2e Parken en Landgoederentocht, startplaats Arnhem, datum 26 februari 2011, informatie omgeving.
In het voorjaar van 2009 lijkt 2011 nog een heel eind weg, maar om op tijd alle gegevens voor het programmaboekje en de nodige vergunningen te hebben, moet je dan toch al een parkoers gaan uitzetten. Belangrijker nog: je moet een goede start- en finishlocatie hebben. Nu hadden we die al dachten we omdat we al twee keer eerder vanuit de Hogeschool Arnhem Nijmegen (HAN) gestart zijn. Dus contact opgenomen met de beheerder, die zei dat het geen probleem zou zijn. Alleen ging zijn kalender nog geen anderhalf jaar vooruit, dus moest ik in mei 2010 maar contact opnemen om de datum vast te leggen. Wat doe je dan?
Je gaat een mooi parkoers uitzetten, vertrekkend vanuit de HAN. In december was alles klaar: een nieuwe route door min of meer hetzelfde gebied als in 2009, de rustplaatsen besproken (keurig om de 10 kilometer), de route compleet ingetekend op een stafkaart en een gedetailleerde parkoersbeschrijving gemaakt. In januari toch maar contact opgenomen met de HAN. Zeker is zeker. En dan krijg je te horen dat ze de kantine alleen nog maar op commerci le basis verhuren, hetgeen een zes maal zo hoge huurprijs betekent!!! Dat kan Bruin niet trekken. Toen had ik nog anderhalve week om een alternatief te vinden, liefst aansluitend op de bestaande route natuurlijk, zodat niet al het werk voor niets zou zijn geweest. Dat is op de valreep gelukt, maar de programmaboekjes voor het nieuwe seizoen waren al gedrukt, vandaar het naderhand ingeplakte strookje met
de nieuwe startplaats. Wat minder riant en 150 meter verder van het station, maar goed: we kunnen van start!
Al na 600 meter gaan we het eerste park in: Park Presikhaaf dateert uit de jaren 60 en fungeert als een groene long voor de bewoners rond winkelcentrum Presikhaaf en de studenten van de hogeschool. Dan is het langs een fraaie vijverpartij nog maar een klein stukje naar de oorspronkelijke startplaats bij de HAN.
Daarna buigen we naar het oosten en passeren daarbij Paleis Bronbeek, ooit de zomerresidentie van ons koningshuis, later tehuis voor gepensioneerde KNIL-militairen en tevens museum van onze Indi -tijdperk. In het restaurant worden heerlijke Indonesische gerechten geserveerd. Iets voor na de wandeling?
Parallel lopend aan de 200 meter verderop gelegen A12 komen we in een fraaie nieuwbouwwijk van de gemeente Rozendaal bij Velp, waar we op het hoogste punt een mooi uitzicht naar het oosten hebben.
Via een klein bos- en heidegebied scheren we vervolgens langs de rand van de gemeente Arnhem met mooie vergezichten, om daarna uit te komen in de bossen (Waterberg) rond het Openluchtmuseum. Na ruim 10 kilometer wacht ons de soep in Schaarsbergen.
Langs de achtertuinen van een aantal grote villa s bereiken we de Kleine en de Grote Kweek, twee heidevelden, waar op laatstgenoemde prehistorische grafheuvels te zien zijn.
Na door de bossen onder de A12 door gelopen te zijn, komen we via een smal paadje in ganzenpas bij de grote rust In restaurant Buitengoed Hoge Veluwe, gelegen tegenover de ingang van het Nationaal Park. "Hier worden volgens de beheerder heerlijke erwtensoep en voor bij de koffie lekkere apfelstrudels geserveerd. Het is maar dat u het weet! Ook hebben ze een uitgebreid frituur-aanbod. Laat het dus maar een lekker koude dag worden."
Na de rust gaan we langs de afrastering van het Park over landgoed Berkenhove richting militaire vliegbasis Deelen, waar de Mobiele Brigade gestationeerd is. Over een oude landingsbaan die tot in de jaren 60 in gebruik is geweest van een anti-slipschool, komen we op Zonheuvel en gaan vervolgens naar de uitgestrekte, glooiende Koningsheide, waar we langs de rand van een dode rivierarm uit de ijstijd een kwartier lang genieten van het schitterende vergezicht.
