tweede dag van de Apeldoornse Vierdaagse vierde dag van de Apeldoornse Vierdaagse Terug naar het overzicht van de Apeldoornse Vierdaagse Terug naar het overzicht van driedaagsen en vierdaagsen op de homepage van Henri Floor Apeldoornse vierdaagse alle foto's in het klein van de tocht diavoorstelling diavoorstelling foto's nabestellen Picasa de ingetekende route zoals deze op www.afstandmeten.nl staat Terug naar de homepage van Henri Floor

Apeldoornse Vierdaagse, 3e wandeldag, donderdag 15 juli 2010

Apeldoornse vierdaagse Op donderdag 15 juli 2010 vervolgden wij even na half zeven deze vierdaagse. Na de start doken we meteen het Orderbos in. We liepen een stuk langs de Orderbeek. Dit is een beek die relatief diep in de aarde is uitgeschuurd. We kwamen uit op het Asselsepad in bosgebied Asseltse Veld. Hier was de eerste verzorgingspost. De afgelegde afstand bedroeg hier 6,3 km. Behalve de verzorgingswagen was er elke dag ook een fruitstalletje, waar je kersen, bananen, appels, meloenen of ananas kon eten.

Aan het verlengde van het Asselsepad staken we de spoorlijn Apeldoorn-Amersfoort over. Daarop dwaalden we een tijd door het Willemsbosch. We staken de A1-snelweg over. Vlak hierna was alweer een verzorgingspost. Jammer was het dat hier altijd zo weinig zitplaatsen zijn.

Verder dwaalden we nu door het Ugchelsebos. Het was daarbij af en toe vrij heuvelachtig. We moesten verschillende keren flinke heuvels nemen. Dit bosgebied was heel mooi met brede lanen omzoomd met recht achter elkaar staande oudere bomen.

We liepen langs de schaapskooi van Hoog-Buurlo, maar in de schuur was maar 1 schaap. Toen we uiteindelijk de Hoog-Buurlose Heide oplieden, troffen we daar de schaapskudde inclusief schaapherder en schaaphond. We kwam evenals voorgaande jaren langs de Willem Wensinkbank bank op een hoogte van 82 meter.

Apeldoornse vierdaagse Op zaterdag 16 januari 2010 is overleden Willem Jan Wensink in de leeftijd van 87 jaar. Samen met zijn vrouw Nel woonde hij aan de Tonissenlaan 17. Bijna vijftig jaar waren zij samen en hebben hun leven met elkaar gedeeld in vele mooie maar soms ook moeilijke momenten.
Wim Wensink werd op 28 juni 1922 in Maartensdijk geboren. Al op jonge leeftijd voelde hij zich aangetrokken tot de natuur. Hij volgde een opleiding tot bos­bouw­kun­di­ge en kwam in dienst van het Staatsbosbeheer. Vele jaren heeft hij zich ingezet voor het behoud van en de balans in de natuur o.a. bij Paleis Soestdijk en Paleis Het Loo. Van het vele werk dat hij voor Staatsbosbeheer heeft gedaan getuigt de Willem Wensinkbank op de Kooiberg, een ontmoetings- en uitrustplaats voor fietsers en wandelaars. Maar de natuur was niet de enige plaats waar hij graag was.
Hij was ook graag onder de mensen. Hij stond open voor de mensen met wie hij werkte, was actief in de buurtvereniging en toonde grote betrokkenheid met de voetbalvereniging Albatross. Tot op hoge leeftijd heeft hij zich hiervoor ingezet, met een mooi resultaat als gevolg.
De laatste tijd werd zijn gezondheid minder en na een ziekbed is hij in zijn vertrouwde omgeving overleden. In de afscheidsdienst voorafgaande aan de crematie hebben wij zijn leven herdacht. Wim Wensink was zich bewust van de seizoenen in de natuur en de getijden van het leven. Misschien is het om die reden dat de tekst van Prediker 3 hem aansprak, woorden die hijzelf uitkoos voor zijn overdenking: ĎAlles heeft zijn tijdí. Er is een tijd om te lachen en een tijd om te huilen, een tijd om te baren en een tijd om te sterven. Maar alles wat bij het leven hoort is niet zonder God. Hij wist van groeien en bloeien, maar ook van afbreken, zoals een tak van een boom kan afbreken en een litteken kan achterlaten. Het diepst is hij en zijn familie dat gewaar geworden bij het overlijden van zijn zoon Henk.
Zijn leven is voltooid. Zo hebben zijn naasten, maar ook anderen afscheid genomen van een mensenleven, dat getekend werd door de tijd, maar onder Gods hoede. Moge zijn vrouw, zijn kinderen en kleinkinderen Zijn hoede ervaren in de tijd die komt.


