Het Woudzichttocht, startplaats Apeldoorn, datum 11 december 2010, verslag organisatie:
Wie aan een wandeltocht in Apeldoorn denkt, verwacht vast heel veel bos. De parkoersbouwer verrast u echter met een totaal andere kant van Apeldoorn en omgeving.
Na de start vanuit wijkcentrum Het Bolwerk worden de wandelaars richting de A 50 gestuurd, waar we gelijk al moeten klimmen. Boven aangekomen is er een mooi uitzicht over de wijk Apeldoorn-Woudhuis. De naam van de tocht is ontleend aan de bossen van Het Woudhuis, waar we doorheen gaan. We blijven een tijdje aan rand van Apeldoorn lopen. Via het terrein van Het GGnet, een instelling voor psychische hulp verlening, lopen we naar de soeppost. Voor de soeppost vinden we een gastvrij onthaal bij een volkstuinencomplex.
Na lekker verwarmd te zijn door de soep gaan we richting Het Zuidbroek.
De wijk Zuidbroek is gebouwd volgens het concept energieneutrale stad. Met dit concept wordt een beperking van fossiele energiebronnen beoogd. Voor Zuidbroek betekent dit dat er een warmtenet is aangelegd waarmee de woningen worden verwarmd, de zogenoemde stadverwarming.
In deze wijk gaan we de “Vellertheuvel” over waar we een mooi kunstwerk kunnen bewonderen.
Daarna volgt een stuk industrieterrein. Hierna gaan we een stuk langs het Apeldoornse Kanaal richting Wenum–Wiesel.
Wenum-Wiesel is een. Het ligt ten noorden van de gemeente Apeldoorn tegen Vaassen, gemeente Epe, aan. Wenum en Wiesel worden gescheiden door de Zwolseweg (Apeldoorn-Vaassen). Aan de oostkant ligt Wenum en in het westen kan men Wiesel vinden. Er woonden per 1 januari 2007 in Wenum-Wiesel 2.200 mensen, waarvan er 1150 in Wenum en 1050 in Wiesel. Dit is over een oppervlakte van 31 km². Hiervan is meer dan de helft bosgebied
De grote rust is in restaurant Le Triangle in Wenum–Wiesel. Verkwikt gaan we een stuk onverharde route op. Velen zullen dit stuk herkennen als een deel van de route uit de Apeldoornse Vierdaagse.
Ook Paleis Het Loo is in de route opgenomen.
Stadhouder Willem III, achterkleinzoon van Willem van Oranje, kocht in 1684 het middeleeuwse kasteel Het Oude Loo aan. Nadat Stadhouder Willem III koning van Engeland was geworden, liet hij het paleis van 1691-1694 uitbreiden met vier paviljoens. Het paleis was de zomerresidentie van de Nederlandse stadhouders en koningen van 1686 tot 1975. Het werd voor het laatst bewoond door Prinses Margriet. De oorspronkelijke tuinen werden in de periode van 1980 tot en met 1984 hersteld. Uitgangspunt hierbij waren bewaard gebleven ontwerptekeningen, evenals opgravingen ter plaatse. In 2009 is het uitzichtplatform met twee rustbanken aan het eind van de tuin, zoals ooit door stadhouder Willem III aangelegd, herbouwd.
We komen langs De Naald, de plek waar op Koninginnedag 2009 de bizarre aanslag plaatsvond. Wie wil kan even aandacht geven aan de slachtoffers bij het op 29 april 2010 door koningin Beatrix onthulde monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers.
De metalen doos met granieten deksels staat onder een eik schuin tegenover De Naald. De doos bevat enkele glazen ballonnen. Zeven witte ballonnen zijn van kleur verschoten. Ze symboliseren de zeven slachtoffers die bij de aanslag zijn omgekomen. Enkele andere ballonnen hebben hun kleur behouden. <
Daarna blijven we in Apeldoorn rondstruinen. We lopen nog over vlonders achter het Belastingkantoor, waar prachtige beelden te bezichtigen zijn, zeker de moeite waard.
