Oud Hilversumtocht, startplaats Hilversum, datum 13 november 2010, informatie over de route vooraf:
Voor de 2e keer starten we vanuit het Alberdingh Thijm College in Hilversum. Waar parkoersbouwer Henk Dikken ons vele kanten van Hilversum en omgeving zal laten zien. We worden langs een aantal historische, m.n. media, gebouwen, gevoerd. Als eerste lopen we langs hotel Laapershoek, daarna, als we de Emmastraat in lopen, zien we de prachtige St. Vituskerk.
De oude Vituskerk, gebouwd in 1786 en in 1853 uitgebreid en van een toren voorzien stond op dezelfde plaats als de huidige kerk.
In 1887 bleek deze kerk veel te klein geworden om alle parochianen onderdak te bieden. De Roermondse architect dr. P.J.H. Cuypers, in die tijd bouwer van vele kerken, werd gevraagd een tekening te maken voor een nieuw te bouwen kerk.
Op 12 mei 1891 werd de eerste steen geplaatst. Na de plechtige Hoogmis in de noodkerk, werd de perkamenten oorkonde samen met de bouwtekeningen en zilveren en koperen munten uit die tijd, in een loden bus gestoken en in een holle ruimte achter de eerste steen in de voet van de uit baksteen opgetrokken "triomfboog" gemetseld. Op 5 september 1892 werd de kerk door de Aartsbisschop van Utrecht mgr. P.M. Snickers ingewijd. Op donderdag 8 september, de feestdag van Maria Geboorte, werd de kerk in gebruik genomen.
We komen langs de niet meer in gebruik zijnde KRO-studio. De huidige studio is te vinden in het Mediapark, waarvan we aan het einde van de tocht nog een glimp zullen opvangen.
Aan onze rechterhand zien we het bekende Theater Gooiland, veel bekende artiesten zijn daar opgetreden.
Na ongeveer 2,5 km komen we aan bij de Oude Haven van Hilversum.
In 1876 aangelegd, aan het einde van de Gooische Vaart (ca 1650), van 's-Graveland naar Hilversum. Het afgegraven zand werd gebruikt voor de aanleg van de grachtengordel van Amsterdam en als bouwmateriaal voor de uitbreiding van Hilversum zelf. In verval geraakt na de aanleg van de Nieuwe Haven in 1938, aan het Hilversums Kanaal. Bij het begin van de Oude Haven ligt de Nieuwe Brug, een ontwerp van W.M. Dudok uit 1930. Deze brug verving het oorspronkelijke houten exemplaar uit 1843.
De trap die we hier op gaan is eveneens een ontwerp van Dudok. De route wordt vervolgd door het Boombergpark.
Vanwege de mooie uitzichten vanaf de Boomberg kocht de Hilversumse schilder Jan van Ravenswaay rond 1835 met geldelijke steun van Amsterdamse vrienden akkerland om een belommerde wandeling aan te leggen. Hij werd daarbij gestimuleerd door zijn neef en vriend, notaris Albertus Perk, met wie hij het plezier in het wandelen deelde. Het gebied werd in 1848 overgedragen aan de gemeente Hilversum, met als voorwaarde dat het een wandelpark moest blijven.
We lopen achter de voormalige NCRV-studio langs.
Daarna gaan we het Loosdrechtse bos in en komen we bij het, bij velen waarschijnlijk wel bekende, Zonnestraal terecht.
Zonnestraal is de Nederlandsche Vereeniging tot het oprichten van Arbeidskolonies voor Tuberculoselijders in Nederland. In 1905 werd door Jan van Zutphen het Koperen Stelen Fonds opgericht. Met de opbrengst van de door de diamantslijpers gebruikte koperen stelen en van de diamantstof die uit het slijpsel werd gewonnen werd in 1919 de Stichting Sanatorium Zonnestraal in Hilversum mogelijk gemaakt. Landgoed Zonnestraal, is een prachtig landgoed omgeven door 120 hectare bos. Het landschap is adembenemend, ieder seizoen opnieuw. Temidden van deze prachtige natuur ligt het voormalige sanatorium Zonnestraal uit 1928, een schitterend hagelwit complex van de beroemde architect Jan Duiker. Zonnestraal, gebouwd in beton met ragfijne raamsponningen en veel glas, verbeeldt op onovertroffen wijze het Nieuwe Bouwen. Dit demonstreert een evenwicht in materiaalgebruik, functionaliteit en een heldere compositie in wit en lichtblauw. In 1995 werd de eerste stap gezet voor de erkenning als rijksmonument en is zelfs genoemd voor nominatie voor de Werelderfgoedlijst. Een ingrijpende restauratie van hoofdgebouw en werkplaatsen volgde.
