Rondom Zwijndrechttocht, startplaats Zwijndrecht, datum 27 november 2010, informatie route vooraf.
De start is vanuit zorgcentrum, “Swinhove” aan de Plantageweg. Via de wandelpaden van “de Lus” en enkele straten van de wijk Meerdervoort verlaten we onze gastgemeente en wandelen over de Stadsbrug.
De stadsbrug is een verkeersbrug over de Oude Maas die de steden Dordrecht en Zwijndrecht met elkaar verbindt. De brug is in 1940 in gebruik genomen en maakte tot 1977 onderdeel uit van de A16. Omdat het verkeersaanbod op de A16 te groot werd voor de brug, werd onder de Oude Maas de Drechttunnel aangelegd. Sindsdien doet de brug dienst als verbinding tussen de lokale wegen van beide steden, naar de oudste stad van Holland, Dordrecht.
In Dordrecht kijken we onze ogen uit naar de historie van de
Middeleeuwen met uitzicht op de skyline van Zwijndrecht.
Als we alle schoonheid in ons hebben opgenomen zakken we af naar het zuiden van deze stad.
Daar in de garage van EDAD genieten we van de soep alvorens we door de Kiltunnel naar de Hoekse Waard gaan.
De Kiltunnel is sinds 1 oktober 1977 de belangrijkste oeververbinding tussen de Hoekse Waard en het Eiland van Dordrecht. Voor langzaam verkeer en openbaar vervoer is de tunnel tolvrij, voor andere vormen van vervoer niet.
In ’s-Gravendeel komen we weer boven water en zoeken meteen de waterkant op. We lopen langs de Dordtse Kil met een prachtig uitzicht op de overzijde van het kolkende water. We verlaten ’s-Gravendeel en gaan via het “Groot Koninkrijk”, in de richting van Puttershoek.
Groot Koninkrijk ligt langs de Oude Maas, aan weerszijden van de kade. Het is een van de weinige gebieden waar de zogenoemde grasgorzen nog voorkomen. Dit zijn oorspronkelijke, langgerekte graslanden.
Vanuit deze positie komt de bebouwing van Zwijndrecht goed in zicht, wat vooral op een zonnige dag tot uiting zal komen. Maar eer we oversteken naar de rechter oever van de Oude Maas maken we eerst nog een ommetje naar Maasdam.
De Oude Maas is een rivier in Zuid-Holland die het eiland IJsselmonde monding van de Maas. Sinds het graven van de Bergsche Maas en afsluiten van de Afgedamde Maas is de Oude Maas alleen scheidt van het Eiland van Dordrecht, de Hoeksche Waard en Voorne-Putten. De rivier begint bij Dordrecht waar de Beneden Merwede eindigt en de Noord zich afsplitst richting Rotterdam. De rivier is zo'n 30 km lang en heeft als zijrivieren de Dordtsche Kil en het Spui. De rivier eindigt bij Vlaardingen waar hij met de Nieuwe Maas samenvloeit tot de Nieuwe Waterweg.Zoals de naam aangeeft vormde de rivier ooit de nog een benedenloop van de Rijn.
Hier zijn we welkom in de voetbalkantine om uit te rusten en iets te nuttigen.
Vervolgens gaan we langs de Boezemvaart weer terug naar de suikerstad, Puttershoek, waar we met de, ons bekende, veerboot overgezet worden naar de Zwijndrechtse contreien. Een mooie wandeling over prachtige paden brengt ons in Heerjansdam, waar ook de koffie verstrekt zal worden. We hebben er nu driekwart van de tocht opzitten.
Het laatste stuk voert ons langs de Waal naar Rijsoord.
Rijsoord is een voormalig dorp en sinds 1 september 1855 een deel (wijk) van de gemeente Ridderkerk grofweg rondom het Waaltje. Een mooi stuk met authentieke boerderijen en een nog in bedrijf zijnde molen.