Van het oosten naar het westen slingert het pad naar de beeldentuin. In een grote rechthoek zijn zes kamers gemaakt van een stalen band, omzoomd door liguster om voor een beschutte plek te zorgen. In de kamers telkens een of meerdere beelden, met op de stalen band vaak een houten zitting, zodat de bezoeker even van de beelden, de rust en het fenomenale uitzicht op de architectuur van het kantorencomplex kan genieten.
Ons volgende rustpunt is de koffiepost. Vanuit de koffiepost gaan we via de binnenstad naar het Oranjepark en het Wilhelminapark
Via Marialust steken we het kanaal over om bij de fruitpost te komen. De fruitpost vindt een gastvrij onthaal bij de ouders van onze parkoersbouwer. Na de fruitpost is het nog een klein stukje lopen en dan zijn we weer bij Het Bolwerk.
Het Woudzichttocht, startplaats Apeldoorn, datum 11 december 2010, verslag door Appie en Jannie:
We gaan vroeg op weg naar Apeldoorn, voor de vijfde tocht uit de winterserie 2010/2011 van WS 78.
Het wordt voor ons de eerste van deze winterserie.
We proberen er altijd een paar van te lopen, omdat we vinden dat ook bij WS meestal prachtige tochten worden uitgezet. En nu het weer zo meevalt, de winter is even verdwenen en ik een snipperdag kon krijgen, was dit een mooie gelegenheid.
Vandaag de Woudzichttocht, van parkoersbouwer Marti Dolman.
Vertrek
We arriveren mooi op tijd in bij de startlocatie het Wijkontmoetingscentrum Het Bolwerk in Apeldoorn, waar het al aardig druk is. Er komen totaal 330 wandelaars.
We krijgen een heel warm welkom van veel wandelaars die we een tijdje niet gezien of gesproken hebben. En voor we het in de gaten hebben is daar de start al!
De start is heel gemoedelijk, er staan verspreid een stuk of 5 mensen die de routes uitdelen.
Vanaf het begin wandelen we in een groepje, met Jan, Giny, later ook Rinda en Isis, er worden heel veel nieuwtjes uitgewisseld en is heel gezellig.
De Route
De route is heel aardig, een mooie mix van harde en onverharde paden, ook veel blubber natuurlijk, dat kan bijna niet anders na de dooi van de vorige dagen. Daarom is het ook niet glad onderweg.
We komen langs een prachtig kunstwerk “De Poema”,op de Vellertheuvel, maar daarvoor moet er wel eerst geklommen worden.
We wandelen langs het paleis het Loo, een prachtig paleis, met een museum, prachtige paardenstallen en mooie tuinen.
Ook komen we langs de Naald waar in 2009 tijdens Koninginnedag een gewelddadige aanslag plaatsvond tijdens de rondrit van de Koninklijke familie, die zeven omstanders het leven koste.
Tegenover de Naald is ter nagedachtenis aan deze slachtoffers een monument geplaatst, die de zeven slachtoffers symboliseren.
Er is natuurlijk een WS soep, koffie en fruit post onderweg, alles bij de prijs van € 4,50 inbegrepen.
Bij de soeppost op 11 km , is er toiletgelegenheid en natuurlijk bij de grote rust op ruim 20 km.
Het weer is en blijft prima, halverwege, kan de jas uit, de winter is compleet verdwenen, al hoe wel we nog wel flink geslonken sneeuw pop tegen komen!
Na de fruitpost is daar ineens de finish, de dag is werkelijk omgevlogen.
Tot slot
WS 78 bedankt voor een prima georganiseerde wandeltocht, waar we van hebben genoten.
Jan, Giny, Rinda, Isis, Erik, Henk, Jaap en Jaap, Henri, Peter, Gerrie, Hermien en zonder ook maar iemand te kort te doen, allemaal bedankt voor jullie gezelligheid.!!
Oant sjen !!