Momenteel is Landgoed Zonnestraal de thuisbasis van verschillende instellingen in zorg en gezondheid.
Verder voert de route langs Vliegveld Hilversum, waar gevlogen wordt met zweef- en kleine sportvliegtuigen. Aan onze linkerhand zien we ook nog een stormbaan liggen. Aan het eind van de 2 km lange Egelshoek vinden we bij de familie Griffioen, het huis van n van onze wandelaarsters, een gastvrij onthaal om een lekker bekertje soep te nuttigen. We vervolgen onze weg via de Graaf Floris V-weg om naar de Zonneheide te gaan, waarna we door het gebied van het bos Einde Gooi lopen.
Einde Gooi is in de negentiende eeuw aangelegd in een voormalig heidegebied. Het ligt op de overgang van droge zandgronden en lagergelegen natte veenweiden. Daarom vindt u hier een gevarieerde plantengroei. Let op het lelietje-van-dalen langs de lanen.
Langs weilanden en door klaphekken komen we vervolgens terecht in het Laapersbos.
Het Laapersbos is een bos geworden heideveld met nog restantjes heide. Het bos is dichtbegroeid met vliegden en diverse soorten loofhout. Er zijn nog enkele oude beukenlanen en restanten van eikenhakhoutbos te vinden en er liggen stukjes eikenspaartelgenbos. Het is een vogelrijk gebied met onder andere de zwarte specht. In het voormalige eikenhakhoutbosje net ten noorden van het landgoed Zwaluwenberg is een aantal keren een nogal zeldzame plant, het stofzaad, gevonden.
Door het bosgebied De Zuid, waar we een oude grenspaal vinden die de grens tussen Utrecht en Noord Holland aangeeft, komen we in het gebied De Vuursche waar we op 20 km de grote rust vinden in Theehuis t Hooge Erf.
Na de inwendige mens versterkt te hebben vertrekken we richting De Amerpoort, een gebied waar huizen staan voor mensen met een beperking. Van de Amerpoort gaan we naar de Zuiderheide. Nadat we door verschillende klaphekken zijn gegaan zien we als we goed kijken aan onze rechterhand een steen met de tekst St.Jans klokje. We komen op de Goyersgracht waar we kunnen genieten van een heerlijk kopje koffie, eventueel aangevuld met een koek of i.d.
Hierna lopen we over de Westerheide, waar u met wat geluk ree n ziet lopen. We komen tenslotte bij de Natuurbrug Crailoo uit, waarna we via een aantal vlonders weer in de bewoonde wereld komen.
De Natuurbrug Zanderij Crailoo is met 800 m lengte en 50 m breedte het grootste ecoduct ter wereld. De brug is op 3 mei 2006 geopend door koningin Beatrix. Het project kostte 14,7 miljoen euro en werd gestart in 2002.
De Natuurbrug Zanderij Crailoo verbindt het Spanderswoud en de Bussumerheide en gaat over Provinciale weg 524, een spoorweg, het terrein van Railpro en een sportpark. De brug is niet alleen aangelegd voor dieren, er lopen ook een fietspad en een ruiterpad overheen. Het ecoduct is een van de verbindingen in het uitvoeringsprogramma 'Heel de Heuvelrug'. Dit heeft ten doel van de Utrechtse Heuvelrug van Rhenen bij de Nederrijn tot Naarden aan het Gooimeer weer een aaneengesloten gebied te maken.