We steken de Rijksstraatweg over en verkennen een deel van Rijsoord om vervolgens over een fietspad langs een van de drukste snelwegen van Europa, de A16 terug te lopen naar onze gastgemeente.
Via de Munnikensteeg, waar het fruit, dat u wordt aangeboden door de heer Niek de Koning van de bekende groente- en fruithal van dezelfde naam, op u staat te wachten. Vervolgens gaan we door Bakenstein naar de Bakensteinse Poort en de Pietermanviaducten. Daarna is het nog maar een peulenschil om over de eindstreep te komen en hebt u ruim 41 kilometer gewandeld.
Rondom Zwijndrechttocht, startplaats Zwijndrecht, datum 27 november 2010, verslag van Rob Breed
Op zaterdag 27 november zit een groep wandelaars in de trein van Rotterdam naar Zwijndrecht, waarbij ze horen dat deze niet verder rijdt door een calamiteit te Barendrecht. Dan blijkt ook dat wandelaars vanuit Utrecht en verder naar het Oosten in dezelfde problemen zitten. Het schijnt zelfs zo te zijn dat bepaalde wandelaars zodanig kwaad zijn op de NS, dat ze besluiten weer huiswaarts te keren dan wel elders te wandelen.
Terwijl deze groepen treinreizigers zich zorgen maken over hoe laat zij kunnen aanvangen met de wandeltocht, worden de reeds aanwezige wandelaars door de (loco) burgemeester Henk Mirck en onze voorzitter op pad gestuurd. Inclusief de laatkomers startte 329 wandelaars.
De parkoersbouwer, Quirinus Hoogland heeft, na zijn vorige editie uit 2009 voor de tweede maal een parkoers vanuit Zwijndrecht weten te organiseren. Ditmaal is de start vanuit het verzorgingshuis “Swinhove”. Voor de late lopers begint de tocht met natte sneeuw, waarbij de lucht tot rond het middaguur grijs blijft, doch wel droog wordt. We lopen door de wijk Meerdervoort en over de stadsbrug naar Dordrecht. Door de historische straten met diverse poorten en lopen langs diverse (jacht)havens en door het station Dordrecht, waar ook nu blijkt dat het treinverkeer nog niet opgang gekomen is, tot we uitkomen bij de garage van EDAD, een busmaatschappij, waar wij een heerlijk soepje kunnen nuttigen. Er is dan een afstand van bijna 12 km afgelegd. Het is voor de crew een buitengewoon riante rustgelegenheid waar ze alle ruimte hebben en zelfs de auto en trailer kwijt kunnen.
Na de soep mag er over een zompige dijk worden gewandeld, waarbij aanwas aan de schoenen je zwaarder doet lopen. Vervolgens gaat het door de Kiltunnel, een verbinding naar de Hoekse Waard. In 's Gravendeel komt men via een roltrap weer boven water, waar de weg vervolgd wordt langs de Dordtse Kil. Via het “Groot Koninkrijk” gaat het door het natuurgebied Het Spui naar Maasdam, gemeente Binnen Maas, waar de grote rust in de kantine van de voetbalvereniging FC Binnenmaas wordt bereikt op ruim 26 km. Saillant detail is dat bij de uitgang van dit sportcomplex het politiebureau is gevestigd. Ook deze rust is vrij groot van opzet en het lijkt er gezellig.
Na de inwendige mens te hebben versterkt kan weer worden doorgewandeld, waarbij weer een dijk wordt “genomen” langs de Boezemvaart naar Puttershoek: in het café bij het veer herinnert men zich de goede tijden van Ard en Keesie, onze olympisch kampioenen uit de jaren 70-80. Het overzetten met het veer wordt door onze voorzitter begeleid en hier vertelt hij mij de toestand van ons crewlid Lammie Dikken, die met spoed moest worden opgenomen op de IC van het Tergooi Ziekenhuis te Hilversum. Wij wensen Lammie, en ook Henk, veel sterkte.