Het Woudzichttocht, startplaats Apeldoorn, datum 11 december 2010, verslag door Monique van der Slot :
De sneeuw, die gevallen is begin deze week, is weggesmolten, ook in Apeldoorn, dus op naar Het Bolwerk. Helaas voor de pijlers was de sneeuw vrijdag nog wel een hindernis en plaatselijk gevaarlijk glad.
VOLOP PRACHTIGE KUNST
We zijn niet zo vroeg dus als wij om negen uur vertrekken zijn de meesten al weg en is het rustig op het parkoers. Al snel gaan we een brug over en komen op een groen terrein met een kunstwerk van ´op zijn kop´ ingegraven bomen met de wortels omhoog. Het pad langs de A50 ligt zo hoog dat we een prachtig uitzicht hebben over de nieuwbouwwijk Osseveld. We gaan de A50 over en de bossen van ´Het Woudhuis´ in. Door het sombere weer is het wat mistroostig in het kale bos, maar het is er wel mooi met bomenrijen van dikke beuken, ´vennetjes´ en leuke huisjes tussendoor. Het is wat miezerig, maar verder lekker wandelweer.
Dan volgt polder met paarden en een spoorlijn waar diverse treinen over langs trekken. De soeppost is ondergebracht op een volkstuincomplex met de luxe van een toilet en een lolly met de beste wensen van de aanhangwagenrijder.
Dan volgt een kleipad waarbij we over slootjes moeten springen: ouderwets WS-en! Via nieuwbouw met prachtige huizen, we zoeken gelijk maar iets uit, komen we bij en op de Vellertheuvel. Hier staat een draadstalen kunstwerk met een poema er in en ook nu is het uitzicht over de stad prachtig. Tijdens het afdalen zien we prachtige kunstwerken: uit wit materiaal gezaagde silhouetten van schapen, geiten, rupsen, slakken, een slang, konijn en bloemen.
Dan voert de route ons langs het Apeldoorns Kanaal met een sluisje met een flink verval en een schattig huisje op de oever aan de overzijde. We gaan de Grift over en richting de hard draaiende Marle molen. Dan volgen sprengetjes met ‘oranje’ ijzerhoudend water. En langs een haan-met-kippen-beeld en bijenkasten, waar het heel rustig is, naar de, wel heel fotogenieke, Wenumse Watermolen. Weer langs het Apeldoorns Kanaal gaan we richting restaurant ‘Le Triangle’ terwijl Ger naast ons komt fietsen. Hij vraagt zich af of wij laat zijn, of hij juist vroeg, normaal zien we hem namelijk niet onderweg maar zijn al eerder aan de finish.
De rustgelegenheid is ruim dus we kunnen nog zitten, zelfs voor het raam zodat we andere wandelaars aan zien komen. We laten ons de appeltaart met warme choco goed smaken. Dan volgen smalle bospaden langs een prachtig ‘wild-water-terreintje’ met grote keien er in. We wanen ons even in het buitenland.
Verder glibberen we geregeld voort, door de klei en over de allerlaatste stukjes sneeuw, tot we Apeldoorn in gaan. Na iets te veel bebouwde kom, vinden wij, maar smaken verschillen, komen we langs Hotel ‘de Keizerskroon’ bij Het Loo. Voor mij sentiment m.b.t. de Apeldoornse Vierdaagse die ik na vele jaren afwezigheid komend jaar weer wil gaan lopen. Maar Adriaan helpt me uit die droom: mijn parkoerservaringen dateren nog uit de vorige eeuw en dit zit al lang niet meer in de route.
Langs de stallen wandelen we richting de Naald en het monument uit 2009. We slingeren door Apeldoorn via de lommerrijke buitenwijken met het Kristalbad, maar ook dwars door het centrum. Langs prachtige monumentale gebouwen en door vele parken. Langs een brug met bloembakken, gevuld met winterviolen, maar ook langs moderne gebouwen. Als we in een parkje mogen kiezen tussen gladde vlonders of een beter begaanbaar pad, kiezen we voor het laatste en gaan zo door de heidetuin en langs enkele kunstwerken. En dan is het ook niet ver meer naar de finish.
Terugblik door Willem
Een korte terugblik op de wandeltocht vanuit Apeldoorn.