Via het Heksenweitje, dat ligt op een stuwwal uit de voorlaatste ijstijd, komen we terecht op een smal pad, waar we aan onze linkerhand nog een blik opvangen van het Mediapark, waar bijna alle omroepen een onderdak hebben gevonden. Let eens op het kleurige gebouw van Beeld en Geluid aan uw linkerhand
Vervolgens lopen we nog langs het Tros-gebouw en de EO-studio, gaan langs het Centraal Station om weer terug te keren op het Laapersveld in het Alberdingh Thijm College.
Oud Hilversumtocht, startplaats Hilversum, datum 13 november 2010, verslag door Paul Koks:
Eenmaal weer aan de slag is bladeren door diverse websites voldoende om inspiratie op te doen weer eens deel te gaan nemen aan een georganiseerde wandeltocht. Voor wat betreft het weekeinde van 13 en 14 november hing het er vanaf of er alsnog gewerkt ging worden. Met het uitblijven van het bericht daarover is er een weekend van maar liefst drie dagen in het vooruitzicht. Dan ontkom ik er niet aan richting Hilversum af te reizen voor m'n eerste deelname aan WS'78 deze eeuw.
3e bijzondere bezoek aan Hilversum
Vanuit Almere werd Hilversum regelmatig bezocht tijdens wandeltochten en heb er in 1995 als uitzendkracht voor de Evangelische Omroep en Woonstichting Patrimonium gewerkt. Nu op deze 13e november volgt het derde bezoek aan de mediastad sinds de terugkeer uit het Vlaamse land in 2006. De twee vorige bezoeken waren bijzonder: op 7 januari 2007 werd ik betrokken bij de halve finale om het NK schaken voor dames door de barrage tussen Linda Jap Tjoen San en Ada van der Giessen (2-0) te noteren en op 24 juni 2007 won ik in het Mediapark van GM Genna Sosonko, Grootmeester in het schaken die tijdens het NK in 2007 een aanschuifsimultaan verzorgde.
Opnieuw wordt het een bijzonder bezoek aan Hilversum, want de deelname zal inspirerend gaan werken: bijpraten met oud bekenden, nieuwe mensen ontmoeten en voldoende stukken alleen gelopen om helemaal in de natuurrijke omgeving op te gaan. Maar dat ging niet zomaar. Ik was dermate lang weggebleven dat er een ballotage-procedure doorstaan diende te worden. Die eenmaal gepasseerd wordt de startkaart en de set met consumptie-bonnen gretig aanvaard, voor ze van gedachten veranderen...
32 aaneengesloten kilometers natuurgebied
De eerste kleine 2½ kilometer van deze dag waren reeds in Den Haag afgelegd, waarbij het parcours langs de Koninklijke stallen, de paleistuin en door het Binnenhof leidde. Het nostalgische tintje van dit tracé wordt voortgezet in Hilversum met een parcours dat door een stuk oud-Hilversum naar een voormalige haven leidt, voordat de bebouwde kom via de Staatsliedenkwartier verlaten wordt om ruim 32 aaneengesloten kilometers natuurgebied te bewandelen. Via het Loosdrechtse Bos wordt Landgoed Zonnestraal bereikt, waarna het uitzicht op Vliegveld Hilversum een eerste contrast toont tussen de glooiende, gevarieerd en rijk begroeide vlaktes van 't Gooi en het aangrenzende vlakke polderlandschap. Bij de soeppost in Hollandse Rading wordt vervolgens een uiterste uithoek van 't Gooi bereikt. De soep laat zich goed smaken om vervolgens snel Gooi-inwaarts te keren.