Na de A50 en de A12 gepasseerd te zijn, bereiken we door de bossen van opnieuw - de Waterberg de koffiepost, aan de rand van de bebouwde kom van Arnhem.
Langs Openluchtmuseum en Burgers Zoo komen we in Park Zijpendaal en Park Sonsbeek, waar aan een paar klimmetjes niet te ontkomen is. Daarna gaat het hoofdzakelijk bergafwaarts naar Park Klarenbeek en komen uit op Hoogte 80, niet het hoogste punt van deze tocht, maar wel van de gemeente Arnhem. We lopen inmiddels het parkoers tegengesteld aan dat van 2009. Na een steile afdaling met uitzicht op Duitsland en het Montferland gaan we via Park Angerenstein en Park Presikhaaf terug naar de finish. In het laatste park passeren we een boog van beukenhagen met rubberen kussens. Mocht u zich afvragen wat die dingen midden op het pad doen, ga er maar eens op staan en laat u verrassen!
2e Parken en Landgoederentocht, startplaats Arnhem, datum 26 februari 2011, verslag Eduard van Stuivenberg:
2e Stadsparken en landgoederentocht Arnhem zaterdag 26 februari 2011Na de schitterende toch in 2009 waren de verwachtingen hoog gespannen. Zou de routebedenkers van WS78 ons wederom weten te verwennen met prachtige parken en weidse uitzichten? Om 08.30 uur ingeschreven en om 08.50 uur mochten we vertrekken. Na 300 meter doken we het eerste park in: Park Presikhaaf. Niet zo'n spectuculaire park, maar je moet het langzaam opbouwen, toch? Dit park is onlangs gerenoveerd en vormt het groen hart van Presikhaaf. Het park beschikt over een mooie vijver, een speelweide, een evenemententerrein, een wandelpromenade en de mooiste heemtuin van Nederland. In het park staat ook een stasboerderij. Zo zijn er weilanden met koeien, schapen en geiten. Op de boerderij kunnen de varkens vrij naar buiten. Bijzonder zijn de zeldzame Nederlandse landbouwhuisdierrassen, met name kippen, schapen, geiten en koeien. De boerderij wordt jaarlijks door ruim 150.000 mensen bezocht.
Het park uitlopend kwamen we langs de startlocatie van 2009. We lieten park Angerenstein, waar we 2 jaar geleden nog in liepen, nu links van ons liggen en gingen op weg naar de Velperweg. Daar kwamen we langs Paleis Bronbeek. Bronbeek wordt nu gebruikt als verkorte naam van het Koninklijk Tehuis voor Oud-Militairen en Museum (KTOMM) Bronbeek in Arnhem. Bronbeek is nu ook een geregistreerd museum voor de koloniale geschiedenis met o.a. een vaste expositie van kanonnen en diverse Indische wapens, een historisch overzicht van het KNIL, en vele uniformen, wapens en schilderijen. Bronbeek werd in 1820 gebouwd en in 1854 aangekocht door Koning Willem III voor 75.000 gulden. In 1859 schonk hij het paleis aan de staat met die voorwaarde dat er een tehuis kwam voor invalide militeiren. In 1963 was Kolonel J.C.J. Smits de eerste bewoner.
Al snel bereikte we Rozendaal die natuurlijk bekend is door "de bedriegertjes". De Bedriegertjes is de naam van een fonteinsculptuur als onderdeel van de schelpengalerij in de tuinen bij Kasteel Rosendaal , daar aangelegd in de 19e eeuw. De naam wordt ontleend aan het bedrieglijke feit, dat argeloze bezoekers worden natgespoten door onverwachte delen van de sculptuur. Vanuit Rozendaal liepen we terug naar Arnhem. Een stukje route werd bewandeld die vorige week nog toneel was van het eind van de 80km tocht Winterswijk-Arnhem. Richting Valkenhuizen. Echter sloegen wij rechtsaf richting de Schelmseweg en doken we al snel het bos in bij Waterberg. Na zo'n 11,8km bereikte we de soeppost op de Kemperbergerweg en dat was bij deze toch wel vochtige start een welkome aanvulling. Na het verlaten van de soeppost werden de natuurgebieden "kleine kweek" en "grote kweek" aangedaan. Daar komen we 7 grafheuvesl tegen;
De drie grafheuvels op de schaapsdrift, die net buiten de wandelroute liggen, zijn waarschijnlijk de oudste van Noord-West Europa. Ze dateren van vóór 2900 v.Chr. Uit opgravingen is gebleken dat het grafheuvels van de Standvoetbekercultuur zijn. In één graf zijn, naast een vrouwenskelet, een standvoetbeker en een vuurstenen bijl gevonden. De inhoud van dit graf is te bezichtigen in het Historisch Museum in Arnhem. Ook van de vier grafheuvels op de heide is veel bekend. Ze dateren uit de Vroege en Midden Bronstijd (2150 – 1200 v.Chr.). Het grootste graf op de heide wordt ook wel de Meelworsterberg genoemd, naar de worst die de onderzoekers van de grafheuvel op hun brood aten en die bedekt was met een meelachtig poeder!