Bij aankomst aan de overkant gaat de tocht verder door (on)verharde paden, waar ik de parkoersbouwer tegen het lijf loop, die met zijn dochters zijn tocht verkent. (Deze hebben de tocht volbracht, waarvoor proficiat). Verder gaat het naar Heerjansdam, waar de koffiepost is ondergebracht bij de tennisvereniging Heer Jan op een afstand van ruim 31 km. Ook hier is het voor de crew goed toeven en ook de wandelaars blijken zeer tevreden te zijn.
Dan wordt het laatste stuk van de tocht aanvaard. Dit gaat via Rijsoord, gemeente Ridderkerk, waar het bestuur het besluit heeft genomen de fruitpost, gesponsord door de firma Niek de Koning, onder te brengen in de Molen De Kersenboom, deze ligt op ongeveer 3 km van de koffiepost verwijderd. Maar in ieder geval nog beter dan onder een viaduct in Munnikensteeg.
Verder gaat het door de Bakenstein- en Pietermanpoorten en nog een enkel parkje terug naar het zorgcentrum “De Swinhove”, waar de wandelaars worden opgewacht door het Zwijndrechtse Shanty-koor “De Brulboei”, die bekende zeemansliedjes ten gehore brengen. Helaas kan niet aan enkele verzoeknummers worden voldaan, daar de dirigent sinds kort was aangetreden en zich nog niet eigen heeft gemaakt. Dit optreden heeft plaatsgevonden tussen 4uur en 5:30 uur.
Rondom Zwijndrechttocht, startplaats Zwijndrecht, datum 27 november 2010, Verslag van Paul Koks
November nadert zijn einde. Sinterklazen zijn de verlanglijstjes en rapportages aan het verwerken in het grote boek, suprisemakers denken na over hun gedichten en de doorgewinterde wandelaar trekt erop uit om erbij te zijn tijdens de vierde serietocht van het lopende winterseizoen door WS'78.
De startgelegenheid is Zorgcentrum Swinhove in Zwijndrecht, waar de dames achter de toog uitstralen dat ze er zin in hebben prima service te bieden aan de wandelaars en organisatie. Een beker koffie smaakt dan ook prima en neigt naar espresso.
Met nog meer dan een uur te gaan voor de start ga ik voor nog een tweede koffie en is er ruim de tijd om met een aantal mensen bij te praten. Een van hen is een vaste deelneemster aan de Internationale wandelweekenden van Schiedam en van Weert. Daarbij komt het nut van prestatiewandeltochten over afstanden van 10 kilometer en korter ter sprake. Die zit hem daarin, dat het je tijdens tochten van het kaliber WS'78 gemakkelijker afgaat, wanneer je regelmatig een 5 of 10 km met tijdregistratie aflegt. Daardoor kun je nog meer genieten van het moois dat onderweg te zien is.
Oudste stad Holland
Het introotje van deze Rondom Zwijndrechttocht gaat over de smalle groenstrook langs de A16 richting de brug over de Oude Maas om er vervolgens een stukje sightseeing Dordrecht op na te houden. Dordrecht is de oudste stad van Holland en de steegjes, binnenhaventjes, pakhuizen en overige statige gebouwen onderstrepen dat deze stad in het verleden een hele belangrijke rol gespeeld heeft in de handels ontwikkeling van Holland.
Hoekse Waard
Na de soeppost heeft het parcours een ander karakter: eerst volgt nog een comfortabel grasdijk op het eiland van Dordrecht, waarbij er prima uitzicht is over de Dordsche Kil die volop door vrachtvaart benut wordt. Na de Kiltunnel is het gras op de eerste dijk in de Hoekse Waard vanuit 's-Gravendeel aanzienlijk korter, waardoor het enigszins slalommen is om zoveel mogelijk over grond met goede grip te kunnen wandelen.