Er volgt een eerste lange, relatief steile afdaling in het gebied Einde Gooi, waar de ondergrond droog is en de afwikkeling eenvoudig te controleren is. Hoe anders is dat bij de volgende afdaling, waar ik er te laat achter kom dat er enkele vierkante meters spekgladde modder is van de zuiverste in die categorie. Ik kan niet meer corrigeren en er volgt een glijpartij die doet denken aan die tijdens de WS'78-tocht vanuit Essen. Het verschil is dat ik destijds - tijdens napijlen - in een plas met water terecht kwam. Nu ligt dat anders, maar ben wel blij dat ik geen eieren meegenomen heb. De trajekten van het kaliber 'hiervoor ga je erop uit om te wandelen' blijven zich opvolgen om in het knusse dorpshuis De Furs in Lage Vuursche de grote rust te vinden. Waar de geleverde koffie en de zelfklaargemaakte sandwich (met kaas, komkommer, tomaat, servelaat en basilicum) een prima combinatie vormen.
Crailose heide enorm sterk verbetert
Er volgen nog een achttal kilometers door de bosrijke omgeving rond Lage Vuursche voor het overgangsgebied naar het gebied van de Crailose Heide bereikt wordt. Dat overgangsgebied wordt gekenmerkt door een spoorwegovergang en door het trajekt door de Amerpoort. Bij het verlaten van de Amerpoort dient een herfstbui zich aan, maar echt overtuigend is ie niet om te verdwijnen alsof ie er niet geweest is. Na de verse koffie volgen spoedig de glooiende heidevelden, waar ook de SGWB-winterwandeling de deelnemers overheen stuurt en heb ik tevens aangenaam gezelschap van een dame die een nadrukkelijke bijdrage levert aan het georganiseerde wandelen.
Dat er veel verbetert is ten opzichte van een vorig bezoek aan de Crailose Heide ga ik ondervinden: op gegeven moment zie je in de verte een trein passeren om vervolgens enige tijd niets aan verkeer te zien en het gevoel te krijgen 'hier klopt iets niet'. Vanuit het niets wordt vervolgens duidelijk dat de spoorlijn en de doorgaande weg Bussum-Hilversum over een zeer brede natuurbrug overgestoken is. Buitengewoon fascinerend.
De route blijft vervolgens fascineren over een slingerende Natuurbrug over de waterpartij, waarna de fruitpost snel bereikt wordt. De mandarijn doet zich goed smaken, waarna het laatste stukje natuurgebied betreden wordt, waarbij vragen van nieuwsgierigen omtrent wat er gaande is correct en promotioneel beantwoord wordt. Na het laatste zicht op het Mediapark wordt wederom een stukje oud-hilversum betreden voordat het gemoderniseerde stationsgebouw een groot contrast vormt met een spoorwegovergang midden in een stad dat niet meer van deze tijd is. Er volgt een glimp van het gebouw van de Evangelische omroep, waarna finish geroken kan worden.
Na binnenkomst sta ik binnen 5 minuten onder de douche van de gymzaal, zodat de terugreis enigszins vertoonbaar aangegaan kan worden.
Paul Koks
Oud Hilversumtocht, startplaats Hilversum, datum 13 november 2010, verslag door Eduard van Stuivenberg :
Wandeltochten van WS78 zijn kenmerkend doordat ze altijd op zaterdag zijn en om 09.00 uur starten.
Maar er is nog iets wat de wandeltochten van WS78 altijd zo bijzonder zijn, namelijk dat het altijd prachtigen wandelingen zijn.
Zo ook nu weer. We melden ons weer bijtijds bij het Alberdink Thijm College in Hilversum en ditmaal startte we iets vroeger.
Tien voor negen werd het startsein gegeven en liepen we eerst een stukje door Hilversum.
Daar liepen we langs het oude KRO gebouw en theater Gooiland. Voordat we daar lang liepen, kwamen we eerst lang het prachtige St. Vituskerk.
De oude Vituskerk, gebouwd in 1786 en in 1853 uitgebreid en van een toren voorzien stond op dezelfde plaats als de huidige kerk.
In 1887 bleek deze kerk veel te klein geworden om alle parochianen onderdak te bieden. De Roermondse architect dr. P.J.H. Cuypers, in die tijd bouwer van vele kerken, werd gevraagd een tekening te maken voor een nieuw te bouwen kerk.
