Op zaterdag 7 februari 2009 organiseerde de FLAL de wandeltocht Tussen Skrins en Skrok. De start was vanuit Multi Functioneel Centrum De Helling te Winsum-Friesland.

Tijdens de voorbereidingen voor het bouwen van een nieuwe wijk in Winsum, heeft men restanten gevonden van een Romeinse nederzetting. Zo werden bronzen muntjes uit de eerste helft van de eerste eeuw gevonden en fragmenten van Romeinse wijnamforen. De haven beschikt over de meest primaire voorzieningen. Winsum telt 1101 inwoners.
In 1957 werd, onder auspiciën van de Bond van Friese Vogelbeschermingswachten, de eerste fierljepwedstrijd gehouden. Winsum werd als plaats uitgekozen voor deze eerste fierljepwedstrijd, deze wedstrijd vond plaats op zaterdag 10 augustus 1957. Het Fries kampioenschap werd aan Winsum gekoppeld en nog steeds vindt hier het Fries Kampioenschap plaats op de tweede zaterdag in augustus.

Hoewel de officiële starttijd negen uur was, mochten wij om kwart voor negen starten. Nadat we onze routebeschrijving bij het bestuurslid met het blauwe hesje hadden opgehaald maakten we ons verder klaar voor de start. Want we hadden ons fototoestel nog niet uit onze rugzak gehaald. Omdat de FLAL meerdere afstanden organiseert is het mooi dat aan de kleur van het hesje dat de parkoers-uitdelers dragen te zien bij welke persoon je je parkoersbeschrijving kan verkrijgen. Dij de uitgangsdeur staat dan vermeld welk kleur hesje hoort bij welke afstand.
Langs de Hervormde kerk verlieten we het centrum van Winsum. We kwamen langs een wat vreemd kunstwerk. Het had de vorm van een grote man en bestond uit aan elkaar verbonden staaldraden. Ernaast stond de tekst “boer zoekt koper”. Het was niet duidelijk of het kunstwerk ook te koop was. Een soortgelijk kunstwerk troffen we ook op http://home.planet.nl/~rieme345/beelden/beeldtekst/boer.htm. Het was dus geen uniek kunstwerk. Nadat we Winsum hadden verlaten staken we de Franekervaart over. Even liepen we in de richting van Tzum, maar spoedig veranderden we van richting. Later zouden we wel in Tzum komen, maar daarover later meer.
We haalden twee wandelaars uit respectievelijk Zwolle en Holwerd in. Nog voordat we wat hadden gezegd werden we al herkend. Het bleken trouwe bezoekers van onze website te zijn. We namen een compliment over onze alternatieve homepage van de FLAL in dank aan. Ze klaagden erover dat ze bij www.bpol.nl nooit op een foto stonden. Dat had ook te maken met het feit dat zij de 40 km liepen en niet 25 km hetgeen de fotograaf van www.bpol.nl normaal loopt. Dat is indirect natuurlijk wel een compliment aan dit internetadres. Want daarmee gaven ze aan dat ze ook een trouwe bezoeker van die website zijn. Om hen over hun teleurstelling over voornoemde heen te helpen, hebben wij maar een foto van hen gemaakt. Op de foto is ook duidelijk een Drent uit de omgeving van Groningen te zien.
Na buurtschap Westerein werd de N384 (Suderpolderwei) bereikt. Boven de toegangsdeur van de boerderij net voor de N384 was een koe fraai afgebeeld. Daarop kwamen we door Welsrijp/Wjelsryp. Hier staken we de Franekervaart over. Op de plaatselijke schaatsbaan lag nog ijs, maar er was niemand op het waterige ijs te bekennen. Wel waren hier weer mooie weerspiegelingen. We verlieten Welsrijp/Wjelsryp over het erf van een boerderij waar achter een grote container een grote boot op een trailer lag. Toen we van achter de container twee wandelaars zagen komen, besloten wij hun plaats in te nemen. Dit gebeurde niet ongemerkt. Want later op wagenrust kregen we van een wandelaar uit Hoorn te horen, dat hij ons al had gezien toen we probeerden om de boot te water te laten.
Over een leuk smal pad liepen we nu door de Welsrijperpolder. We staken de spoorlijn van Leeuwarden naar Harlingen over via een onbewaakte overweg, die nu bewaakt was vanwege de aanwezigheid van een FLAL-bestuurslid. Nabij Kingmattille aan het Van Harinxmakanaal werd het noordelijkste punt van de wandeling bereikt. Nu zetten we koers naar station Dronrijp in buurtschap Hatzum. Daarbij kwamen we langs de Hatsumermolen.

