De Kleine Dommel of Rul ontstaat uit de samenvloeiing van de Grote Aa met de Sterkselse Aa bij het Kasteel Heeze in Heeze en stroomt daarna dwars door Geldrop en ten westen van Nuenen, waar hij in de Grote Dommel uitmondt. De enige zijbeek van belang is de Witte Loop of Reeloop, die bij Heeze in de Kleine Dommel uitmondt. Er staan drie watermolens langs de Kleine Dommel: de watermolen in het weverijmuseum aan de molenstraat in Geldrop, de Collse Watermolen en de Opwettense watermolen. In de veertiende en het begin van de vijftiende eeuw stond er ook een watermolen aan de Strabrechtse dijk in Heeze. Het dal van de Kleine Dommel is een belangrijk natuurgebied, met name het deel tussen Heeze en Geldrop, waar het grenst aan de Strabrechtse Heide. Tussen de Rulse brug in Heeze en de A67 hoort het dal van de Kleine Dommel tot het Natura 2000 gebied Strabrechtse Heide & Beuven. In 2006 is het Waterschap de Dommel begonnen met het opnieuw uitgraven van een meander en de vervanging van een stuw door een vistrap in dit deel van de rivier.

Opnieuw werd de Kleine Dommel bereikt, maar nu bleven we er een tijdlang langs lopen en liepen onder een paar bruggen door. Verderop verlieten we de Kleine Dommel en over een pas gemaaid pad langs een sloot, dat tevens hondenuitlaatroute was, liepen we naar de rand van Geldrop om even verderop de A67-snelweg over te steken.
We volgden nu de snelweg even enigszins parallel over de Braakhuizensche Heide. Bij de volgende gelegenheid, waar het mogelijk was om de snelweg over te steken, was op 6,6 km de eerste wagenrust. Hier was de splitsing met de 15 km. Nog geen 300 meter verderop was de splitsing met de 25 km. Nu dwaalden we lange tijd over de Strabrechtse- en Lieropse Heide. We werden ingehaald door twee wandelaars die later op de dag zouden starten op de 110 kilometer. Ze waren nu aan het warm lopen.

De Strabrechtse Heide is een natuurgebied van ca. 1500 ha in zuid-oost Brabant, grotendeels in beheer bij Staatsbosbeheer. Het was vroeger een gedeelte van de Groote Peel, maar doordat de mensheid zich uit is gaan breiden en er meer bebouwing is gekomen is de Groote Peel in meerdere stukken verdeeld, waaronder de Strabrechtse Heide. De Stabrechtse Heide bij HeezeDe Strabrechtse Heide is echte Brabantse natuur. Op de droge plaatsen staat struikhei en jeneverbes, op de natte plaatsen dophei, pijpenstrootjes en klokjesgentiaan. De vergrassing van de heide wordt tegengegaan door beweiding door schapen en door afplaggen. De heide wordt omgeven door bossen. De overgang naar het dal van de Kleine Dommel heeft een bijzondere vegetatie en is ook van belang voor verschillende diersoorten. De Strabrechtse Heide telt een groot aantal vennen. Het grootste ven, het Beuven, heeft door de aanvoer van voedselrijk water uit de Peelrijt een begroeiing met veel riet. Het is vooral van belang voor de vogels. De Witte Loop stroomt uit het Beuven door de hei naar de Kleine Dommel.

Nadat de vorige dag de temperatuur tot 30 graden was gestegen, was het nu wat aangenamer lopen met een maximum temperatuur van 25 graden. Bovendien stond er meer wind. We passeerden een bordje waarop stond dat we een terrein met runderen betraden. En dat we daar op eigen risico liepen. We hebben de runderen zelf niet gezien. Wel hun uitwerpselen hebben we enige keren gezien. Het parkoers dat we nu liepen zit elk jaar in deze driedaagse wandeltocht. Daarom wisten we dat we bij de Hoenderboompaal zouden komen. Dit is een plekje waar we even stilstonden om te genieten van de rust en de fraaie omgeving.

Van historisch belang is de Hoenderboom. Hier kwamen vanouds maar liefst vijf gemeenten bij elkaar: Heeze, Maarheeze, Someren, Lierop, en Mierlo. Door gemeentelijke herindelingen is dit aantal teruggelopen tot drie.

We bevonden ons inmiddels in de gemeente Someren. En Someren is in de wandelsport bekend van de Kennedymars die elk jaar in het eerste weekend van juli wordt georganiseerd. Na een klaphekje liepen we over een lang knuppelpad. We kwamen op een splitsing met een opvallend wandelbordje. Onderhoudspad, opengesteld voor wandelaars stond er op het bordje. Iets verderop bleek dat we op een traject van de vennenroute liepen.
We kwamen door bosgebied langs buurtschap Moorsel. Voordat we de A67-snelweg weer overstaken was nog de samenkomst met de 25 km.
Via buurtschap ’t Voortje werd op 25,2 km de grote rust in Mierlo in café zaal ’t Tapperijke bereikt. Op het buitenterras situeerden wij ons in een schaduwplek. Nadat we lekker in een rieten stoel zaten, kwam de ober langs en bestelden we onze consumptie. Na een welverdiende rust troffen we net buiten Mierlo een kapelletje.

Uit dankbaarheid voor hun behouden thuiskomst uit Indonesië hebben gerepatrieerde Mierlose militairen in 1950 het initiatief genomen voor de bouw van deze Mariakapel. Het is tevens een herinnering aan Martien Louwers en Jan Peters-Rit, die als KNIL-militairen tijdens de Tweede Wereldoorlog omkwamen bij de aanleg van de Birma-Spoorweg voor de Japanners. Het ontwerp van de kapel is van Frans Vervest, het beeld van de hand van kunstenaar Piet Slegers en het smeedwerk is gemaakt door Bernard Goeijers. Op 22 juli 1951 wijdde pastoor Th. Van Lierop de kapel in.

We liepen even noord-oostwaarts. Bij buurtschap Goor werd het Eindhovensch kanaal bereikt. Zeker 2 km volgden we dit kanaal tot aan de afslag naar buurtschap Luchen voor een laatste verzorgingspost op 31,6 km. Maar opnieuw liepen we naar het Eindhovensch kanaal. Via de Luchense heide werd de finish bereikt. De afgelegde dagafstand bedroeg 35,685 km.
Het begin van deze tocht was trouwens best opvallend. OLAT staat er om bekend dat ze goed verzorgde parkoersbeschrijvingen hebben. En als er dan in het begin drie onjuistheden staan, dan is dat opvallend. Bij punt 6 stond LA 1e straat terwijl we de 2e straat LA gingen. Bij punt 16 stond RA via verkeerslichten oversteken, fietspad volgen. Maar we moesten we weg niet oversteken. En bij punt 17 stond RA over tegelpad. Maar we moesten RA over een klinkerpad. Desondanks willen we stellen dat de parkoersbeschrijving zeer goed was. De bepijling was zeer goed tot uitstekend.
Op 15,5 km was de nog niet gemelde 2e wagenrust.
Het IVV-nummer was 11301.

Henri Floor