Hiervandaan zette de tocht zich voort door de Westerheid, Maasbergsebos en natuurgebied 't Zand. Via een tunneltje onder de A12 door kwamen we op een bungelopark. Bij de uitgang van dit park zat een cafe-restaurant en daar was dan ook de eerste grote rust op 20,5 km. Tijd voor een bakje koffie en 2 boterhammen. Na 10 minuten weer op weg naar de bossen in en om Schaarsbergen. De gemeente Arnhem duidt met de naam Schaarsbergen haar gehele grondgebied ten noorden van de Schelmseweg aan.chaarsbergen markeert de overgang tussen het stedelijke gebied van Arnhem en de natuurgebieden van de Veluwe, en ligt in een bijzonder groene omgeving. Na diverse natuurgebieden bewonderd te hebben en we richting vliegbasis Deelen wandelde, moesten we wederom tunneltjes doorlopen om weer in Arnhem te komen. We waren wederom in het gebied "de Waterberg" en na een oorlogsmonument gepasseerd te hebben (zie mijn verslag van 2009) =, werd het weer tijd voor een rustpauze. Deze lag op 30,8 km op een manege met de, aan de omgeving gerelateerde, naam "de Waterberg". Ook hier weer even lekker zitten met een bakje thee met in ons achterhoofd dat er nog wat geklommen moest worden.
Na de rust werd eerst park Zypendaal doorkruist, vervolgens door park Sonsbeek. Daar wachte ons eerste echte klim van vandaag en al puffend en kreunend bovengekomen konden we na nog 10 minuten gelopen te hebben, uit rusten bij de fruitpost. 35,2 km was afgelegd en na 2 minuten was het tijd om die laatste 5 km af te werken. Uiteraard konden we deze tocht niet doen zonder de "Stenen Tafel" te bezoeken, wat gelegen is in park Klarenbeek. Hier moesten we ook 58 treden naar beneden. En ja, als je naar beneden gaat, moet je ook weer omhoog. Eerst een stijl pad en vervolgens 68 treden. Bovenaan gekomen was het nog een klein stukje voordat we hoogte 80 bereikte. Vanaf hier naar de finish was precies de omgekeerde route waar we 2 jaar geleden mee begonnen. Nu was het bergafwaarts via park Angerenstein en langs de HAN (Hogeschool Arnhem en Nijmegen), door park Presikhaaf weer naar de finish. 6 uur en 15 minuten wandelen zorgde ervoor dat ik om 16.30 uur weer binnen was
2e Parken en Landgoederentocht, startplaats Arnhem, datum 26 februari 2011, verslag Monique van der Slot:
We zijn niet zo vroeg in Arnhem, maar kunnen wel snel inschrijven en om 8:54 achter de meute aan op het gemak van start.
HEERLIJKE SOEP
Via het park Presikhaaf gaan we langs HAN (Hogeschool Arnhem – Nijmegen), de startplaats van twee voorgaande edities en oorspronkelijk ook voor vandaag. Al snel gaan we verder langs het eerste prachtige gebouw van vandaag: Paleis Bronbeek. Ooit de zomerresidentie van ons koningshuis, later tehuis voor gepensioneerde KNIL-militairen en tevens museum van ons Indie-tijdperk. En dat is nog goed te zien aan de beelden in de tuin w.o. een borstbeeld van generaal Heusz en een stel ´kanon-lopen´.