Op 12 mei 1891 werd de eerste steen geplaatst. Na de plechtige Hoogmis in de noodkerk, werd de perkamenten oorkonde samen met de bouwtekeningen en zilveren en koperen munten uit die tijd, in een loden bus gestoken en in een holle ruimte achter de eerste steen in de voet van de uit baksteen opgetrokken "triomfboog" gemetseld.. Op 5 september 1892 werd de kerk door de Aartsbisschop van Utrecht mgr. P.M. Snickers ingewijd. Op donderdag 8 september, de feestdag van Maria Geboorte, werd de kerk in gebruik genomen.(Bron: WS78).
Na 2½ km kwamen we aan bij de "Oude Haven" die in 1876 is aangelegd en waarvan het afgegraven zand gebruikt werd voor de aanleg van de grachtengordel van Amsterdam. Vervolgens een hoge trap op wat een ontwerp is van Dudok evenals de bij de haven gebouwde brug uit 1930. De tocht leidde ons via het Boombergpark achter de voormalige NCRV-studio langs om vervolgens rap richting landgoed Zonnestraal te lopen. Zonnestraal, Nederlandsche Vereeniging tot het oprichten van Arbeidskolonies voor Tuberculoselijders in Nederland.
In 1905 werd door Jan van Zutphen het Koperen Stelen Fonds opgericht. Met de opbrengst van de door de diamantslijpers gebruikte koperen stelen en van de diamantstof die uit het slijpsel werd gewonnen werd in 1919 de Stichting Sanatorium Zonnestraal in Hilversum mogelijk gemaakt. Landgoed Zonnestraal, is een prachtig landgoed omgeven door 120 hectare bos. Het landschap is adembenemend, ieder seizoen opnieuw. Temidden van deze prachtige natuur ligt het voormalige sanatorium Zonnestraal uit 1928, een schitterend hagelwit complex van de beroemde architect Jan Duiker. Zonnestraal, gebouwd in beton met ragfijne raamsponningen en veel glas, verbeeldt op onovertroffen wijze het Nieuwe Bouwen. Dit demonstreert een evenwicht in materiaalgebruik, functionaliteit en een heldere compositie in wit en lichtblauw. In 1995 werd de eerste stap gezet voor de erkenning als rijksmonument en is zelfs genoemd voor nominatie voor de Werelderfgoedlijst. Een ingrijpende restauratie van hoofdgebouw en werkplaatsen volgde.Momenteel is Landgoed Zonnestraal de thuisbasis van verschillende instellingen in zorg en gezondheid. (Bron: WS78)
We liepen langs vliegschool Hilversum en na 2 km bereikte we de soeppost. Ondertussen was er 10½ km afgelegd. Na de soep door natuurgebied de "Zonneheide" op weg naar het bos "Einde Gooi". Dit bos is in de 19e eeuw aangelgd en vormt de overgang tussen droge zandgronden en het lager gelegen natte veenweiden. Via enkele weilanden kwamen we uit in het Laapersbos die ons vervolgens weer leidde naar bosgeboed "De Zuid", waar een grenspaal staat die de grens aanduidt tussen Utrecht en Noord-Holland, om uiteindelijk uit te komen in het prachtige gebied de Lage Vuursche.
De Lage Vuursche, het bosgebied tussen Hilversum, Baarn en Soest, was in de 17e eeuw een uitgestrekt heidegebied. Met de komst van diverse buitenplaatsen werden ook bomen aangeplant. In het gevarieerde bos verblijven maar liefst 63 soorten broedvogels, waaronder alle vier soorten spechten die in ons land voorkomen. Veel boerderijtjes uit het oude dorp hebben inmiddels een horecabestemming
gekregen. In dit gebied staat ook paleis Soestdijk.