Alweer de laatste WS78 wandeltocht van 2010 en de vijfde van de 33ste serie. We zijn half weegs. Wat gaat het weer snel!
330 gelukkige wandelaars gingen vandaag van start. Anders was dat voor de wandelaars vanuit de richting Zutphen. Ook vandaag liet het spoor de wandelaar gedeeltelijk in de steek. Wij hoorden dat deze wandelaars rechts om keer zijn gegaan omdat de trein niet op tijd aankwam en zij de aansluiting misten.
De wandelaars die wel van start mochten gaan hebben een prachtige dag meegemaakt en hebben zich door de parkoersbouwer laten verrassen. De reacties waren dan ook veelal positief, “Verrassende tocht die eens een heel ander andere kant van Apeldoorn heeft laten zien”, “Leuk om ook eens in Apeldoorn te lopen zonder al te veel bos”. Toch ook waren er wandelaars die juist dit minder konden waarderen.
Een enkele uitvaller moesten we noteren en voor sommige wandelaars bleek het parkoers toch wel erg glibberig. Zo ging Quirinus onderuit in de blubber en moest er soms over een slootje gesprongen worden. Onze parkoerscontroleur Erik Dikken ging met zijn fiets weer eens door de sloot.
Dat bij de WS78 niet alleen gewandeld wordt blijkt uit het feit dat Erik de 5000 fietskilometers vol maakte.
De heer Verhaar deed het wel wandelend, hij maakte de 10.000 km vol waarvoor hij een bloemetje en de felicitaties in ontvangst mocht nemen. Nogmaals proficiat! (2 foto's)
Dit WS78 wandeljaar mochten de wandelaars afsluiten onder het genot van een snee kerststol. Aangeboden door Hermien van der Heuvel die daarin financieel werd ondersteund door diverse wandelaars onder het motto “door wandelaars, voor wandelaars”.
Ook de crew en het bestuur mochten deze dag afsluiten met een drankje en een heerlijk hapje, aangeboden door Violet Martina. Heel hartelijk dank hier voor.
Namens het bestuur wil ik u langs deze weg:
Willem Ruis, voorzitter WS78.
Het Woudzichttocht, startplaats Apeldoorn, datum 11 december 2010, verslag door Hennie:
Zaterdag 11 december
“woudzichttocht”
Apeldoorn
Vandaag alweer de 5de W.S en tevens de laatste van 2010. Onze verwachting is hoog gespannen voor deze wandeling want men zou, als 4 daagse van Apeldoorn loper, een onbekende route krijgen. Het gaat na start meteen een blubberpaadje op maar dat vinden we niet erg. Een heuse berg (voor ons Limburgers vals plat) voor we de autosnelweg (viaduct) overgaan. Corné loopt bij ons en uiteraard wordt gesproken over de ontploffing in Alphen aan de Rijn. We lopen het bos in en gezien het jaargetijde komt het gesprek al gauw op kerstbomen uit. Dat dit gesprek, oftewel de kerstboom, de rode draad van vandaag zou worden hadden we niet gedacht. Het geval is namelijk dat Corné met Miranda dit jaar verhuist zijn van een appartement naar een woonhuis. En wat blijkt ze hebben geen plaats meer voor de kerstboom? De route wordt na verloop van tijd steeds opener. Ook eigenlijk saaier te noemen. Gelukkig als we wat bebouwing krijgen komt de kerstboom van Corné weer om de hoek kijken. Tja, het blijkt toch altijd waar, gezelligheid maak je zelf! Bij de volkstuinen hebben we op ruim 11 km de soeppost. Sandra en Bertus lopen verkeerd en ik stuur ze dan de goede kant op. Als ze waren doorgelopen hadden ze wel eerder de soep bereikt maar dat vertellen wij er niet bij!
