich aan het uitsloven bij De Bosche 100. Als we het duinreservaat achter ons hebben gelaten komen we bij de koffiepost. Deze bevind zich weer in Bakkum, beter gezegd net buiten Bakkum want veel huizen staan hier niet. Bij de boer staat ook een kraampje met bloembollen en tulpen. Theo’s vingers kriebelen weer als hij de bloembollen wat beter gaat bekijken. Jullie voelen hem al aankomen hij moet bolletjes kopen. Even voor de duidelijkheid de bloembollen waren al in een pot geplant. Even een tasje vragen en hij kan een potje meenemen. Roland en Corné waren al langzaam aangelopen zodat we ook stiekem een bosje tulpen voor de moeder van Roland konden kopen.
We lopen nu een km langs de N513 wat iets minder is. We hebben de 2 wandelmaatjes steeds in het oog maar als de paadjes korter worden zien we ze niet meer. We worden ingehaald door Rijk die er ondanks alles redelijk fit uitziet. Een pad langs een beek waar een flinke storm heeft huisgehouden. Na verschillende voetpaden komen we in de bebouwing van Bakkum terecht waar de fruitpost is. Tot onze verbazing zijn Corné en Roland al weg. Waarschijnlijk heeft Roland zoveel last van zijn knie dat hij rustig aan is doorgelopen.
Nu bestaat de rest van de route nog uit het volmaken en bereiken van de finish zou je denken, maar niets is minder waar. We zijn al vlak bij het station als een vrouw aan ons vraagt waar we heen moeten want ze heeft al zoveel wandelaars gezien. We denken ook dat we er zo zullen zijn want de start is vlak bij het station. Maar dan verteld die mevrouw dat ze de wandelaars “daarachter” bij de volkstuinen heeft zien lopen. Het blijkt dat we nog een rondje extra maken om dan de heen route te kruisen. Dit gebeurt bij het huis dat Kijk Uit heet. Het is dat hier een doorgekraste pijl zag anders was het mij niet eens opgevallen. Kun je nagaan hoe wij vanmorgen hebben lopen slingeren! Aan de finish gekomen blijken Roland en Corné er nog niet te zijn. zij vallen niet veel later binnen. We drinken nog wat en vertrekken dan als laatste wandelaars. We hoeven vandaag niet ver te gaan want we blijven bij Roland, in Alkmaar slapen. (vandaar dat bosje tulpen voor zijn moeder die ook bij hem op bezoek is)
Ik loop even terug naar de auto om de info's er in te leggen en krijg van Adriaan nog wat papieren en een zwembroek mee die uit zijn binnenzak komen. Wat iemand met een zwembroek in z'n binnenzak doet? Hij ging gisteren naar het zwembad en twijfelde na het inpakken van zijn tas of er wel een zwembroek in zat dus toen heeft hij er nog een in z'n binnenzak gestoken.
We klimmen een hoog duin over waarna ik denk op het strand te komen. Dus niet! Er ligt nog een duinenrij achter. Ik vraag aan de achter ons lopende wandelaars hoe veel er nog zullen volgen.... nog 10 zeggen ze! Maar na deze tweede duinenrij, met een flink aantal traptreden, komen we toch op het strand. De zee is rustig en het zand is hard. Het is helemaal niet zo koud dus we gaan zelfs zweten.
Na een stolpboerderij gaan we het duin weer in langs een houten kabouter (vast moeilijk te maken, want wat je er af zaagt is er ook echt af....) en al snel worden we door Ger op zijn fiets ingehaald. Normaal zien we hem niet dus we vragen hem of wij nu traag zijn of hij juist heel snel. Het is dat laatste want er moeten pijlen zijn weggehaald. Nou, wij hebben er nog niet één gemist dus ze hebben ze vast weer terug gehangen....
Achter de grazende paarden doemt Egmond langzaam op, en na een duinmeertje verlaten we bij uitgang Middenmeer het duin. Langs een prachtige stolpboerderij en houten beelden op de Adelbertusakker gaan we Egmond Binnen binnen om bij de rust in het Wapen van Egmond Binnen binnen te komen. Een prachtig gebouwtje. Er stappen net enkele wandelaars op dus we kunnen zitten.
Het Noordhollands Duinreservaat (NHD) is een van de grootste natuurgebieden in ons land.
Het strekt zich uit vanaf de Corusterreinen (voormalige Hoogovens) bij Wijk aan Zee tot de Schoorlse Duinen.
Daarmee is het zo’n 20 kilometer lang en 2,5 km breed, met een oppervlakte van 5300 hectare.
In dit gebied komen veel plant- en diersoorten voor.
Dit heeft alles te maken met de uitgestrektheid en afwisselende begroeiing van het gebied.
Ook de hoogte, vochtigheid, kalkgehalte en het menselijk gebruik in het verleden hebben gezorgd voor een grote verscheidenheid aan soorten.
Op de Oldenborghweg lopen we dicht langs de plek waar het IJsselmeerwater
via een gigantische pijpleiding vanuit Andijk hier in de duinen aan de oppervlakte komt.
Vervolgens gaan we het strand op in noordelijke richting.
et verblijf duurt maar kort want na een kilometer gaan we de duinen weer in
om na een goede twaalf kilometer de soeppost in Bakkum te bereiken.
Zaterdag 29 januari stond de WS78 wandeltocht vanuit Castricum op het programma. De parkoersbouwer Nico van Etten en Gerrit Walet hebben weer hun uiterste best gedaan om er weer iets moois van te maken. Dat ze hierin zijn geslaagd bleek uit de vele positieve reacties achteraf. Het deelnemers aantal (317) bleef een beetje beneden de verwachting maar, zo het ook uit het overzicht van deelnemers aantallen blijkt, hadden we veel concurrentie. Zowel in Rhoon (ZH) als in Oldemarkt (OV) werden 40 kilometer wandeltochten georganiseerd. Ook het aantal georganiseerde 30 kilometer wandeltochten lag zaterdag hoog. En de WS78 wandelaars die ook van langere afstanden houden dan de door ons aangeboden 40 kilometer, trokken naar 
Ondanks de goede wandel omstandigheden waren er toch enkele uitvallers. Een paar daarvan waren gepland, zij zijn herstellende van blessures maar ook waren er die vol goede moed op pad zijn gegaan om snel tot de conclusie te komen dat zij hun voorbereidingen niet goed hadden getroffen. Opgemerkt dat het geen wandelaars zijn die voor het eerst bij WS78 wandelen. Zo moest Lyda na 10 kilometer bij de soeppost al opgeven. Zij moest pijnlijk vaststellen dat ze de verkeerde schoenen had aangetrokken. Maar wat dacht u van deze. Onze wandelvriend Dick v.d. Tang uit Hoogland had ’s morgens wat haast en griste in het donker snel twee wandelschoenen van onder het bed om in een rap tempo naar Castricum te reizen. Bij de start aangekomen trekt hij zijn wandelschoenen aan waar hij al snel iets vreemds voelde. Nu bij daglicht iets beter kijkend zag hij tot hilariteit van omstanders dat hij twee rechter schoenen had aangetrokken. De linkerschoenen stonden onder zijn bed. Dick zou Dick niet zijn als hij op twee rechterschoenen op pad gaat en deze 40 kilometer niet zou volbrengen. Dick kwam zonder noemenswaardige klachten aan de finish. WS78 mag graag kledingadviezen geven maar soms is het tegen dovenmans/vrouwen oren gezegd.