Hier was ook de grote rust gevestigd, maar aangezien ik daar nog geen zin in had, liep ik door langs een klein kerkje, want er was nog genoeg te zien van dit prachtige gebied. Vanuit dit gebied liepen we richting de Amerpoort, een gebied met huizen voor mensen met een beperking. De tocht ging verder via de Zuiderheide. Op naar de koffiepost op 27½ km. Daar waren we wel even aan toe. Bakje thee, 2 broodjes en een colaatje. 5 Minuten later liepen we natuurgebied de Westerheide over, waar ik even over een dood punt moest komen (meestal krijg ik die bij 32 km). Het volgende natuurgebied diende zich aan: Natuurbrug Crailoo, waar via een aantal vlonders weer in de bewoonde wereld kwamen. Voordat we bij de fruitpost kwamen liepen we nog even langs het gebouw van de wereldomroep. Bij de fruitpost een mandarijntje, een colaatje even uitpuffen en op weg voor de laatste 4½ km. Al snel kwamen we langs een kleurrijk gebouw van "Beeld & Geluid" en direkt daarna langs het Tros-gebouw en de EO-Studio. Nu nog langs het Centraal station en na 6 uur en 25 minuten bereikten we de finish op 40,8 km.
Oud Hilversumtocht, startplaats Hilversum, datum 13 november 2010, verslag door Hennie:
Zaterdag 13 november
Oud Hilversumtocht
Hilversum
Na een wat moeizame rit zijn we in Hilversum aangekomen. Nu vraagt men zich af moeizaam? Ja de heenrit ging gepaard met heftige regenbuien. Gelukkig is het hier droog! We kunnen vandaag 2 Friezen (Anne en Pietsje) begroeten en ook Corné en Miranda. Die laatste 2 hebben we al geruime tijd niet meer gezien. Miranda doet nog niet mee aan de W.S want ze is nog steeds herstellende van hielspoor. Gelukkig gaat het met haar de goede kant uit want zij gaat in Hilversum (waar nog een wandeltocht wordt gehouden) 20 km lopen. Om iets voor 9u gaat het richting uitgang en wat schept mijn verbazing? De W.S is vandaag internationaal. En niet omdat er een verdwaalde Belg meedoet maar een Noor! Het is n.l. Jan de Noor die op vakantie is bij zijn vriendin Annelies.
Als eerste passeren we het oude KRO gebouw. Hilversum staat met name bekend om de televisie wereld en dat staat bij deze wandeling, uitgezet door Henk Dikken, ook wel een beetje centraal. Na een paar km komen we ook langs het NCRV gebouw. Tot nu toe spreekt de wandeling mij nog niet echt aan omdat we alleen maar door de bebouwing lopen. Ook van foto’s maken komt nog weinig terecht. Bij een oversteekplaats komen we bij Corné en Roland terecht. We staan met een kluitje te wachten en als het monotone getik overgaat in loopsignaal steekt iedereen over. Alleen was dat niet voor ons bestemd! Al pratend gaat het verder. Soms komt de uitdrukking boer boven water, de personen in kwestie weten wel waarom! Na ruim 7 km krijgen we dan eindelijk onverharde paden. Het gebied is ons niet geheel onbekend want we zijn hier met de kennedy mars van Hilversum, maar ook met de 4 daagse van ’t Gooi (Laren) geweest. We passeren het vliegveld en gaan langzaam op de rust aan. Ondertussen zien we links van ons de wandelaars lopen die op ons voor liggen. We bereiken de rust bij een boerderij, waar we met de kennedy mars van Hilversum ook hebben gerust. Even babbelen en weer verder.
We volgen nu de weg waar we de andere wandelaars zagen lopen. Ook wordt nu de route wat afwisselender. We gaan door klaphekjes, dan weer een drukke weg oversteken en het bos in. Weer een drukke weg en klaphekjes. Over zandpaden en een heuse zandvlakte wordt overwonnen. En dan, ja dan is het zover we hebben er 16 km opzitten wat voor mij betekent dat ik de mijlpaal van maar liefst 50.000 km heb behaald! Het gaat langzaam aan ook op de grote rust aan die vandaag op zo’n 18 km is. Wat voor deze rust raken we Anne en Pietsje kwijt omdat ze met een paar provincie genoten in het koeterwaals, sorry Fries aan de praat waren geraakt. We lopen bij de rust door omdat we het te vroeg vinden.