Apeldoornse vierdaagse Opnieuw staken we de Hoog-Buurlose Heide over Bij Radio Kootwijk was een rustpost. De afgelegde afstand bedroeg hier 20,7 km. Hier konden we, net als het voorgaande jaar, voor ťťn euro een pannekoek kopen. Deze smaakte zo goed, dat we nog een tweede en een derde pannekoek namen.

In de kathedraal, zoals het gebouw van Radio Kootwijk wordt genoemd, was een tentoonstelling. Deze tentoonstelling duurde van 14 juli tot 22 augustus 2010. De toegang bedroeg Ä7,- en dat vonden we, op dat moment, te duur.

De Volgende Toon...op Radio Kootwijk is het culturele zomerproject van Radio Kootwijk. Van 14 juli t/m 22 augustus 2010 exposeren, presenteren en en experimenteren een groot aantal kunstenaars op het gebied van beeldende-geluids-kunst. Zij laten zich zes weken lang inspireren door de historie en de fenomenale verschijning van voormalig zendgebouw A, van Radio Kootwijk, gelegen op de Veluwe.

We liepen, net als het voorgaande jaar, verder langs de zij- en achterkant van het Kathedraal-gebouw Radio Kootwijk. We zetten nu koers naar het Kootwijkerzand. We liepen langs een bosrand en staken de gemeentegrens over van Apeldoorn naar Barneveld. Dit werd weergegeven door het wapen van Apeldoorn op een steen aan de linkerzijde van het graspad. Grote delen van het Kootwijkerzand vergrassen steeds meer. Bij voorgaande vierdaagsen gingen we hier weleens van de route af en dat wilden we nu weer doen. Maar voordat we er erg in hadden, verlieten we het Kootwijkerzand weer.

Apeldoornse vierdaagse Bij vakantiepark Berkenhorst was de officiŽle rustpost. De afgelegde afstand bedroeg hier 25,0 km. Op het overdekte buitenterras aten en dronken we wat. Na een te verwaarlozen kort traject over een asfaltweg betraden we spoedig weer een bospad. Ons pad slingerde nu flink omdat er op het hoofdpad allemaal omgevallen bomen lagen. Ver­der­op kwamen we uit in bos- en heidegebied Re­gel­ber­gen.

Aan het eind van heidegebied Regelbergen kwamen we op een asfaltfietspad uit. Hier troffen we een bankje waar we een rust namen. Daarna werd enige tijd later Halte Assel bereikt. De afgelegde afstand bedroeg hier 29,8 km.

Nu volgden we een lang asfaltpad langs de Pomphulweg met fraaie uitzichten op de Asselse Heide. Daarna betraden we een bosgebied met de naam Pomphul. Eigenlijk is Pomphul de benaming van het kleine vennetje wat hier ligt en waar we ook langs liepen. We passeerden hier vier wandelaars waarvan de jongste, een meisje, 12 jaar oud was. Zij liepen het 30 km parkoers.

Daarop werd het plaatsje Hoog Soeren bereikt. Voorgaande jaren kregen we bij het betreden van Hoog-Soeren een stukje kaas aangereikt. Dat was nu niet het geval. Bij Pannenkoekenhuis "Berg en Dal" te Hoog Soeren was nog een officiŽle rust. De afgelegde afstand bedroeg hier 34,1 km. De laatste wagenrust lag op 37,8 km terwijl de totale afstand 40,6 km bedroeg.

De finish werd deze dag na 10 uur bereikt. Het IVV-nummer was 10903.

naar de top van deze pagina

Henri Floor