Al snel gaan we VELP in, niet lang daarna gevolgd door ROZENDAAL waar we door een nieuwbouwwijk gaan met op een hoog punt een prachtig uitzicht over de wijk. We zijn dan inmiddels een kunstwerk van metalen platen gepasseerd dat we nog kennen van de Kennedymars Winterswijk-Arnhem van vorige week. Met WS-Duiven meegerekend bevinden we ons al het derde weekend op rij in deze omgeving.
We gaan de heide op waar hele stapels gezaagde boomstammen liggen. Staat ons nog een strenge winter te wachten? We slaan rechts af langs de rand van de bebouwde kom van Arnhem over de Beukenlaan….. héé, ook hier liepen we vorige week! We gaan zelfs achterlangs CIKO66, de finish!
We steken over bij verkeerslichten, genieten van het glooiende landschap en gaan dan de bossen weer in om al snel op prachtige boerderijen te stuiten met een molen… héé, het openluchtmuseum. We wandelen door de gebieden Waterberg en Schaarsbergen, volgens infoborden half-natuurlijk landschap, om uit te komen bij schitterende villa’s en Tuincentrum Schaarsbergen waar de soeppost riant in een kamerplantenkasje staat. De soep smaakt goed, en dat uit mijn mond, behalve voor de dame die onwel is geworden, gelukkig op de post.
WE VERWENNEN ONSZELF
We vervolgen de route langs een prachtige boerderij op landgoed Warnsborn, de rook kringelt knus vanuit de schoorstenen en gaan achterlangs tuinen van riante huizen die zó uitkomen op de heide.
We passeren een monument 'ter nagedachtenis aan het eerste slachtoffer van de luchtvaart in 1910: Clement van Maasdijk'. We gaan langs de nodige echte paddo’s van de ANWB. Het lijkt wel een heksenkring, maar dan wel een hele grote. Er staan prachtige jeneverbessen, met een hekje er omheen en we gaan over de heidevelden Kleine en Grote Kweek met het schattige huisje Kleine Kweek dat er over uitkijkt.
Langs enkele grafheuvels en een manege met knuffelende paarden gaan we het 'Maarsbergsebos' in en na de A12 't Zand laan te herstellen
in langs vogelhuisjes die een metertje boven de grond hangen. Voor laagvliegers of vogels met hoogtevrees? We gaan het terrein op van Droompark Hooge Veluwe waar de zon gaat schijnen en wij binnen gaan in ‘Het Boshuis’ voor de grote rust.
Als we weer buiten komen is de zon weer weg. We trotseren wat verharde wegen om de Kemperheide op te gaan. In Gelderland vragen we ons af, maar de borden zegge het….. Langs vliegbasis Deelen gaan we 'zonheuvel' op langs een mooie, maar vervallen boerderij en over boomstammen klimmend. Het vingerhoedskruid heeft al flinke rozetten gevormd en het mos heeft de fraaiste tinten groen.
Langs de Oranjekazerne, bekend van de start van de Falconwalk en de Clement van Maasdijklaan, nu ook bekend van de gesneuvelde vliegenier en praktijkschool Arnhem, waar ik een deel van mijn hoveniersopleiding heb gevolgd, gaan we de Koningsheide op waar de zwijnen er weer op los hebben gewroet. Als een wandelaar het pad verlaat voor een sanitaire stop wordt er gezegd: hij is niet de eerste, doelend op het vennetje achter de struiken.
De route voert ons onder de A50 en A12 door langs een monument voor in 1943 gefusilleerden en wederom langs het openluchtmuseum waar we nu ook een leuk kerkje zien. En dan op naar manege, hippisch centrum de Waterberg te Arnhem voor de koffie waar we onszelf verwennen met een stuk speculaas.
DE LAATSTE TRAP
Dan passeren we een trolleybus die natuurlijk op de foto moet. De chauffeur speelt mee door eerst zijn gezicht te bedekken en dan gekke bekken te trekken. We gaan landgoed Zijpendaal in, met het landhuis en bijgebouwen in de diepte, de vijverpartij volgend met enkele nijlganzen op de oever. Op Sonsbeek worden met een tractor boomstammen opgeladen om de 'laan te herstellen'. Over een prachtige brug komen we bij de mandarijn/appel-fruitpost waar door de crewleden van een welverdiend knakworstje wordt genoten.