We hopen in ieder geval later nog een geschikt bankje tegen te komen. We lopen langs de afrastering van het huisje (Drakensteyn) van onze koningin. Theo roept eens flink; Trix staat de koffie klaar? Een paar meter verder staat er echter marechaussee voor de poort wat betekent dat er iemand van het koningshuis aanwezig is. In het bos worden we weer ingehaald door Wil van de douane. Als we een N-weg oversteken krijgen we een mooi rustplaatsje in het zicht. Op een mooi apart picknickstel van Staatsbosbeheer nemen wij plaats. Het duurt niet lang of de eerste paparazzi dient zich aan. Pietsje en Anne die bij de rust alleen een sanitaire stop hebben gehouden komen bij ons zitten. Joop voor den Dag maakt een foto en loopt dan verder. Ook Sandra en Bertus behoren vandaag tot de paparazzi. Ze komen even bij ons staan babbelen om van wat zogenaamde plakkers af te komen.
Na een korte stop gaat het verder en opnieuw het bos in. We komen bij een gehandicapten instelling aan waar we eerst op het knopje moeten duwen zodat de poort opengaat en wij ons toegang tot het terrein kunnen verschaffen. We lopen langs diverse gebouwen en zien dan een grote paddenstoel met daaronder zitbankjes. Hier zouden we hebben gerust als het had geregend zei Theo nog. We komen weer op bekend terrein omdat we hier hebben gelopen met de 4 daagse van ’t Gooi. We steken een drukke straat over en gaan daarna door een klaphekje. We vertellen dan aan de 2 Friezen dat we met de 4 daagse van ’t Gooi alleen maar fietspaden hebben gehad terwijl, waar we nu lopen binnen handbereik lag. We zien nog andere pijlen ophangen dus Miranda is hier waarschijnlijk ook geweest. Dit is een mooi stukje route die wordt onderbroken voor de koffiepost.
We hebben nu nog dik 13 km te gaan. En nog 2,5u de tijd dus het moet te halen zijn. We gaan weer terug het gebied in waar we voor de koffiepost ook rondzwierven. Over de heide en door stukjes bos gaat het verder. Als we de heide opnieuw verlaten gaan we over de natuurbrug Crailo. We zijn hier eens eerder geweest met een W.S en wat ons opvalt is dat de uitkijktoren verdwenen is. We gaan nu echter de andere kant op dan toen. Het gaat dalend naar de vijver toe waar we over vlonders moeten lopen. Vanaf hier kun je de televisietoren van Hilversum er mooi opzetten, wat wij dan ook doen. We bereiken nu al gauw de fruitpost. Vandaag hebben we mandarijn op het menu staan, met of zonder schil. Ik begin goed moe te worden en als Willem met de auto was gekomen was ik zeker ingestapt. Maar helaas ik zal toch te voet verder moeten. Eric komt net aangefietst en vertelt nog iets over de voetgangers oversteeklichten.
Pietsje is echter vol van één of ander heksenweitje waar we overheen zullen gaan. Als we daar komen laat ze mij als eerste over het smalle pad lopen maar of ik daar zo blij mee ben? Er komen net 5 grote honden aangelopen en aangezien ik een held op sokken ben wat deze dieren betreft was het misschien toch niet zo’n goede zet van Pietsje. Bij één of ander bontgekleurd mediagebouw zien we de oversteeklichten waar Eric het over had. Hier staan meisjes op afgebeeld en niet zoals gebruikelijk de standaard mannetjes. Langs het TROS gebouw en Hilversum verder binnendringen. Het gaat inmiddels weer wat langzamer met mij want ik begin goed moe te worden. Langs het station en dan is het nog de route die de wandelaars die met de trein zijn gekomen vanmorgen al eens hebben gelopen. We komen in het schemerdonker, maar wel op tijd op de finish aan. We zijn nog niet de laatste want achter ons moeten er nog verschillende mensen komen o.a. Corné en Roland. Na wat gerust, gegeten en gedronken te hebben gaat het op huis aan. Het zal ons benieuwen wat we daar aantreffen aangezien we van verschillende wandelaars hadden gehoord dat Limburg met wateroverlast te kampen had.