Gezamenlijk vertrekken we vanaf de soeppost alleen Roland blijft met zijn tijdelijk huisdier (Rudolf) achter om nog te gaan schat zoeken. Het duurt niet lang of we moeten wat sprongen maken om geen natte voeten te krijgen. Sandra kan dit op een wel heel speciale wijze. Bij een waterpoeltje probeer ik maar niet te springen maar probeer er langs te glippen. Bertus daarin tegen maakt een verkeerde stap, valt bijna (jammer ik had het fototoestel toevallig in de aanslag) maar loopt toch een natte voet op. Door een woonwijk met wel hele leuke optrekjes. Even de beest uithangen op een mini stormbaan. We gaan nu een echte heuvel op naar een kunstwerk. Als we weer met de afdaling bezig zijn zien we een kudde schapen. Niet van die wollige exemplaren maar van bordkarton of zoiets. De bocht om en dan zien we nog meer dieren van bordkarton. Als een stel kleuters roepen we door elkaar wat we zien. Alleen Bertus verstaat wat anders dan ik zeg. Hij is een ezel aan het zoeken terwijl ik op een egel wijs. Dit zijn dan weer de leukere elementen van de wandeling want voor de rest valt hij mij toch wel wat tegen.
Een stukje langs het Apeldoorns kanaal waar we Corné door een pitstop kwijt raken. Langs de molen en we kunnen Wenum-Wiesel al bijna aanraken. Even krijgen we weer een mooi stukje route wat Theo nog kent van vroeger. Voor we bij de grote rust komen moeten we een drukke weg oversteken waar Willem Ruis een oogje in het zeil houdt. Wij gaan de rust voorbij om een bankje te zoeken. Het is heerlijk weer en ik zit de hele dag al binnen. Corné blijkt ook de rust links te laten liggen want hij zit ons op de hielen. Tegenover een vistrap schuiven wij bij een andere wandelaar aan. We genieten van het kabbelende water en de rust. Theo leest ondertussen wat we nog allemaal moeten lopen. Hij is geheel verbaasd dat we nog een stuk heide over moeten want dat is hem niet bekend. “volgens mij ligt die kant op helemaal geen heide!” We zullen ons maar laten verrassen.
Als we goed en wel op pad zijn herkennen we de oude 4 daagse route. Dit was vroeger dag 2 toen we nog vanuit de schouwburg vertrokken. Echt leuk wordt het nu niet want ondanks dat al wat jaartjes geleden is weten we nog goed te herinneren dat dag 2 de minst mooie dag was. En ja, we volgen de route precies zo langs paleis het Loo. Bij de naald, waar het koninginnendrama zich heeft afgespeeld, blijven we even stil staan. Aan de overkant waar Opa Theo altijd de hangouderen zag zitten staat nu een monument voor de slachtoffers. Even een paar fotootjes en weer verder. Wat vervelend is dat we meermaals de drukke jachtlaan moeten oversteken. Een stukje door het bos en dan weer die drukke straat. We komen bij het belastingkantoor met vlonders. Er staat extra bij vermeld dat ze glad zijn en dus maken ook niet veel wandelaars er gebruik van. Dan krijgen we de bewuste heide van Theo. Het blijkt om beplanting van deze (belasting) tuin te gaan. We komen nu in een elite wijk waar je goed moet oppassen want hier ligt nog wat sneeuw en ijsrestanten. We komen bij de koffiepost.
Na deze rust gaat het opnieuw door de bebouwing verder. Ik loop wat te kletsen met Sandra. Het gaat nu naar het centrum van Apeldoorn. Even een kort stukje erdoor en dan het park in. Daar staat een waaghals op het ijs die zich steeds verder waagt naar het midden van de vijver. We blijven nu binnen de bebouwde kom en wijzen Corné uiteraard op de mogelijkheden wat betreffende een kerstboom. 2 km voor het einde krijgen we nog de fruitpost bij de ouders van de parkoersbouwer. Na de sappige peer gaan we verder. Veel valt over de laatste km niet veel te vertellen. Behalve dan dat er iemand met fiets en ……. je raad het al een kerstboom voorbij kwam! Om even voor 17u zijn we weer aan de finish. We drinken nog even wat want anders staan we in de file bij al die mensen die van de woonboulevard afkomen.