Dan volgt Klarenbeek waar een prachtige wegwijzer naar ‘De Steenen Tafel wijst en een houten monnikenbeeld staat. Ondertussen is het genieten van het uitzicht over het glooiende landschap. Een trap, 58 treden, af, een trap, 65 treden, op, het venijn zit hem weer in de staart, en dan park Angerenstein in. Langs het mooie huis en de witte ganzen in de vijver snijden we een stukje af. Angstig om ons heen kijkend of Harm Edens, commentator van de Nijmeegse vierdaagse, ons niet bespied.
En dan gaan we door een park met een verhaal over Nederlands Indié (de Oost) op marmeren platen, door park Presikhaaf met rubberen kussens de geluid maken door er op te stappen midden op het pad terug naar Multi Functioneel Centrum Presikhaaf, maar niet nadat we eerst nog een paar vergeten boodschappen bij AH hebben gehaald.
We bemachtigen twee stoelen in de hal en dan haal ik 2 consumptiebonnen voor een palmpje. Alleen mag dat uitsluitend boven genuttigd worden. Hans merkt lachend op dat hij al een half uur boven heeft gezeten….. Dus we hijsen ons toch maar een laatste keer een trap op…..
2e Parken en Landgoederentocht, startplaats Arnhem, datum 26 februari 2011, verslag Hennie:
Zaterdag 26 februari
2de parken- en landgoederentocht
Arnhem
Alweer de 9de W.S van dit seizoen je vraagt je toch af waar gaat de tijd heen. De startlokaal is wat aan de kleine kant maar door de vele trappen konden toch redelijk wat mensen zitten. Roland had zijn stoute schoenen aangetrokken en was toch maar gekomen. Het gaat nog niet 100% goed met zijn knie maar een W.S laat je gewoonweg niet graag voorbij gaan. Na het lezen van de info vroegen we ons wel af of dit wel een verrassende tocht zou worden. De 1ste verrassing was dat we bij het vertrek meteen de regenkleding tevoorschijn mochten toveren. Het regent niet hard maar toch.
We gaan vanuit deze start naar de oorspronkelijke start die wegens inhaligheid van de leiding toch door de W.S was afgezegd. Via het park van Presikhaaf bereiken we al gauw de eerder genoemde locatie. We vervolgen onze weg over het spoor en langs het museum van het Indië-tijdperk. Het begint nu even wat harder te regenen maar dat is gelukkig niet voor lang. We zijn ergens bij de start Roland al kwijtgeraakt maar we snappen niet hoe. We lopen door een woonwijk dat me wel erg bekend voor komt, zijn we hier niet ook al eerder geweest met een W.S vanuit Arnhem? Trap op en langs een kunstwerk en ja, nu weten we het zeker hier waren we al eens eerder! Over een heideveld en nog steeds geen spoor van Roland. Als we bijna het viaduct onderdoor gaan zien we op een afstandje Roland komen dus dat mysterie is opgelost. Dan valt me in dat ik Roland nog iets heb horen zeggen over zijn paraplu pakken dus oeps, mijn fout!
We lopen een stukje langs een drukke weg en gaan dan het bos in. Net voorbij de pijl die je op afstand kunt bedienen (zie foto), wordt er een pitstop gehouden. Corné gaat bij een pijl staan terwijl deze helemaal niet op de route staat. Misschien de terugweg? Langs het openluchtmuseum dat er nu beter uitziet dan toen (jaren geleden) wij een bezoek aan het park hebben gebracht. We verlaten het bos voor de soeppost. Bij een tuinplanten bedrijf is in de kas de soeppost ingericht. Helaas gaat het voor een wandelaarster het vandaag wat minder. Zij lijkt hartklachten te hebben en voor de zekerheid is dan ook een ambulance besteld. (achteraf blijkt het gelukkig mee te vallen).
We gaan samen met Roland en Corné weer verder. Over een smal pad achter de huizen door zo het bos in. Hierna weer de heide op en diverse grindpaden worden gevolgd. Het gaat langs een oude ANWB paddenstoel en dan passeren we diverse grafheuvels. Corné is druk aan het sms’en met Miranda. Zij loopt in Ugchelen vandaag 30 km. Ze is echt aan een comeback bezig naar haar hielspoor drama. We lopen door het Geldersch Landschap te struinen. Het gaat verder over onverharde wegen en langs een manege. We gaan onder een tunnel van de A12 door. We komen op een recreatiepark met diverse koopbare bungalows uit. Bij het restaurant is de rust.