De Hatsumermolen is een achtkante molen van het type grondzeiler uit 1989. De poldermolen ligt aan de Keimptilsterdyk te Dronrijp in de gemeente Menaldumadeel. Deze donkergroen geverfde molen met wit afgebiesde krullen draagt ook de jaartallen 1878 en 1988.

Op een kruising in Hatzum stond een witgekleurd restaurant met een niet alledaagse vorm en werd toen ook maar op de foto gezet.

Het voormalige koffiehuis van station Dronrijp is thans Paling & Visrestaurant Op Hatsum gelegen buiten het dorp tussen de weilanden. Gebouwd in 1873, hetzelfde jaar dat de spoorlijn Leeuwarden - Harlingen werd aangelegd. Na jarenlang als café dienst te hebben gedaan is het in 1987 getransformeerd tot Paling en Vischrestaurant 'op Hatsum'. Het interieur is nog zoals het koffiehuis; mooi, stijlvol en toch sober. De serre en het terras bieden u een prachtig uitzicht over het Friese platteland en bij mooi weer een fraaie zonsondergang.

Hoptille is ook een straat in Amsterdam stadsdeel Zuidoost. Midden in hartje Bijlmer gelegen nabij winkelcentrum de Poort en de Pathe Arena. Uit vergelijking van luchtfoto's kan geconcludeerd worden dat er meer mensen wonen op de Hoptille in Amsterdam Zuidoost dan in de Friese buurtschap. De Friese buurtschap bestaat wel veel langer, en de Amsterdamse Hoptille ontleent er de naam aan.

Op een brugpeiler van de brug onder de N359 was een groenkleurig slang in graffiti afgebeeld. De Bolswardertrekvaart volgend liepen we nu door natuurgebied Boalserter Feart. Bij het bruggetje Panwurksbrêgje lieten we buurtschap Leons/Lions links liggen. Daarop werd het plaatsje Baard bereikt. Verderop liepen we onder de N384, hier Froonackerdyk geheten, door.
Net toen we de Bolswardertrekvaart bij Oosterlittens/Easterlittens overstaken begon het iets harder te miezeren waarop we het fototoestel opborgen. Maar nog geen halve km verderop was het weer droger en werd een foto van de plaatselijke kerk gemaakt. In Het Wapen van Friesland was hier de grote rust op 20 km. Het gedeelte wat wij betraden zag er vrij smal uit en na het doorgeven van onze startnummers werd mede vanwege de drukte besloten snel verder te lopen, want we waren nog niet halverwege.
Na kruising van de Franekertrekvaart was de splitsing met de 25 km. Kort na Wieuwens werd Skrins bereikt, één van de twee namen waarnaar deze tocht is genoemd.
We kregen zicht op Hinnaard, maar voor het centrum van Hinnaard sloegen we af. Daarop werd koers gezet naar Itens. Hier viel de kerktoren op. De top van de kerktoren leek wat op een ronde theekoepel. Aan de rand van Easterein/Oosterend sloegen we af en bereikten daarop het plaatsnaambordje Skrok, De tweede naam waarnaar deze tocht genoemd is
Over een fietspad liepen we door het gelijknamige natuurgebied Skrok naar vogelkijkhut Swyns. De hut was echter op slot. In It Dielshûs te Wommels was de tweede grote rust op 30 km. We kwamen hier op iets bekender terrein. Want we waren de vorige dag al voor deze wandeltocht afgereisd en overnachting in Wommels (www.visitfryslan.nl/bedenbrochjevisser) gevonden. In het centrum van Wommels kwamen we na de Jacobikerk langs een fraai hekwerk om de Koningin Wilhelmina boom uit 1898. Aan de rand van een groot grasveld (terp) stond het borstbeeld van Freule Clara de Vos 1859-1960.

Het terpdorp Wommels staat bekend om haar onbeschadigde terp. Deze terp in het gezellige dorpscentrum wordt in de zomermaanden gebruikt voor vele verschillende activiteiten. Vanaf 1903 wordt hier de Freulepartij voor schooljongens gekaatst. Een borstbeeld van de Freule Clara de Vos van Steenwijk, die lange tijd de gouden horloges voor de winnaars van de kaatspartij beschikbaar stelde, staat op de Terp.
Clara Jacoba Freule de Vos van Steenwijk vond kaatsen een gezonde bezigheid voor jongens. Ze stelde in 1902 een fors bedrag beschikbaar voor een jaarlijkse jongenskaatspartij in Wommels. En zo kwam er in 1903 de Freulepartij in Wommels. De Freulepartij in Wommels is de belangrijkste kaatspartij voor jongens van 14 tot 16 jaar. De deelname aan deze partij staat open voor jongensparturen van afdelingen van de KNKB. Elke afdeling mag maximaal een partuur naar de Freule afvaardigen. Winnaren van de Freulepartij zijn, ook al vallen de jongens nog in de goede leeftijdsklasse, verder uitgesloten van deelname. Er komen ieder jaar ongeveer 6000 tot 10.000 bezoekers naar deze Wommels.