Bij het verlaten van 's-Gravendeel wordt een kudde schapen doorkruist die rijk voorzien zijn van een wintervacht, voordat de Dordsche Kil overgaat in de Oude Maas met op de achtergrond een decor met onder meer de brug die na ruim 1 kilometer bewandeld is. De Oude Maas verdwijnt uit zicht door de begroeiing om je gedurende een aantal kilometers over een ruige grasdijk in de middle of nowhere te wanen, totdat Puttershoek geflankeerd wordt.
Via een nieuw aangelegd en deels nog aan te leggen natuurgebied wordt over relatief comfortabele graspaden de grote rust bij FC Binnenmaas bereikt, waar niets mis is met de clubkleuren, de warme chocolademelk en de sfeer. En waar mijn brood wederom prima gaat smaken. Terwijl er op drie velden gevoetbald wordt zijn de speelvelden vanuit de kantine goed te overzien. Doch er wordt niet gescoord, waarop ik maar eens aanstalten maak richting het pontje over de Oude Maas te stappen.
Terugblik Deltatocht (60 jaar RWV)
Met het naderen van het pontje worden herinneringen aan de Deltatocht naar boven gehaald: 22½ jaar geleden organiseerde de 60-jarige RWV de Deltatocht. Een parel van een jubileumtocht, waarbij alle deltawerken over een trajekt van 300 km in drie dagen aan gedaan werd. Ook de Philipsdam en de Oesterdam, die destijds nog niet helemaal af waren. De eerste etappe leidde vanaf de kazerne in Rotterdam via Capelle en Kinderdijk naar dit pontje, waarna de kroeg van Cees Verkerk benut werd voor de eerste caferust.
De boot vaart juist weg als de kade in zicht is, maar de pontbeheerder is na zo'n tien minuten alweer terug. Over een comfortabel fietspad met uitzicht op polder de Hooge Nesse wordt de richting van Heerjansdam aangehouden, waarbij 't Waaltje genaded wordt doch nog niet in zicht. Bij tennisvereniging Heer Jan is niet alleen de koffiepost; ook presenteert de club er prima snert. Doch die gaat niet tot zijn recht komen na mjn lunch eerder in Puttershoek, dus laat de snert aan mij voorbij gaan.
't Waaltje - een dode rivierarm
Na deze koffiepost volgt spoedig zicht op 't Waaltje en wordt deze dode rivierarm aangehouden richting Rijsoord, waarbij het zicht op het riviertje aan de ene kant en de schim van de brug tussen Dordrecht en Zwijndrecht aan de andere kant met een zon die door de wolken breekt een lust voor het oog is. Een van de bewoners zoekt het verder en heeft dan ook een planetarium met koepel in de tuin gebouwd. Na een bezoek aan de Kersenmolen volgt uitzicht op een sinaasappel totdat ie weer uit zicht verdwenen is, met prima nasmaak als gevolg.
Door de polder Sandelingen Ambacht volgt het stukje parallel langs de A16, om vervolgens een indrukwekkende route na ruim 41 kilometer af te sluiten via een slotstuk waarbij de moderne gebouwen rijk geflankeerd worden door groen.
In Zorgcentrum Swinhove staat chantykoor De Brulboei juist op het punt te beginnen met een optreden, waarbij maar liefst vier accordeonisten de zangers en zangeressen begeleiden. Waarmee deze Rondom Zwijndrechttocht een sfeervolle afsluiting kent.