We nemen buiten op het terras plaats net als vele anderen. Corné en Roland wagen het er wel op om binnen te gaan zitten. Vele wandelaars zijn echter blij als ze weer naar buiten kunnen gezien de hitte die binnen hangt. Mia schuift bij ons aan tafel aan na een vruchtloze poging om iets te bestellen. Het schijnt er erg chaotisch aan toe te gaan. Even later komt ook Helma bij ons zitten. Een toevallige recreant kijkt de wandelaars verbaast aan en begint allerlei vragen te stellen. O.a. of dit DE 4 daagse is. Menigeen begint hierop te lachen. Om zijn fout goed te maken vraagt hij dan maar of we allemaal trainen voor de 4 daagse. Waarop hij het antwoord krijgt dat wandelen gewoon leuk is en niet alleen tijdens de 4 daagse. Na een inspectie van de wandelschoenen waarbij die van ons tafeltje als bergschoenen werden ingeschaald kreeg hij dan weer het antwoord dat wij helemaal uit Zuid Limburg kwamen. Toen gaf hij het op!
We vertrekken met zijn tweetjes en steken de parkeerplaats over. Er komt ons een wandelaar tegemoet wat Henk Gorter blijkt te zijn. Hij was zijn pet vergeten en moest terug omdat hij koude oren kreeg. We steken de weg over bij de ingang van Het Park de Hoge Veluwe. We lopen een lange weg af en kunnen een blik werpen op het oude vliegveld. Henk is inmiddels bij ons komen lopen en verteld ons wat van de omgeving en andere tochten die starten vanuit deze buurt. Langs een akker waar midden tussen de molshopen een bankje staat met daarop Henri Floor.
We volgen nu wat langere paden maar doordat we zo aan het babbelen zijn merken we dat bijna niet. We gaan onder het knooppunt A50/A12 door en passeren een oorlogsmonument. Nog een dikke km en we zijn bij de koffiepost. We kruisen nu de heenweg en komen langs het openlucht museum en de pijl waar Corné vanmorgen stond, dus toch de terugweg! Als we bij de koffiepost komen die in een manege is begint het weer te regenen. Maar gezien het vandaag vrij droog is verlopen en de voorspelling anders was mogen we niet klagen. Als we met ons 2de bakkie leut bezig zijn komen ook Roland en Corné binnen.
We gaan weer op pad en vragen ons af hoe de route verder gaat verlopen aangezien we al in Arnhem zijn en nog zo’n 10 km te gaan hebben. We lopen langs de weg door een groenstrook. We passeren de oude ingang van Burgers Zoo. Brug over en weer het bos in. Nu gaat het wat omhoog en omlaag. Door park Zijpendaal, boven langs kasteel en langs de verschillende vijvers. Ook hier zijn we al eerder geweest met een W.S vanuit Arnhem. Weer het volgende park in en wel Sonsbeek. Het gaat in het bos even flink omhoog en dan het bos/park weer uit. We bereiken nu de fruitpost waar men vandaag mocht kiezen uit een appel of mandarijn. We lopen verder samen met Willem en zijn vrouw (uh hoe heet ze ook alweer?). Vanaf nu lopen we toch echt tegengesteld van de wandeling 31-1-2009. Dit vind ik dan wat minder omdat ik het me nog zo goed herinner. Dit komt natuurlijk doordat je erover schrijft en foto’s op de site plaats.
We lopen langs de houten monnik en langs De Steenentafel. Het gaat nu verschillende trappen omlaag. Doordat de tredes verschillende maten hebben loopt dat niet echt fijn. Onder gekomen gaat het al gauw weer d.m.v. trappen omhoog. Ook deze hebben verschillende afmetingen. We komen uit in park Angerenstein waar we doorheen crossen. Hier gaat het niet helemaal volgens de beschrijving maar we gaan via de hoofdingang naar buiten zoals gepland. We passeren de oorspronkelijke start weer en lopen opnieuw een park in. Hier heeft zich iemand uitgeleefd met houtzaag creativiteit. Als we door een booghaag lopen liggen er rubberen kussens op het pad. Deze maakte zodra erop stapte geluid. Het is nu nog maar een kattensprong tot de finish. Aangekomen zit daar Miranda al uitgebreid te wachten. Het is buitenverwachting goed gegaan met haar. We drinken nog wat en gaan dan aan de natte terugreis beginnen.