We staken de Bolswardertrekvaart weer over. Hier weerspiegelden gebouwen weer fraai in het water waaronder het museum De striid tsjin it wetter.

Wommels is bekend geworden door de fabricage en handel in kaas. In een voormalig kaaspakhuis aan het Ald Hiem, is nu het museum "De striid tsjin it wetter" gevestigd.
Het museum dat in een oud kaaspakhuis is gevestigd, toont in twee markante exposities de strijd tegen het water. De expositie over het terpenlandschap van ongeveer duizend jaar geleden, is weergegeven door middel van een maquette met terpen en slenken. Archeologische vondsten brengen het leven van toen dichterbij. De andere tentoonstelling gaat over de Slachtedijk. Deze 42 kilometerlange slaperdijk loopt van Oosterwierum tot aan de zeedijk bij Oosterbierum.

De Slachtedyk is een verzameling van dijken van ruim 40 kilometer, die loopt van Raerd tot Oosterbierum en door het Friese land slingert. Oorspronkelijk had de dijk een beschermende functie voor verschillende polders en landstreken. Vanaf de 15e eeuw worden de dijken als één geheel gezien en onderhouden door "de vijf deelen" (de grietenijen Baarderadeel, Barradeel, Franekeradeel, Hennaarderadeel en Menaldumadeel). De Slachtedijken beschermden de achterliggende landen tegen wateroverlast door dijkdoorbraken langs de westelijke en zuidelijke dijken (de Middelzee en het Flevomeer/de Zuiderzee). Tot voor kort had de dijk een "slapersfunctie". Bij hoogwater-alarm, konden in de bruggen in de dijk nog balken worden geplaatst, zodat het overstromingsgevaar kleiner werd. Dit is nog te zien bij de bruggen in de Slachtedyk onder andere bij Wommels. De balken liggen er klaar voor!

We kwamen nu in een eenzamer gebied en tot aan Tzum kwamen we alleen nog door buurtschap Tritzum. We kruisten een keer de Tzumervaart en bij straatnaambordje Lollumerweg stond ook de naam Slachtedijk vermeld. We kregen uitzichten op de kerktorens van Tzum en de Martinikerk te Franeker. Net voor de splitsing van de 40 en de 50 km stond langs de kant van de weg een oude stenen paal met een afbeelding erop.
In Tzum was in een nieuwbouwwijk nog een parkoerswijziging. Het was niet duidelijk waarom dit was. Daardoor klopten de punten 52 en 53 van de parkoersbeschrijving niet. In Tzum was een grote oude begraafplaats om de kerk heen. Daarop werd de laatste grote rust in gebouw De Moeting bereikt. Bij gebrek aan een pijl in dit gebouw naar de rust-ruimte liepen we een grote zaal in waar talrijke mensen voorbereidingen aan het treffen waren voor een toneelvoorstelling. Daarop werden we naar een andere ruimte verwezen. Daar was naast een bar ook de verrichtingen van schaatser Sven Kramer op de TV te volgen. In de routebeschrijving stond niet wat hier de afgelegde afstand bedroeg. Ook de totale afstand stond niet vermeld. Bij navraag aan de echtgenoot van een bestuurlid zou het nog zes km zijn. Hij zei dat wel op een manier waarbij zijn meeste aandacht naar het schaatsen uitging. Over die laatste zes km deden we wel vijf kwartier.
Nadat we Tzum hadden verlaten volgden we een tijdlang de Wommelserweg. Er waren hier geen ondersteunende pijlen waardoor we ons op een gegeven moment begonnen af te vragen of we wel goed liepen. Nabij huisnummer 79 raadpleegden we de routebeschrijving en deze gaf aan dat we na huisnummer 82A en 84 een groene landweg op moesten. Hier aangekomen bleek het om een (vrij in het Nederlands vertaald) grasweg te gaan. Naast de grasweg stond een bord met de tekst: “pijlophalers vanaf hier alle hekken sluiten”. En wij konden na afloop met deze pijlophalers mee naar Leeuwarden rijden. We hadden toen zoiets van dat kan wel een tijd duren. Vanaf dat punt gingen we dan ook alle hekken tellen.
De slingerende grasweg kwam na een boerderij uit op de Plattedijk en even later kwamen we langs de oprijlaan van Bed en Brochje en tevens zorgboerderij It Heeche Hiem. Met de