Rondom Zwijndrechttocht, startplaats Zwijndrecht, datum 27 november 2010, Verslag van Hennie
Zaterdag 27 november
Rondom Zwijndrechttocht
Zwijndrecht
Vandaag starten we vanuit een verzorgingshuis. De route is uitgezet door bij vele bekende Quirinus en Hans Breeman. Bij vertrek is er even consternatie of we nu van de voor- of achterkant zullen vertrekken. We worden uitgeleide gedaan door de burgemeester. Het gaat meteen na vertrek over paadjes door een park. Wat drukke wegen worden overgestoken. We gaan de brug over die tot 1977 onderdeel was van de A16. Toen raasden er de auto’s over en nu wordt hij overspoeld door W.S lopers. Het is tevens de verbindingsweg met Dordrecht. We krijgen nu een toeristische toer door Dordrecht. Hier zijn we in het verleden al eens geweest met een W.S tocht maar het blijft mooi. Olfert wordt ook afgeleid door al het foto’s maken. Daardoor en doordat Theo zijn jasje gaat aantrekken, verliezen we hem uit het oog. Na 11,8 km bereiken we de soeppost die in een busgarage staat. Ik geef hier aan Willem aan dat ik vandaag misschien wel met hem wil meerijden. Het gaat niet zo geweldig ik heb last van mijn rug. Het verbeterd niet maar verslechteren doet het ook niet dus ik kan nog wel wat verder.
Samen met Roland en Corné gaan we verder. Ploeterend over een grasdijk tegen de wind in langs het water. We nemen een overstap over een hekje en gaan dan de Kiltunnel in. Theo herinnerd zich zijn prille kindsheid weer toen wilde hij nooit een doodlopend weg in want dan ging je dood. Het logische gevolg is dat je dan in de Kiltunnel dus gekild wordt. Al lachend lopen we door de tunnel. Aan de andere zijde wacht ons een verrassing. We mogen met de roltrap omhoog! Dat hebben wij toch echt nog nooit eerder gedaan tijdens een wandeling! Erg leuk en blij dat ik nog niet bij Willem ben ingestapt! We komen nu ’s Gravendeel binnen waar ons verschillende wandelaars tegemoet komen. Er blijkt hier nog een wandeling in de omgeving gehouden te worden. We volgen de grasdijk en komen uit in een kwetsbaar gebied. Een lang graspad wordt gevolgd, steken over bij de molen en vervolgen het pad door het natuurgebied. We komen in Maasdam uit en volgen de asfaltweg tot bij de rust.
Na rust een smal pad tussen water door tot bij de kerk van Puttershoek. Hier moeten we met het pontje weer terug naar de goede kant worden overgebracht. Op het pontje even wat bij kletsen met andere W.S.ers. Aan de overzijde gaat het over een schelpenpad verder. Na een akkerland gaan we weer de bebouwing in en wel de plaats Heerjansdam (gem. Zwijndrecht). We bereiken na de molen zonder kap te zijn gepasseerd de koffiepost. Die vandaag ook binnen is bij een tennisclub in Ridderkerk.
Je zult wel denken over die laatste 5 km heeft ze niet veel geschreven. Nou dat klopt, van rust tot rust (± 8km) bestond de beschrijving uit 12 punten dus je kunt indenken dat er lange stukken bij waren. Ik ben blij dat ik bij de rust Willem zie want nu wil ik graag in de auto stappen. Theo gaat dan ook alleen verder vanaf deze rust. Niet veel later volgen Willem, Johan (?), nog een uitvalster en ik met de auto. We volgen bijna de gehele route met de auto. Dus als ik eerlijk moet zijn heb ik hier niet veel aan gemist. Bij de fruitpost die vandaag in een molen was stopt Willem even. We waren net Sandra, Bertus en Isis voorbij gereden. Geheel verbaasd dat ik in de auto zit komen ze tot bij mij. Na uitgelegd te hebben dat ik al de hele dag last van de rug heb en nu aan mijn taks zit begrijpen ze het wel. Om 16u ben ik aan de finish waar er nog meer verbaasde gezichten te zien zijn. Willy en Rianne geven me groot gelijk dat ik gestopt ben en ook Olfert deelt deze mening. De tijd dat ik op Theo moet wachten duurt helemaal niet lang. Genoeg afleiding aangezien ik genoeg wandelaars ken. Ach en volgende keer beter!
